2. Tarihler 7

İbadetimizi üç büyük tema yönlendirmelidir: 1) Tanrı’nın yüceliğine hayranlık, 2) Tanrı’nın antlaşma sevgisine övgü ve 3) kötü yollarımızdan tövbe (1-3, 6, 10, 14. ayetler). İbadete her zaman Tanrı’nın muazzam yücelikte olduğunun bilinciyle gelmeli, öyle ki, O’nun önünde yere kapanalım. Rab’be asla içsel ezilmişlikten ve O’na karşı günahımıza yönelik nefretten yoksun bir şekilde yaklaşmamalıyız. Ancak alçakgönüllülük ve günah karşısındaki ezilmişlik, Davut oğlu İsa Mesih’in iyiliğinde bulduğumuz sevincimizi de asla ortadan kaldırmamalıdır (10. ayet). Ezgimiz daima şu olmalıdır: “RAB iyidir; sevgisi sonsuza dek kalıcıdır” (3. ayet). İbadetimizde Tanrı’nın sevgisinin zengin bir deneyimini nasıl geliştirebiliriz?

İsrail’in tapınağın ve ülkenin zevkine varabilmesi krallarına olan itaatlerine bağlıydı. Nitekim Rab kutsal yasasının taleplerini krala odaklamıştı. Tarihler kitabının geri kalanında açıkça gösterildiği gibi, hiçbir sıradan adam bu yükü kaldıramazdı. Herkes günah işledi ve büyük günah işledi. Ancak antlaşma lanetleri İsrail’in üzerine döküldükten uzun bir süre sonra, geride kalan halka başka bir Davut Oğlu geldi. Tanrı kendi Oğlu’nu gönderdi. O bir kadından doğdu, yasa altında doğdu ve tüm doğruluğu yerine getirdi. Eğer O’nunla Ruh’tan doğan bir iman sayesinde bir olduysak, o hâlde Kenan’dan daha iyi bir ülkede O’nun varlığının tadını sonsuza dek çıkaracağız. Tanrı’yı sadakatinden dolayı övün çünkü O kendi Oğlu’nda her şeyi yapmıştır.