Tanrı Müjde’dir: Tanrı’nın Sevgisinde Kendisini Armağan Olarak Vermesi Üzerine Derin Düşünmeler yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hayatını Boşa Harcama yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Beş Nokta: Tanrı’nın Lütfunu Daha Derinden Tecrübe Etmek İçin yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Şaşırtan Tanrı: Dünyayı Altüst Edecek On Gerçek yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Nihayet Yaşıyorum: Yeniden Doğduğumuzda Ne Olur? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Esenlik veren Tanrı, koyunların büyük Çobanı’nı, Rabbimiz İsa’yı sonsuza dek sürecek antlaşmanın kanıyla ölümden diriltti. Tanrı, isteğini yerine getirebilmeniz için sizi her iyilikle donatsın; kendisini hoşnut eden şeyi İsa Mesih aracılığıyla bizlerde gerçekleştirsin. Mesih’e sonsuzlara dek yücelik olsun! Amin. (İbraniler 13:20-21)

Mesih, sonsuz antlaşma kanını döktü. Bu başarılı kefaretle, ölüler arasından diriliş bereketini elde etti. Bu, Grekçe orijinal metinde çok daha net olsa da, buradaki çeviride de yeterli netliktedir: “Tanrı … Rabbimiz İsa’yı sonsuza dek sürecek antlaşmanın kanıyla ölümden diriltti.” Antlaşma kanıyla ölümden dirilen bu İsa, şimdi bizim yaşayan Rabbimiz ve Çobanımız’dır.

Tüm bunlardan ötürü, Tanrı iki şey yapmaktadır:

1. İsteğini yerine getirebilmemiz için her iyi şeyle bizi donatmaktadır.

2. Kendisini hoşnut eden şeyi isteyip yapabilmemiz için bizde etkin olmaktadır.

Mesih’in kanıyla mühürlenen “sonsuza dek sürecek antlaşma”, Yeni Antlaşma’dır ve Yeni Antlaşma vaadi şudur: “Yasamı içlerine yerleştirecek, yüreklerine yazacağım” (Yeremya 31:33). Dolayısıyla, bu antlaşmanın kanı yalnızca Tanrı’nın bizi kendi isteğini yerine getirebilmemiz için donatması değil, aynı zamanda bu donatımı başarılı kılmak için bizde etkin olması demektir.

Tanrı’nın isteği bir lütuf aracı olarak yalnızca taş veya kâğıt üzerine yazılmış değildir. Bizde etkindir. Etkisiyse şudur: Duygularımız, düşüncelerimiz ve davranışlarımız, Tanrı’yı çok daha fazla hoşnut eder hale gelmektedir.

Bize sağladığı donatımı kullanmamız, bize hâlâ buyrulmaktadır: “Kurtuluşunuzu saygı ve korkuyla sonuca götürmek için daha çok gayret edin.” Ancak daha da önemlisi, artık bunun nedeni de bize açıklanmaktadır: “Çünkü kendisini hoşnut edeni hem istemeniz hem de yapmanız için sizde etkin olan Tanrı’dır” (Filipililer 2:12-13).

Eğer şu anda Tanrı’yı hoşnut etme yetisine sahipsek –eğer O’nu hoşnut edeni yapıyorsak– bunun sebebi, Tanrı’nın kanla satın alınan lütfunun bizi donatılma noktasından alıp, mutlak bir güçle dönüştürülme noktasına taşımış olmasıdır.

30 Aralık: Tam Teçhizat, Tam Güç yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Bizleri gelecek gazaptan kurtaran Oğlu İsa… (1. Selanikliler 1:10)

Küçüklüğünüzde kaybolduğunuz, kayalıklarda ayağınızın kaydığı veya suda boğulmak üzere olduğunuz bir zamanı hatırlıyor musunuz? Hemen sonrasındaysa kurtuldunuz. “Sevgili hayat” uğruna, o an dayandınız. Neredeyse kaybetmek üzere olduğunuz şeyden ötürü titrediniz. Mutluydunuz. Çok mutlu ve bir o kadar da minnettardınız. Sevinçle titrer oldunuz.

Yılın bu son günlerinde, Tanrı’nın gazabından kurtarılışım konusunda böyle hissediyorum. Doğuş Bayramı’nda tüm gün, şöminemizde ateş yandı. Bazen odunlar o kadar sıcak oluyordu ki, onları karıştırırken elim acıyordu. Elimi geri çektim ve Tanrı’nın cehennemde günah karşısındaki gazabını düşünerek titredim. O zaman nasıl da dehşet verici olacak!

