Hazırlayan: John Piper

Yavrularım, kimse sizi aldatmasın. Mesih doğru olduğu gibi, doğru olanı yapan da doğru kişidir. Günah işleyen, İblis’tendir. Çünkü İblis başlangıçtan beri günah işlemektedir. Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı… Yavrularım, bunları size günah işlemeyesiniz diye yazıyorum. Ama içimizden biri günah işlerse, adil olan İsa Mesih bizi Baba’nın önünde savunur. O günahlarımızı, yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.  (1. Yuhanna 3:7-8; 2:1-2)

Benimle birlikte bu şaşırtıcı durum üzerinde kafa yorun. Eğer Tanrı Oğlu sizin günah işlemeyi bırakmanız için –İblis’in yaptıklarına son vermek için– geldiyse ve aynı zamanda da günah işlediğiniz durumda, Tanrı’nın gazabını kaldıracak bir kefaret olsun diye geldiyse, o hâlde bu durum sizin yaşayış şekliniz açısından ne anlama gelmektedir?

Üç şey var ve üçü de, sahip olunacak harika şeyler. Bunları size Doğuş Bayramı armağanları olarak kısaca sunuyorum.

Armağan #1. Net Bir Yaşam Amacı

Bunun anlamı, yaşamak için net bir amacınızın olduğudur. Olumsuz cümle kuracak olursak, amaç basitçe şudur: Günah işlemeyin – Tanrı’ya leke süren şeyi yapmayın. “Bunları size günah işlemeyesiniz diye yazıyorum” (1. Yuhanna 2:1). “Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı” (1. Yuhanna 3:8).

Eğer, “Bize olumsuzdan ziyade olumlu olan amacı söyleyebilir misin?” diye rica edecek olursanız, cevabı şudur: Evet, söyleyebilirim. Bu, 1. Yuhanna 3:23’te tam olarak özetlenmektedir. Bu, Yuhanna’nın mektup genelindeki buyruklarının harika bir özetidir. Şuradaki tek “buyruğa” dikkat edin – “O’nun buyruğu Oğlu İsa Mesih’in adına inanmamız ve İsa’nın buyurduğu gibi birbirimizi sevmemizdir.” Bu iki şey Yuhanna için o kadar yakından bağlantılıdır ki, bunları tek bir buyruk olarak adlandırmaktadır: İsa’ya inanın ve başkalarını sevin. Amacınız budur. Hristiyan yaşamının özeti budur. İsa’ya güvenmek, O’nun kendi elçilerine öğrettiği şekilde insanları sevmek. İsa’ya güvenin, insanları sevin. İlk armağan işte budur: bir yaşam amacı.

Armağan #2. Başarısızlıklarımızın Bağışlanacağına Yönelik Umut

Mesih’in günah işleyişimizi ortadan kaldırmak ve günahlarımızı bağışlamak üzere geldiği yönündeki iki yönlü gerçek, bir anlama daha sahiptir: Başarısızlıklarımızın bağışlanacağına yönelik umuda sahip olduğumuzda, günahı alt etme yolunda da gelişim gösteririz. Eğer Tanrı’nın başarısızlıklarınızı bağışlayacağına yönelik umudunuz yoksa, günahla savaşa giriştiğinizde, pes edersiniz.

Birçoğunuz yeni yılda bazı değişiklikler üzerinde düşünüyordur çünkü günahlı alışkanlıklara düşmüş ve çıkış aramaktasınızdır. Yeni beslenme alışkanlıkları istiyorsunuzdur. Yeni eğlence alışkanlıkları istiyorsunuzdur. Eşinizle olan ilişkinizi değiştirip iyileştirmek, ailenizle yeni ibadet zamanları belirlemek, yeni bir uyku ve egzersiz düzenine sahip olmak ya da iman tanıklığında yeni bir cesaret istiyorsunuzdur. Ama bocalıyor ve acaba çabanızın bir faydası var mı diye düşünüyorsunuzdur. İşte ikinci Doğuş Bayramı armağanınız: Mesih yalnızca İblis’in yaptıklarını –günah işleyişimizi– ortadan kaldırmak için gelmedi; aynı zamanda savaşımızda başarısızlık yaşadığımız zaman bizim bir savunucumuz olmak için geldi.

Bu nedenle, size tüm yüreğimle söylüyorum: Başarısızlığınızın son sözü söyleyen şey olmadığı gerçeği, size savaşınızda umut versin. Ama dikkatli olun! Eğer günah konusundaki Tanrı’nın lütfunu bir izin kağıdına çevirirseniz, “Başarısız olabilsem da fark etmiyorsa, niye günahla savaşayım ki?” diyorsanız, bunu gerçekten kastederek söylüyor ve bu şekilde yaşamaya devam ediyorsanız, muhtemelen yeniden doğmuş biri değilsiniz ve tir tir titremelisiniz.

