Yeremya 50

Yeremya tövbe ve imanla Tanrı’ya dönmenin harika bir resmini sunmaktadır (4. ayet). Her Şeye Gücü Yeten Tanrı, merhameti ve ilahi takdiriyle, halkının yüreklerinde gerçek ezilmişlik meydana getirir. Böylece günahlarından ötürü kederlenirler ve yalnızca topraklarına dönmekle kalmaz, Tanrıları’na dönerler. Tanrı’ya dönme sadece bedenin hareketi değil, yüreğin hareketidir; alçakgönüllülükle, parçalanmışlıkla ve kederle günahtan yüz çevirmek ve arzu ve umutla Rab’be yönelmektir (Mat. 5:3-6; Yak. 4:8-10).

Tanrı’nın Babil’e yönelik yargısı, Tanrı’nın her şeye egemenliğiyle insanın sorumluluğu arasındaki gizemli ilişkiyi düşünmemiz için bir fırsat sunmaktadır. İnsanlar çoğu zaman birini savunmak için diğerini inkâr etseler de Kutsal Yazı ikisini daima birleştirmektedir. Tanrı kendi halkının üzerine yargı getirmek için Babil’i kullandı ve sonra Babil’i böyle yaptığı için günahlarına karşılık yargıladı. Babil, Tanrı’nın elindeki araç olsa da O’nu hesaba katmadan hareket etti, bu süreçte O’nun yasalarını çiğnedi. Bu ikiz gerçekler (Tanrı’nın her şeye egemenliği ve insanın sorumluluğu) bize ne öğretiyor?