1. Tarihler 14

Tanrı kendi halkının üzerine bir insan kral tesis etmiş olsa da o kralın insan gücüyle ya da bilgeliğiyle hüküm sürmemesi gerekiyordu. Rab krallığı onayladı (2. ayet). Kral bilgeliğini Tanrı’da arayıp buldu (10, 14. ayetler). Tanrı kralın düşmanlarını yok etmek üzere hücum etti (11. ayet). Tanrı’nın görünmez orduları onun için savaştı (15. ayet). Kral Tanrı’nın Sözü’ne itaat etti (16. ayet). Rab ulusların kraldan korkmalarını sağladı (17. ayet). Bu yönlerden Davut, Mesih’in ve O’nun krallığının bir ön gölgesidir. İsa tümüyle insandı ancak krallığını insan gücü üstüne kurmadı. O’nun krallığı Kutsal Ruh’ta geldi. O, duada düzenli olarak Babası’na başvurdu. Melekler Mesih’e en çetin anlarında güç verdiler. O, Tanrı’ya ölüme, çarmıh üzerinde ölüme dek itaat etti. Ve şimdi, ölümden dirilmiş olarak Mesih tüm uluslardan öğrenciler yetiştirmek üzere Babası’ndan yetkiyi almıştır. Eğer bu hem Tanrı hem de insan olan Mesih için doğruysa, Hristiyanlar için ne kadar daha doğrudur? Bu bölümden Tanrı’nın krallığının ardından gitmek hakkında ne öğreniyoruz?