Ancak çoğunuz bu durumda değil. Birçoğunuz yaşamınızdaki günahlı alışkanlıklarınızla savaşmaya kararlısınız. Bu durumda Tanrı size şunu söylüyor: Mesih’in tüm başarısızlıklarınızı örtüyor olması, size savaşınızda umut versin. “Bunları size günah işlemeyesiniz diye yazıyorum. Ama içimizden biri günah işlerse, adil olan İsa Mesih bizi Baba’nın önünde savunur.”

Armağan #3. Mesih Bize Yardım Edecektir

Son olarak, Mesih’in günah işleyişimizi ortadan kaldırmak ve günahlarımızı bağışlamak üzere geldiği yönündeki iki yönlü gerçeğin üçüncü anlamı şudur: Mesih savaşımızda bize yardım edecektir. Size gerçekten yardım edecektir. Sizin tarafınızdadır. Günahı yok etmeye gelmesinin sebebi günahın eğlenceli bir şey olması değildir. Günahı yok etmeye geldi çünkü günah, ölümcül bir şeydir. İblis’in aldatıcı bir işidir ve onunla savaşmazsak, bizi yok eder. Mesih bizi incitmeye değil, bize yardım etmeye geldi.

İşte üçüncü Doğuş Bayramı armağanınız da burada: Mesih içinizdeki günahın alt edilmesine yardım edecek. 1. Yuhanna 4:4 şöyle diyor: “Sizde olan, dünyadakinden üstündür.” İsa diridir, İsa kudretlidir, İsa bizde iman sayesinde yaşamaktadır. O bizden yanadır, bize karşı değildir. Yeni yılda günahla olan savaşınızda size yardım edecektir. O’na güvenin.

25 Aralık: Advent 25. Gün – Üç Doğuş Bayramı Armağanı yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Yavrularım, kimse sizi aldatmasın. Mesih doğru olduğu gibi, doğru olanı yapan da doğru kişidir. Günah işleyen, İblis’tendir. Çünkü İblis başlangıçtan beri günah işlemektedir. Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı. (1. Yuhanna 3:7-8)

1. Yuhanna 3:8, “Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı” derken, Yuhanna’nın kafasındaki “İblis’in yaptıkları” nelerdi? Cevap, bağlamdan açıkça ortaya çıkmaktadır.

İlk olarak, 1. Yuhanna 3:5 ayeti bu ayetle açıkça paralel bir ayettir: “Mesih’in, günahları kaldırmak için ortaya çıktığını … bilirsiniz.” Ortaya çıktı ifadesi, 5. ve 8. ayette geçmektedir. Dolayısıyla kuvvetle muhtemel, İblis’in yaptıkları ve İsa’nın son vermek üzere geldiği şeyler, günahlardır. 8. ayetin ilk kısmı bunu aslında kesin bir hale getiriyor: “Günah işleyen, İblis’tendir. Çünkü İblis başlangıçtan beri günah işlemektedir.”

Bu bağlamdaki asıl sorun günahtır; hastalık, bozulan arabalar veya darmadağınık olan kişisel programlar değil. İsa bizim günah işlemeyi bırakabilmemiz için dünyaya geldi.

Bu gerçeği, 1. Yuhanna 2:1’deki gerçekle yan yana koyduğumuzda daha da açık bir şekilde görmekteyiz: “Yavrularım, bunları size günah işlemeyesiniz diye yazıyorum.” Doğuş’un, yani İsa’nın beden almasının en büyük maksatlarından biri budur (1. Yuhanna 3:8).

Ancak Yuhanna’nın, 1. Yuhanna 2:1-2’de ek olarak belirttiği bir maksat daha vardır: “Ama içimizden biri günah işlerse, adil olan İsa Mesih bizi Baba’nın önünde savunur. O günahlarımızı, yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.”

Ama şimdi bunun ne anlama geldiğine bakın: Bunun anlamı, İsa’nın dünyada iki sebeple göründüğüdür. Günah işlemeye devam etmeyelim diye, yani İblis’in yaptıklarına son versin diye geldi (1. Yuhanna 3:8); ve günah işlersek de, günahlarımızın kefareti olsun diye geldi. Yerimize geçerek Tanrı’nın günahlarımıza karşı gazabını kaldıracak kurban olmaya geldi.

Bu ikinci maksadın neticesi, ilk maksadı ortadan kaldırmamaktadır. Bağışlamak, günaha izin verme maksadı taşımamaktadır. Mesih’in günahlarımız için ölümündeki amaç, günahla olan savaşımızda uzanıp gevşememiz değildir. Aksine, Doğuş’un bu iki maksadının neticesi, tüm günahlara karşılık bir kere ödenen bedelin, bize günahla savaşacak özgürlüğü ve gücü vermesidir. Böylece, kurtuluşunu hak eden veya kurtuluşunu kaybetmekten korkan yasacılar olarak değil, ancak canımız pahasına bile olsa tam bir güven ve sevinçle kendisini ortaya atan muzafferler olarak savaşabiliriz.

