Yeremya 49

Tanrı ulusları yargıladığında, bazıları için umut bildirir ancak herkes için değil. Rab neden Mısır’a (46:26), Moav’a (48:47), Ammon’a (49:6) ve Elam’a (39. ayet) merhamet gösteriyor da Filist’e, Edom’a, Şam’a, Kedar’a ve Hasor’a göstermiyor? Burada Tanrı’nın lütfunun gizemine geliyoruz. Tanrı merhamet için Yakup’u seçti ancak Esav’ı seçmedi (Rom. 9:10-16). Mesih’le birlikte Golgota’da çarmıha gerilen iki haydut vardı ancak yalnızca biri kendi günahlarına ikna oldu ve alçakgönüllülük ve umutla Mesih’e döndü (Lu. 23:39-43). Bir yandan, bu bize asla umutsuzluğa kapılmamayı öğretmektedir çünkü Tanrı kendi düşmanlarına lütuf beslemektedir. Öte yandan, bu O’nun lütfunu suistimal etmememiz için bizi uyarmaktadır çünkü Rab yalnızca bazılarını kurtarır. Tanrı’nın kendisine gelen herkesi kurtaracağı vaadine güvenerek, alçakgönüllülükle ve içtenlikle O’nun lütfunu arayalım.