Yeremya 38

Bir acılar adamı olarak Yeremya, Rab İsa’yı tiplemektedir (Yşa. 53:3). İkisi için de, “Kendi yurduna geldi, ama kendi halkı O’nu kabul etmedi” denebilir (Yu. 1:11). Önderler veya mahkeme yetkilileri Yeremya’nın idam edilmesini söylediler. Benzer şekilde, Rab İsa için de, “Ölümü hak etti” dediler (Mat. 26:66). Sidkiya’nın sözleri Pilatus’un daha sonrasında üzerindeki baskılara yenik düşüp İsa’yı ölüme gönderirken sarf ettiği şu sözleri hatırlatmaktadır: “Bu adamın kanından ben sorumlu değilim. Bu işe siz bakın!” (Mat. 27:24). Yeremya’nın çamura batışıysa Davut’un Mesih’e işaret eden şu mezmurunu hatırlatmaktadır: “Dipsiz batağa gömülüyorum; basacak yer yok” (Mez. 69:2; krş. 15, 20. ayetler; 40:1-2).

Sidkiya gibi, etraflarında her şeyin çöktüğünü görse bile tövbe etmek ve Rab’be güvenmek için fazla gururlu olan birçok kişi vardır. Tanrı Sözü’nün gerçeğinin bire bir yaşandığını görürler ve gelecekten korkarlar ancak kendilerini Rab’bin önünde alçaltmazlar. Kutsal Yazı şöyle diyor: “Bulma fırsatı varken RAB’bi arayın, yakındayken O’na yakarın” (Yşa. 55:6). Tıpkı Sidkiya için olduğu gibi, fırsat günü bir gün bitecek ve o zaman bütün umutlar kaybolacaktır. Siz şimdi Tanrı’yı nasıl arıyorsunuz?