24 Aralık: Advent 24. Gün – Doğuş’taki İki Maksat yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Biz Tanrı’nın düşmanlarıyken Oğlu’nun ölümü sayesinde O’nunla barıştıksa, barışmış olarak Oğlu’nun yaşamıyla kurtulacağımız çok daha kesindir. Yalnız bu kadar da değil, bizi şimdi Tanrı’yla barıştırmış olan Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla, Tanrı’nın kendisiyle de övünüyoruz. (Romalılar 5:10-11)

Tanrı’yla barışmaya nasıl kavuşuyor ve O’nunla nasıl övünüp seviniyoruz? İsa Mesih aracılığıyla. Bu da en azından şu anlama geliyor: Kutsal Kitap’taki İsa imajını –yani, İsa’nın Yeni Antlaşma’da resmedilen eylemlerini ve sözlerini– Tanrı’yla olan övüncümüzün temel unsuru hâline getiriyoruz. İçeriğinde Mesih olmadan Tanrı’yla övünmek, Mesih’i onurlandırmaz. Üstelik Mesih’in onurlandırılmadığı yerde, Tanrı da onurlandırılmamış olur.

2. Korintliler 4:4-6’da, Pavlus insanın tövbe ve imanla Mesih’e dönüşünü iki şekilde açıklıyor. 4. ayette bunun, “Tanrı’nın görünümü olan Mesih’in yüceliği”ni görmek olduğunu söylüyor. Devamındaki 6 ayetteyse bunun, “İsa Mesih’in yüzünde parlayan [Tanrı] yüceliği”ni görmek olduğunu söylüyor. Her iki durumda da, asıl noktayı görüyorsunuz. Tanrı görünümünde Mesih’e ve Mesih’in yüzünde de Tanrı’ya sahibiz.

Tanrı’yla övünüp sevinmek, İsa Mesih’te gördüğümüz ve bildiğimiz Tanrı’da övünüp sevinmektir. Bunu, Romalılar 5:5’in söylediği gibi, Tanrı sevgisinin yüreklerimize Kutsal Ruh aracılığıyla döküldüğü zaman tam olarak deneyimlemekteyiz. Bahsettiğimiz bu tatlı ve Ruh’la gelen Tanrı sevgisinin deneyimiyse, 6. ayetin tarihsel gerçekliği üzerinde düşündüğümüz zaman bize iletiliyor: “Biz daha çaresizken Mesih belirlenen zamanda tanrısızlar için öldü.”

İşte Doğuş’la ilgili olan nokta burası. Tanrı, Rab İsa Mesih’in ölümüyle yalnızca bizim barıştırılmamızı kazanmakla (Romalılar 5:10) ve bizim Rab İsa Mesih aracılığıyla bu barışmaya kavuşmamızı sağlamakla kalmadı; bizler şu anda bile Ruh sayesinde, Rab İsa Mesih aracılığıyla, bizzat Tanrı’nın kendisiyle de övünmekteyiz (Romalılar 5:11).

İsa, Tanrı’yla barışımızı satın aldı. İsa barıştırılmaya kavuşmamızı ve bu armağanı açmamızı mümkün kıldı. Ayrıca yine İsa, bizim tarifi imkânsız armağanımız olarak, bedendeki Tanrı olarak öne çıkıp parıldamakta ve Tanrı’yla doyasıya övünüp sevinmemizi sağlamaktadır.

Bu Doğuş Bayramı’nda İsa’ya bakın. Satın aldığı bu barıştırılmayı kabul edin. Bu armağanı açılmamış bir biçimde rafa kaldırmayın. Ayrıca onu açtığınızda, Tanrı’ya barıştırılma armağanının bizzat Tanrı’nın kendisi olduğunu unutmayın.

O’nunla övünüp sevinin. Zevkiniz O olsun. Hazineniz O olsun.

23 Aralık: Advent 23. Gün – Tanrı’nın Tarifi İmkânsız Armağanı yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

İsa, öğrencilerinin önünde, bu kitapta yazılı olmayan başka birçok doğaüstü belirti gerçekleştirdi. Ne var ki yazılanlar, İsa’nın, Tanrı’nın Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O’nun adıyla yaşama kavuşasınız diye yazılmıştır. (Yuhanna 20:30-31)

Aramızda kilisede büyümüş ve imanımızın büyük doktrinlerini uykumuzda bile tekrar edebilecek olup, yine de Elçilerin İnanç Bildirgesi’nde esneyip uyuklayabilenlerimiz var ve yürekten hissediyorum ki, ezelde Baba’dan çıkan, Tanrı’nın görkemini yansıtan, O’nun görünümü olan, aracılığıyla her şeyin yaratıldığı ve güçlü Sözü’yle tüm evreni ayakta tutan Tanrı Oğlu’nun bizde tekrar huşu, korku ve hayret yaratması için bir şey yapılması gerekiyor.