Doğuş Bayramı’nın akşamında, vücudunun %87’si yanan bir kadını hastanede ziyarete gittim. Ağustos ayından beri hastanedeydi. Kadını görünce içim parçalandı. Tanrı Sözü’ne başvurarak o kadına bir sonraki çağda yeni bir bedene sahip olacağı umudunu vermek nasıl da harika bir şeydi! Ama eve dönüş yolunda, kadının bu yaşamdaki acılarının yanı sıra, aynı zamanda İsa aracılığıyla kurtarıldığım sonsuz acıyı da düşünmeye başladım.

Bu deneyimimi birlikte sınayalım. Bu titreme dolu sevinç, yıl sonuna uygun bir şey mi? Pavlus, İsa’nın “bizleri gelecek gazaptan kurtaran” kişi olmasından mutluydu (1. Selanikliler 1:10). Tanrı’nın, “bencillerin, gerçeğe uymayıp haksızlık peşinden gidenlerin üzerine gazap ve öfke yağdıracak” olduğu konusunda uyarıda bulundu (Romalılar 2:8). Ayrıca şöyle uyardı: “Bu şeylerden ötürü [cinsel ahlaksızlık, pislik ve açgözlülük], Tanrı’nın gazabı söz dinlemeyenlerin üzerine gelir” (Efesliler 5:6).

Yılın son günlerinde, Kutsal Kitap okumamın sonuna geliyorum ve şu anda son kitap olan Vahiy kitabını okuyorum. Tanrı’nın zaferine ve “yaşam suyundan karşılıksız” alacak olan herkesin sonsuz sevincine yönelik (Vahiy 22:17) görkem dolu bir peygamberlik kitabı. Gözyaşı yok, acı yok, depresyon yok, yas yok, ölüm yok ve günah yok (Vahiy 21:4).

Ama tövbe etmemenin ve İsa’nın tanıklığına sarılmamanın dehşetine ne demeli! Tanrı gazabının, “sevgi elçisi” olan Yuhanna tarafından tasvir ediliş şekli dehşet verici. Tanrı’nın iyi isteğini hiçe sayanlar, “Tanrı gazabının kâsesinde saf olarak hazırlanmış Tanrı öfkesinin şarabından içecektir. Böylelerine kutsal meleklerin ve Kuzu’nun önünde ateş ve kükürtle işkence edilecek. Çektikleri işkencenin dumanı sonsuzlara dek tütecek… Gece gündüz rahat yüzü görmeyecekler” (Vahiy 14:10-11).

“Adı yaşam kitabına yazılmamış olanlar ateş gölüne atıldı” (Vahiy 20:15). İsa, “Her Şeye Gücü Yeten Tanrı’nın ateşli gazabının şarabını üreten masarayı kendisi çiğneyecek” (Vahiy 19:15). “Kentin dışında çiğnenen masaradan kan” akacak ve “1600 ok atımı kadar yayılıp atların gemlerine dek” yükselecek (Vahiy 14:20). Bu görüm neyi simgeliyorsa, tarifi imkânsız bir dehşeti resmetme amacı içerdiği kesindir.

Kurtulduğum için sevinçle titriyorum! Ama Tanrı’nın kutsal gazabı insan için ne de dehşet verici bir son! Bu gazaptan kaçın, kardeşler. Var gücünüzle kaçın. Ayrıca olabildiğince çok kişiyi kurtaralım! Şüphesiz gökte, tövbe eden tek bir günahkâr için, tövbeyi gereksinmeyen doksan dokuz doğru kişi için duyulandan daha büyük sevinç vardır (Luka 15:7)!

29 Aralık: Korkunç Bir Son yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

İçinde bulunduğumuz bu lütfa Mesih aracılığıyla, imanla kavuştuk ve Tanrı’nın yüceliğine erişmek umuduyla övünüyoruz. (Romalılar 5:2)

Tanrı’nın yüceliğini görmek, nihai umudumuzdur. “Tanrı’nın yüceliğine erişmek umuduyla övünüyoruz” (Romalılar 5:2). “Kurtarıcımız tek Tanrı, sizi düşmekten alıkoyacak, büyük sevinç içinde lekesiz olarak yüce huzuruna çıkaracak güçtedir” (Yahuda 1:24).

O, “yüceltmek üzere önceden hazırlayıp merhamet ettiklerine yüceliğinin zenginliğini” gösterecektir (Romalılar 9:23). “Sizleri egemenliğine ve yüceliğine” çağırmaktadır (1. Selanikliler 2:12). “Mübarek umudumuzun gerçekleşmesini, ulu Tanrı ve Kurtarıcımız İsa Mesih’in yücelik içinde gelmesini bekliyoruz” (Titus 2:13).

