Eyüp 22

Tanrı insanlara hiçbir şey borçlu değildir (3. ayet). İnsan, Tanrı’nın alacaklısı değildir. Tanrı, insanların alacaklısıdır. Hristiyan’ın bu gerçeğe ilişkin anlayışı onun Tanrı’nın lütfunu daha da methedilmesini sağlar çünkü lütuf antlaşmasında Tanrı, kurtuluşu seçilmişler için gerçekleştirmek ve onlara uygulamak üzere kendi kendini yükümlü kılmıştır. Bunu da seçilmişlere ihtiyacı olduğundan veya seçilmişler bunu hak ettiğinden değil, kendisi sevgi olduğundan yapmıştır. Bugün Tanrı’nın lütfunu methettiğinizden emin olun!

Elifaz, Tanrı’dan uzaklaşmış olanlara iyi öğüt vermiştir: “Tanrı’yla dost ol, barış... [O’nun] sözlerini yüreğinde tut. Her Şeye Gücü Yeten’e dön” (21-23. ayetler). Hristiyan yaşamı sürekli olarak Rab’be dönme yaşamı olarak tarif edilebilir. Günah yürekte kaldığı sürece, Hristiyan daima Tanrı’dan uzaklaşma eğilimine sahip olacaktır ancak Mesih’in kefaret eden ölümü temelinde, kendisini seven Tanrı’ya her zaman geri dönmesi için yol açıktır. Siz Tanrı’dan uzaklaştınız mı? Nasıl? Mesih aracılığıyla O’na dönmenizle birlikte esenliğiniz tekrardan sağlanabilir.