Şu ana kadar yazılmış olan her türlü masalı, gizem-gerilim romanını, hayalet öyküsünü okuyabilirsiniz ve Tanrı Oğlu’nun beden alma hikâyesi kadar şaşırtıcı, ilginç, garip ve muhteşem olan başka bir şey bulamazsınız.

Ne kadar da ölüyüz! Senin görkemin ve hikâyen karşısında nasıl da duyarsız ve hissiziz, ey Tanrı! Kim bilir kaç kez tövbe edip şöyle demem gerekti: “Tanrım, insanların uydurduğu hikâyeler bende senin gerçek hikâyenden daha fazla duyguya, huşuya, hayrete, hayranlığa ve sevince neden olduğu için üzgünüm.”

Belki de günümüzün uzay filmleri en azından bize şu anlamda bir iyilik yapabiliyorlar: Sonsuz Tanrı’yı, Mesih’in kozmik görkemini ve Nasıralı İsa’da onlarla bizim aramızda olan canlı irtibatı düşünürken nadiren hissettiğimiz hayret, huşu ve şaşkınlık duygularını, aslında gerçekten hissedebiliyor olduğumuzu bize gösteriyor ve bizi alçaltıp tövbeye getirebiliyorlar.

İsa “Bunun için dünyaya geldim” (Yuhanna 18:37) dediğinde, aslında bugüne dek okuduğunuz herhangi bir bilim kurguda geçen bir replik kadar çılgınca, garip ve ilginç bir şey söylemiştir.

Tüm yüreğimle, gerçekten şu şekilde dua ediyorum: Tanrı’nın Ruhu benim üzerime ve sizin üzerinize tüm şiddetiyle insin, Kutsal Ruh korkutucu bir biçimde yaşantıma nüfuz etsin ve Tanrı’nın hayal edilemez gerçekliğine beni uyandırsın.

Bu günlerin birinde, bir şimşek çakıp gökyüzünü güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar dolduracak ve İnsanoğlu güçlü melekleriyle birlikte bulutlarda alev içerisinde görünecek. Biz de O’nu açık bir biçimde göreceğiz ve korkudan ya da coşkun bir heyecandan kaynaklı olarak, titreyecek ve nasıl bunca süredir kafamızda öylesine evcil, zararsız bir Mesih’le yaşamımızı sürdürmeyi tercih ettiğimize hayret edeceğiz.

Bu şeyler –tüm Kutsal Kitap– iman edelim diye yazıldı. Bu mucize karşısında, İsa Mesih’in dünyaya gelen Tanrı Oğlu olduğu gerçeği karşısında şaşkına düşelim ve ayılalım diye yazıldı.

22 Aralık: Advent 22. Gün – İman Edesiniz Diye yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Pilatus, “Demek sen bir kralsın, öyle mi?” dedi. İsa, “Kral olduğumu sen söylüyorsun” karşılığını verdi. “Ben gerçeğe tanıklık etmek için doğdum, bunun için dünyaya geldim. Gerçekten yana olan herkes benim sesimi işitir.” (Yuhanna 18:37)

Bu ayetler her ne kadar İsa’nın yeryüzündeki yaşamının başlangıcından değil, sonundan alınmış olsalar da, Doğuş konusundaki harika ayetlerdendirler.

Şuna dikkat edin: İsa yalnızca doğduğunu söylemekle kalmıyor, aynı zamanda “dünyaya geldim” diyor. O’nun doğuşunun eşsiz yönü, O’nun doğumu sırasında varlık kazanmamış olmasıdır. Beşikte doğmadan önce de vardı. Nasıralı İsa’nın bir birey olarak kişiliği ve karakteri, insan olan Nasıralı İsa doğmadan önce de vardı.

Bu gizemli olayı açıklamak için kullanılan teoloji terimi yaratılma değil, beden almadır (enkarnasyon). İsa’nın bedeni değil ama öz olarak kişiliği, insan olarak doğmadan önce de vardı. O’nun doğuşu, yeni bir kişinin varlık kazanması değil, ezeli yaşta olan bir kişinin dünyaya gelmesiydi.

Mika 5:2, İsa’nın doğumundan 700 yıl önce bunu şöyle ifade ediyor:

Ama sen, ey Beytlehem Efrata, Yahuda boyları arasında önemsiz olduğun halde, İsrail’i benim adıma yönetecek olan senden çıkacak. Onun kökeni öncesizliğe, zamanın başlangıcına dayanır.