İsa, tüm kişiliğiyle ve yaptıklarıyla, Tanrı görkeminin beden alışı ve nihai olarak açıklanışıdır. “Oğul, Tanrı yüceliğinin parıltısı, O’nun varlığının öz görünümüdür” (İbraniler 1:3). Yuhanna 17:24’te İsa, “Bana verdiklerinin de bulunduğum yerde benimle birlikte olmalarını ve benim yüceliğimi, bana verdiğin yüceliği görmelerini istiyorum” diye dua etmektedir.

“Bu nedenle aranızdaki ihtiyarlara, onlar gibi bir ihtiyar, Mesih’in çektiği acıların tanığı, açığa çıkacak olan yüceliğin paydaşı olarak rica ediyorum” (1. Petrus 5:1). “Yaratılışın, yozlaşmaya köle olmaktan kurtarılıp Tanrı çocuklarının yüce özgürlüğüne kavuşturulması umudu vardı” (Romalılar 8:21).

“Tanrı’nın saklı bilgeliğinden gizemli biçimde söz ediyoruz. Zamanın başlangıcından önce Tanrı’nın bizim yüceliğimiz için belirlediği bu bilgeliği…” (1. Korintliler 2:7). “Geçici, hafif sıkıntılarımız bize, ağırlıkta hiçbir şeyle karşılaştırılamayacak kadar büyük, sonsuz bir yücelik kazandırmaktadır” (2. Korintliler 4:17). “Tanrı önceden belirlediği kişileri çağırdı, çağırdıklarını akladı ve akladıklarını yüceltti” (Romalılar 8:30).

Tanrı’nın yüceliğini görmek ve paylaşmak, Mesih’in Müjdesi aracılığıyla nihai umudumuzdur.

Böyle bir umut, gerçekten bilinen ve değer verilen bir umut, şu anki değerlerimiz, seçimlerimiz ve eylemlerimiz üzerinde büyük ve belirleyici bir etkiye sahiptir.

Tanrı’nın yüceliğini bilen biri olun. Tanrı’nın yüceliğini ve Mesih’in yüceliğini çalışın. Tanrı’nın yüceliğini yansıtan dünyanın yüceliğini ve Mesih’in yüceliğini yansıtan Müjde’nin yüceliğini çalışın.

Her şeyde ve her şeyin ötesinde olan Tanrı yüceliğine değer verin.

Ruhunuzu çalışın. Sizi ayartan yücelikleri bilin ve niçin Tanrı’nın yüceliğinden farklı olan yüceliklere değer verdiğinizi bilin.

Dünyanın yüceliklerini tıpkı 1. Samuel 5:4’teki Dagon putu gibi nasıl yıkacağınızı bilmek için kendi ruhunuzu çalışın. Dikkatinizi Tanrı’nın yüceliğinden uzaklaştıran her türlü yücelik, dünya tapınaklarının zemininde parçalara ayrılsın. Tanrı’nın yüceliğine tüm bu dünyadan çok daha fazla değer verin.

28 Aralık: Hedef Yüceliktir yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün. Sabah biten ot misali: sabah filizlenir, büyür; akşam solar, kurur… Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki, bilgelik kazanalım. (Mezmurlar 90:5-6, 12)

Benim için bir yılın sonu, sanki yaşamımın sonu gibidir. 31 Aralık’taki saat 11:59’sa ölüm anım gibidir.

Yılın 365 günü sanki küçük bir insan ömrü gibidir. Bu son saatlerse, doktorun bana hastanede sonumun yakın olduğunu söylediği son günler gibi. Bu son saatlerde, bu yılın ömrü gözlerimiz önünden geçiyor ve şu kaçınılmaz soruyla yüzleşiyorum: Bu yılı iyi yaşadım mı? Adil Yargıç olan İsa Mesih bana, “Aferin, iyi ve güvenilir köle” diyecek mi (Matta 25:21)?

Yılımın bu şekilde sonlanıyor olmasından dolayı oldukça şanslı hissediyorum. Ayrıca yıl sonu sizin için de aynı anlamı taşısın diye dua ediyorum.

Şanslı hissetmemin sebebi, kendi ölümümle ilgili bir deneme sürümüne sahip olabilmenin büyük bir avantaj olması. Yaşamınızın son sahnesine hazırlanırken, yılda bir kez böyle bir prova oldukça faydalı oluyor. Faydalı oluyor çünkü 1 Ocak sabahında, birçoğumuz yepyeni bir yaşamın eşiğinde, en baştan başlayabildiğimiz bir şekilde yaşıyor olacağız.

Provaların en güzel yönü, bunların size nerelerde zayıf olduğunuzu, hazırlığınızın hangi noktalarında hata olduğunu göstermesidir. Ayrıca provalar, gerçek seyircilerin önüne geçmeden önce size değişim imkânı tanır.

