Hezekiel 36

Günahkârlar kendilerini kurtaramazlar. Kurtuluş tamamen Tanrı’nın lütfundandır ve O’nun yüceliği içindir (Ef. 1:3-14). Tanrı bu bölümde tekrar tekrar, “Ben... yapacağım” diyor. Rab kirli putperestleri temiz ibadet edenlere çevirir. O inatçı düşmanları uysal kullara çevirir ve kopmuş yabancıları alıp onları antlaşma dostluğuna çeker. Kurtuluş Tanrı’nın inisiyatifiyle başlamış, O’nun gücüyle etkiye geçer ve O’nun kararlılığıyla tamamlanır. İnsanla imkânsız olan şey, Tanrı’yla mümkündür. Kendimizi kurtarmaktan umudumuzu keselim ancak Rab’bin kurtarışına güvenle umut bağlayalım.

Gerçek kurtuluş, gündelik yaşam kutsallığından ayrı tutulamaz. Lütuf, iki yüzlülüğe olanak tanımaz. Eğer Tanrı bir kişiyi kurtarsa ancak o kişiyi kutsallaştırmasaydı, o zaman kurtuluş Tanrı’yı yüceltmez, O’nun kutsal adına leke sürerdi. Gerçek, kurtaran lütuf yeni bir yürek ve yeni bir ruh meydana getirir. Putlara inatla tutunmak, yerini günahtan ötürü parçalanmış bir yürekle tövbeye bırakır. Ruh’un içinde ikamet ettiği herkes bunu Tanrı’nın ahlak yasasına itaatle geçen bir yaşamla gösterecektir. Bu, bir kişinin yeniden doğup doğmadığının büyük sınamasıdır. Hiçbir duygusal deneyim veya akılcı inanç, yeni itaat meydana getiren yeni bir yüreğin yerini alamaz. Tanrı’nın size O’na yönelik yeni bir yürek verdiğinin kanıtı nedir?