İsa’nın doğuşunun gizemi, yalnızca bir bakireden doğması değildir. Bakireden doğması, Tanrı tarafından çok daha büyük bir mucizeye işaret etmek amacıyla gerçekleştirilen bir başka mucizeydi sadece. O da şuydu: Doğuş gününde doğan bu çocuğun varlığı “öncesizliğe, zamanın başlangıcına” dayanmaktaydı.

İşte bu nedenle, O’nun doğumunun özel bir maksadı vardı. O daha doğmadan önce doğmayı düşünmüştü. Babası’yla birlikteyken, ortada bir plan vardı ve yeryüzündeki son zamanlarında bu büyük planın bir kısmından bahsetti: “Ben gerçeğe tanıklık etmek için doğdum, bunun için dünyaya geldim. Gerçekten yana olan herkes benim sesimi işitir” (Yuhanna 18:37).

O, ezeli ve ebedi Gerçek’ti. Yalnızca gerçeği konuştu. En büyük gerçek olan sevgiyi eyleme döktü ve gerçekten yana olan ölümsüz ailesini bir araya topluyor. Kökeni öncesizliğe dayanan plan işte buydu.

21 Aralık: Advent 21. Gün – Öncesizliğin Doğuşu yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı. (1. Yuhanna 3:8)

Şeytan’ın montaj hattı, her gün milyonlarca günah ortaya çıkarmaktadır. Bunları devasa taşımacılık uçaklarına paketlemekte, cennete uçurmakta, Tanrı’nın önüne atmakta ve sürekli olarak kahkahalar atmaktadır.

Bazı insanlar bu montaj hattında tam zamanlı olarak çalışmaktadır. Bazılarıysa işlerini bırakmış, ara sıra bu işe devam etmektedirler.

Montaj hattındaki işin her bir dakikası, Tanrı’yı Şeytan’ın maskarası haline getirmektedir.  Günah, Şeytan’ın işidir. Çünkü o, Tanrı’nın ışığından, güzelliğinden, paklığından ve görkeminden nefret etmektedir. Hiçbir şey onu, yaratılanların Yaratan’a güvenmemesi ve O’na itaatsizlik etmesi kadar mutlu etmez.

Bu nedenle, İsa’nın doğuşu insanlar için ve de Tanrı için iyi haberdir.

“‘Mesih İsa günahkârları kurtarmak için dünyaya geldi’ sözü, güvenilir ve her bakımdan kabule layık bir sözdür” (1. Timoteos 1:15). Bu bizim için iyi haberdir.

“Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı” (1. Yuhanna 3:8). Bu, Tanrı için de iyi haberdir.

Doğuş, Tanrı için iyi haberdir çünkü İsa, Şeytan’ın tesisinde bir grev düzenlemek üzere gelmiştir. Tesise koşar adım ilerlemiş, imanlılar Dayanışması için çağrıda bulunmuş ve muazzam ölçekte bir iş bırakma silsilesi başlatmıştır.

Doğuş, günahın üretim tesisinde bir grev çağrısıdır. Yönetimle hiçbir istişare yoktur. Pazarlık yoktur. Ürüne karşı tek bir akıldan, sarsılmaz bir karşı koyma grevidir. Artık bu üretimin bir parçası olmayacağızdır.

Doğuş Dayanışması, o taşımacılık uçaklarını yere indirmeyi hedefler. Güç veya şiddete başvurmaz, ancak Gerçek’e durmak bilmez bir adanmışlıkla, Şeytan’ın fabrikasının yaşamı mahveden şartlarını açığa çıkarır.

Doğuş Dayanışması, bu fabrika tümüyle kepenk indirmediği sürece asla pes etmez.

Günah yok edildiği zaman, Tanrı’nın adı da tümüyle temize çıkarılacaktır. Artık hiç kimse gülüyor olmayacaktır.

Eğer bu Doğuş Bayramı’nda Tanrı’ya bir armağan sunmak istiyorsanız, bu montaj hattından çıkın ve bir daha asla geri dönmeyin. Sevginin grev hattında yerinizi alın. Tanrı’nın ihtişamlı adı temizlenene ve O, doğruların övgüleri arasında görkemle durana dek, Doğuş Dayanışması’na katılıp yerinizi alın.

20 Aralık: Advent 20. Gün – Doğuş Dayanışması yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Bu çocuklar etten ve kandan oldukları için İsa, ölüm gücüne sahip olanı, yani İblis’i, ölüm aracılığıyla etkisiz kılmak üzere onlarla aynı insan yapısını aldı.  Bunu, ölüm korkusu yüzünden yaşamları boyunca köle olanların hepsini özgür kılmak için yaptı. (İbraniler 2:14-15)

İsa insan oldu çünkü gereken şey, bir insandan çok daha fazlası olan bir adamın ölümüydü. Mesih’in beden alması, Tanrı’nın kendisini bir idam hücresine tıkması demekti.