Tahmin ediyorum ki bazılarınız için, ölme düşüncesi öyle korkunç, karanlık, keder ve acı doludur ki, özellikle de tatil günleri söz konusu olduğunda, bu düşünceyi aklınızdan çıkarmak için elinizden geleni yapıyorsunuzdur. Bu çabanın bilgece olmadığını ve kendinize yazık ettiğinizi düşünüyorum. Şunu fark ettim ki, bu hayatta çok az şey, yaşamımı düzenli olarak ölümüm üzerinde düşünmek kadar derinden etkileyebiliyor.

Yaşamınızı en iyi şekilde yaşayabilmeniz için gereken bilgeliği nasıl kazanırsınız? Mezmur yazarı cevap veriyor:

İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün. Sabah biten ot misali: sabah filizlenir, büyür; akşam solar, kurur… Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki, bilgelik kazanalım. (Mezmurlar 90:5-6, 12)

Günlerinizi saymak, basitçe yaşamınızın kısa olduğunu ve ölümünüzün yakın olduğunu hatırlamak demektir. Büyük bilgelik, yani yaşamı bir devrim niteliğinde değiştiren bilgelik, düzenli olarak bu tür şeyler üzerinde düşünmekten gelir.

Pavlus’un kendi yaşamını değerlendirirken kullandığı başarı ölçütü, imanını koruyup korumadığıydı. “Yüce mücadeleyi sürdürdüm, yarışı bitirdim, imanı korudum. Bundan böyle doğruluk tacı benim için hazır duruyor. Adil yargıç olan Rab o gün bu tacı bana, yalnız bana değil, O’nun gelişini özlemle beklemiş olanların hepsine verecektir” (2. Timoteos 4:7-8). Bizim de bu yılın sonundaki sınavımız bu olsun.

Olur da geçen yılda imanımızı korumadığımızı fark edersek, tıpkı benim mutlu olduğum gibi, şunu bilerek mutlu olalım: Bu yıl sonu ölümü (muhtemelen) yalnızca bir prova ve önümüzdeki bir sonraki yılda, imanı koruyabileceğimiz yeni bir yaşam yatıyor.

31 Aralık: Ölüm Provası yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Hazırlayan: John Piper

Ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrı’nın yüceliği için yapın… Söylediğiniz, yaptığınız her şeyi Rab İsa’nın adıyla, O’nun aracılığıyla Baba Tanrı’ya şükrederek yapın. (1. Korintliler 10:31; Koloseliler 3:17)

Sabah kalktığınızda ve güne başladığınızda, o günkü umutlarınıza dair kendinize ne söylüyorsunuz? Günün başından sonuna doğru baktığınızda, yaşamış olmanız sonucunda neyin olmasını istiyorsunuz?

Eğer “Hiç öyle şeyler düşünmüyorum. Sadece kalkıyorum ve yapmam gereken neyse, onu yapıyorum” diyorsanız, o halde kendinizi temel bir lütuf aracından ve bir yönlendiriş, güç, tanrısal üretkenlik ve sevinç kaynağından uzak tutuyorsunuz demektir. Bu ayetler de dahil olmak üzere, Tanrı’nın bizim günlerimiz içerisinde bilinçli bir şekilde önem ve anlam arz eden şeyleri hedeflememizi istediği, Kutsal Kitap’ta oldukça nettir.

Tanrı’nın size yönelik açıklanan isteği, sabah kalktığınızda, gün boyunca çeşitli durumlara göre oradan oraya amaçsızca savrulmanız değil, belirli bir şey hedeflemeniz, belirli bir amaca odaklanmanızdır. Burada çocuklardan, gençlerden ve yetişkinlerden bahsediyorum. Bekârlardan, evlilerden, dullardan, annelerden, her türlü zanaattan ve meslekten bahsediyorum.

Amaçsızlık, cansızlığa (sönüklüğe) benzer. Arka bahçedeki ölü yapraklar diğer şeylere kıyasla, örneğin köpeğe veya çocuklara kıyasla daha fazla hareket ederler. Rüzgar bir sola eser; onlar da sola giderler. Rüzgar bir sağa eser; onlar da sağa giderler. Taklalar atarlar, zıplarlar, kayarak ilerlerler ya da çitlere yapışırlar ama herhangi bir amaçları yoktur. Hareket doludurlar ama yaşamları yoktur.

Tanrı insanları onlar amaçsız olsunlar diye, yaşamın arka bahçesinde oradan oraya savrulan cansız yapraklar gibi olsunlar diye kendi suretinde yaratmadı. Bizi maksatlı olmamız için, tüm günlerimizde belirli bir odağa ve hedefe sahip olmamız için yarattı. Peki bugün sizinki nedir? Yeni yıl için olan amacınız nedir? 1. Korintliler 10:31, iyi bir başlangıç noktası olabilir: “Ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrı’nın yüceliği için yapın.”

27 Aralık: Amacınız Nedir? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.