Nehemya 4

Yahudilerin düşmanları onların işlerine baktılar ve onun çürük olduğunu söyleyip alay ettiler (3. ayet). Çoğu zaman dünya kiliseye baktığında, kusurluluğu, kabahatleri, günahları ve onun “enkazı”nı görür ancak onun devam etmekte olan bir iş olduğunu görüp anlamakta başarısız olur (Flp. 1:6). Ancak bir gün kilise göksel Güveyi için saf ve lekesiz bir gelin olacaktır (Ef. 5:25-27; Yah. 24-25). Bu umut kilisenin mevcut işinde gayretli olmanıza nasıl yardımcı olabilir?

Nehemya dua etti ve çalıştı. Dua, sorumluluğumuzu icra etmenin yerine geçmemelidir. Yapıcıların Rab’bin kutsaması olmadan boşuna didindikleri doğrudur (Mez. 127:1) ancak O’nun kutsamasına sahip olmak bizim inşa etmekten muaf olduğumuz anlamına gelmez. Tanrı’nın hizmetkârları O’nun krallığının ardından giderken yoğun çabayla duaya adanmışlığı harmanlamak zorundadır. Bir kimse duayı çalışmamak için nasıl bahane olarak kullanabilir? Neden birlikte hem duada hem de çalışmada bulunuyoruz?