Mesih ölüm riskine girmedi. Ölümü bizzat seçti. Ölümü benimsedi. Gelmesinin sebebi tam olarak buydu. “Hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi” (Markos 10:45).

Şeytan’ın İsa’yı çölde (Matta 4:1-11) ve başka bir zamanda Petrus’un ağzıyla (Matta 16:21-23) çarmıhtan geri döndürmeye çalışmasına şaşmamak gerek! Çarmıh, Şeytan’ın yıkımı demekti. Peki İsa, Şeytan’ı nasıl yıktı?

İbraniler 2:14, Şeytan’ın “ölüm gücüne sahip” olduğunu söylemektedir. Bu, Şeytan’ın ölümü korkunç hale getirme becerisine sahip olduğu anlamına gelmektedir. “Ölüm gücü”, insanları ölüm korkusuyla tutsak etme gücüdür. İnsanları günahta tutma ve böylece ölümü korkunç bir şey haline getirme gücüdür.

Ama İsa, Şeytan’ı bu güçten yoksun kıldı. Onu silahsız bıraktı. Bizim için, Şeytan’ın suçlamalarına karşı bize bağışıklık kazandıran bir doğruluk zırhı yaptı. Peki bunu nasıl yaptı?

İsa kendi ölümü sayesinde, tüm günahlarımızı sildi ve günahsız bir kişi, Şeytan tarafından suçlanamaz. Bağışlanmış olarak, sonunda yıkılmaz kişileriz. Şeytan’ın tasarısı Tanrı’yı takip edenleri Tanrı mahkemesinde mahkûm ederek, O’nun hâkimiyetini yok etmekti. Şeytan’ın hainliği başarısızlığa uğradı. Kozmik vahşeti engellendi. “Dayanırız öfkesine, çünkü mahva gidişi yakındır kesinlikle.”* Çarmıh, Şeytan’ı kılıçtan geçirmiştir ve son nefesini de çok geçmeden verecektir.

Doğuş, özgürlük içindir. Ölüm korkusundan özgür olmak içindir.

İsa bizim yerimize Yeruşalim’de ölmek için, Beytlehem’de bizimle aynı doğayı aldı. Öyle ki, bugün ikamet etmekte olduğumuz şehirde korkusuz olalım. Evet, korkusuz olalım. Çünkü eğer sevincimi en fazla tehdit eden şey yok olursa, daha küçük tehditler karşısında niçin tir tir titreyeyim ki? Hakikaten, nasıl şöyle bir şey diyebilirsiniz ki: “Açıkçası, ölümden korkmuyorum ama işimi kaybetmekten korkuyorum”? Hayır. Hayır. Düşünün!

Eğer ölüm (gerçekten ölümden bahsediyorum – sıfır kalp atışı, buz gibi ten ve elveda), eğer bu ölüm bizim için artık bir korku değilse, özgürüzdür; gerçekten özgürüzdür. Güneşin altında Mesih için ve sevgi için her türlü riske girmek üzere özgürüzdür. Artık kaygıya köle değilizdir.

Oğul sizi özgür kılarsa, gerçekten özgür olursunuz!

* Ç. N. Yazar burada Martin Luther’in A Mighty Fortress Is Our God (Güçlü Bir Kuledir Tanrımız) adlı ilahisinden alıntı yapmaktadır.

19 Aralık: Advent 19. Gün – Doğuş Günü, Özgürlük Günü yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

“Sen beni dünyaya gönderdiğin gibi, ben de onları dünyaya gönderdim.” (Yuhanna 17:18)

Doğuş, Müjde hizmetleri için bir modeldir. Müjde hizmetleri de Doğuş’un birer aynasıdırlar. “Bana ne olduysa, size de öyle olacak.”

Örneğin, tehlikeyi ele alalım. Mesih kendi yurduna geldi ama kendi halkı O’nu kabul etmedi. Sizi de öyle. O’na karşı planlar yaptılar. Size karşı da öyle. Kalıcı bir evi yoktu. Sizin de öyle. O’na yalan suçlamalar yaptılar. Size de öyle. O’nu kırbaçlayıp O’nunla alay ettiler. Sizinle de öyle. Üç yıllık hizmetinden sonra öldü. Siz de öyle.

Ancak tüm bunlardan daha kötü olan bir tehlike vardır ve Mesih bu tehlikeden sıyrılmıştır. Siz de öyle!!

16. yüzyılın ortalarında, Müjde hizmetkârı Francis Xavier (1506-1552), Çin’deki hizmetinin tehlikeleri hakkında, Malakka’da (bugünkü Malezya’da) görevli olan Rahip Perez’e şöyle yazmıştır:

Tehlikelerin en tehlikelisi, Tanrı’nın merhametine olan güveni kaybetmektir… O’na güvenmemek, O’nun tüm düşmanlarının bir araya gelip bize yöneltebilecekleri fiziksel zarardan çok daha kötüdür çünkü Tanrı’nın izni olmadan, ne şeytanlar ne de onlara hizmet eden insanlar, bizi hizmetimizden ufacık dahi olsa alıkoyamaz.

Bir Müjde hizmetkârının karşılaşacağı en büyük tehlike ölüm değil, Tanrı’nın merhametine güvenmemektir. Eğer bu tehlike önlenebilirse, diğer tüm tehlikeler silahsız kalacaktır.

Günün sonunda, Tanrı her hançeri bizim elimizde asa yapmaktadır. J. W. Alexander’ın söylediği gibi, “Gösterilmekte olan her emek anı, milyon yıllık bir görkemle lütufkâr bir biçimde mükâfatlandırılacaktır.”

Mesih bu tehlikeden, yani Tanrı’ya güvenmeme tehlikesinden sıyrıldı. Dolayısıyla, Tanrı da O’nu pek çok yükseltti! O’nun gibi, siz de öyle olacaksınız.

Bu Advent zamanında, Doğuş’un Müjde hizmetleri için bir model olduğunu unutmayın. Bana ne olduysa, size de öyle olacak. Bu hizmetse, tehlike anlamına geliyor ve en büyük tehlike, Tanrı’nın merhametine güvenmemek. Bu tehlikeye teslim olduğunuz an, her şey kaybedilmiş demektir. Burada zafer kazandığınız ansa, size sonsuza dek hiçbir şey zarar veremeyecektir.

18 Aralık: Advent 18. Gün – Müjde Hizmetleri İçin Doğuş Modeli yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

“İsrail halkıyla ve Yahuda halkıyla yeni bir antlaşma yapacağım günler geliyor” diyor RAB. (Yeremya 31:31)

Tanrı adil ve kutsaldır; bizim gibi günahkârlardan tümüyle ayrıdır. Doğuş zamanında ve diğer tüm zamanlardaki asıl sorunumuz işte budur. Adil ve kutsal olan bir Tanrı’yla aramızı nasıl düzelteceğiz?

Yine de, Tanrı merhametlidir ve Yeremya 31. bölümde (Mesih’ten beş yüz yıl öncesinde) günün birinde yeni bir şey yapacağını vaat etmiştir. Gölgeleri Mesih’in Gerçekliği’yle değiştirecektir. Kudretli bir şekilde yüreklerimizi mesken tutacak ve kendi iradesini yüreklerimize yazacaktır. Böylece, biz de dış etkenlerin zorlamasıyla değil, ancak içten gelen ve gönüllü bir biçimde O’nu sevecek, O’na güvenecek ve O’nu takip edeceğizdir.

Bu hayal edebileceğimiz en büyük kurtuluş olurdu. Düşünsenize, Tanrı bu evrendeki en zevk veren, en yüce Gerçeklik’i bize sunsa ve sonrasında bizim bu Gerçeklik’i tanıyıp bilebilmemiz için içimizde mesken tutsa; tüm bunları bizim bu Gerçeklik’ten mümkün olan en büyük özgürlük ve en büyük keyifle zevk alabilmemiz için yapsa, nasıl olurdu? Uğrunda ezgiler söylenecek bir Doğuş Bayramı hediyesi olurdu bu.

Aslında bu, bize tam da Yeni Antlaşma’da vaat edilen şeydir. Ancak arada dev bir engel vardı. Günahımız. Suçlarımızdan ötürü Tanrı’dan ayrı düşmüş olmamız.

Kutsal ve adil bir Tanrı nasıl biz günahkârlara evrendeki en yüce Gerçeklik’i (kendi Oğlu’nu), O’ndan en büyük sevinçle zevk alabilmemiz için verecek kadar nezaket gösterebilir ki?

Cevap, Tanrı’nın bizim günahlarımızı kendi Oğlu’na yüklediği ve onları O’nda yargıladığıdır. Öyle ki, günahları aklından silip atabilsin, bizimle merhametle ilgilenebilsin ve aynı anda da hem adil hem de kutsal kalabilsin. İbraniler 9:28, Mesih “birçoklarının günahlarını yüklenmek için bir kez kurban edildi” demektedir.

Mesih, ölümünde kendi bedeninde bizim günahlarımızı taşıdı (1. Petrus 2:24). Mahkûmiyetimizi üstlendi (Romalılar 8:3). Suçumuzu iptal etti (Romalılar 8:1). Bunun anlamı da, günahlarımızın gitmiş olduğudur (Elçilerin İşleri 10:43). Tanrı’nın aklında bizim mahkûmiyetimize temel teşkil edecek bir unsur olarak kalmamaktadırlar. Bu anlamda, Tanrı onları unutmaktadır (Yeremya 31:34). Mesih’in ölümünde, tükenip gitmektedirler.

Bu da şu anlama gelir: Tanrı şimdi kendi adaletine bağlı kalarak, kelimelere sığmayacak kadar yüce Yeni Antlaşma vaatlerinin tümüyle, armağanlarını özgürce üzerimize dökebilmektedir. Bize zevk alabilmemiz için Mesih’i, evrendeki en yüce Gerçeklik’i vermektedir. Ayrıca kendi iradesini, yani kendi yüreğini bizim yüreklerimize yazmaktadır. Öyle ki, Mesih’i sevip O’na güvenebilelim ve O’nu içten dışa, özgürce ve sevinçle takip edebilelim.

17 Aralık: Advent 17. Gün – Hayal Edilebilecek En Büyük Kurtuluş yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Bunun için de Tanrı O’nu pek çok yükseltti ve O’na her adın üstünde olan adı bağışladı. Öyle ki, İsa’nın adı anıldığında gökteki, yerdeki ve yer altındakilerin hepsi diz çöksün ve her dil, Baba Tanrı’nın yüceltilmesi için İsa Mesih’in Rab olduğunu açıkça söylesin. (Filipililer 2:9-11)

Doğuş, Tanrı’nın en başarılı geri çekilme hamlesinin başlangıcını oluşturmaktadır. O kendi gücünü her zaman bariz yenilgilerle göstermekten zevk almıştır. Stratejik zaferler kazanabilmek için, her zaman taktiksel geri çekilmeler yapmaktadır.

Eski Antlaşma’da Yakup’un on iki oğlundan biri olan Yusuf’a, rüyasında görkem ve güç vaat edilmişti (Yaratılış 37:5-11). Ancak bu zafere ulaşmak için, Mısır’da köle olması gerekiyordu. Üstelik bu da yetmezmiş gibi, kendi doğruluk ve dürüstlüğünden dolayı ülkedeki durumu düzeldiğinde, köleden de daha kötü bir duruma düştü; bir mahkûm oldu.

Ama hepsi planın bir parçasıydı. Onun iyiliği, ailesinin iyiliği ve sonunda tüm dünyanın iyiliği için Tanrı tarafından tasarlanmıştı! Çünkü hapishanedeyken, Firavun’un sakisiyle tanıştı ve bu saki de sonunda Yusuf’u Firavun’un önüne çıkarmış, Firavun da onu Mısır’ın başına geçirmişti. Nihayetinde, gördüğü rüya gerçekleşti. Kardeşleri önünde eğildiler ve Yusuf da onları açlıktan ölmekten kurtardı. Yüceliğe giden yolda ne de beklenmedik bir rota!

Ancak Tanrı’nın yolları böyledir. Kendi Oğlu için bile böyledir. O, kendini boş kıldı (ululuğunu bir yana bıraktı) ve kul (hizmetkâr, köle) özünü aldı. Köleden de kötü olarak bir mahkûm oldu ve ölüme yollandı. Ancak Yusuf gibi, O da kendi doğruluğunu ve dürüstlüğünü korudu. “Bunun için de Tanrı O’nu pek çok yükseltti ve O’na her adın üstünde olan adı bağışladı. Öyle ki, İsa’nın adı anıldığında gökteki, yerdeki ve yer altındakilerin hepsi diz çöksün ve her dil, Baba Tanrı’nın yüceltilmesi için İsa Mesih’in Rab olduğunu açıkça söylesin” (Filipililer 2:9-11).

Bizim için de Tanrı’nın yolu budur. Eğer Romalılar 8:17’de söylendiği gibi onunla birlikte acı çekeceksek, yücelik vaadimiz vardır. Yükseliş yolu, alçalmaktan geçmektedir. Başarıya giden yol, ilahi takdirle belirlenen gerilemeler aracılığıyladır. Dışarıdan bakıldığında, bunlar her zaman başarısızlık olarak görünür.

Ancak Yusuf ve İsa bize bu Doğuş Bayramı’nda ne öğretiyor diye soracak olursak, öğrettikleri şey şudur: Şeytan’ın ve günahlı insanların kötülük için tasarladıklarını, Tanrı iyilik için tasarlamaktadır! (Yaratılış 50:20). 

Cesaret bulun, ey korku içerisindeki azizler

Sizi korkutan o bulutlar var ya

Merhametle doludurlar ve dökülecekler

Bereketlerle dökülecekler başınıza.

16 Aralık: Advent 16. Gün – Tanrı’nın En Başarılı Geri Çekilme Hamlesi yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.