Yunus 3

Yunus’un Ninova’ya ikinci çağrısı öğreticidir. İlk olarak, Tanrı’nın istediği kişiye merhametli olmaktaki egemenliğini göstermektedir. Yunus’u 1. Krallar 13. bölümdeki adsız peygamberle karşılaştırın. Tanrı o peygamberi I. Yarovam’ın önünde tehlikeli bir göreve çağırmış, ona mesajı ilettikten sonra derhal eve dönmesini söylemişti. İsteksizlik veya çekince göstermeden, Tanrı’ya itaat etti. Ancak yaşlı bir peygamber tarafından ayartıldı ve Tanrı’nın buyruğuna ters şekilde, derhal geri dönmeyip gittiği yerde daha fazla kaldı. Bu itaatsizliğinden ötürü, eve dönüş yolunda onu aslanlar öldürdü. Oysa Yunus pervasızca ve bile isteye itaatsizlik ettiyse de, Tanrı onu esirgedi ve ona itaat için ikinci bir şans verdi. İnsan açısından, cüretkâr ancak saf olan adsız peygamber ikinci bir şansı daha çok ediyorken, Yunus mantıken ölümü daha çok hak ediyordu. Ancak Tanrı adsız peygambere adil davranırken, Yunus’a lütufkâr davranmayı seçti. Bu, bizi düşündürmelidir. Biz acaba kaç kez itaatsizlik edip cezayı hak ettik de Tanrı bize itaat için kaç kez “şans” verdi?

Yunus’un ikinci çağrısı aynı zamanda Tanrı’nın tasarısının ve amacının yenilmez gücü açısından bir ders niteliğindedir. Tanrı’nın Yunus’a ve Ninova’ya ilişkin bir amacı vardı ve Yunus’un itaatsizliği bunu boşa çıkaramazdı. Tanrı’nın tasarısı uyarınca, Yunus bu kötü insanlara ulaşmak üzere seçilmiş haberciydi. İnanıyoruz ki, Tanrı egemence hem bir şeylerin sonunu belirlemiştir hem de amaçlanan sonları gerçekleştirmek üzere araçları belirlemiştir. Bunun müjdeleme açısından ciddi bir önemi vardır. Tanrı egemence, belirli bir bireye, bazı insanlara ulaşabilecek tek kişi olma gibi korkunç bir sorumluluğu yükleyebilir. Hepimiz Tanrı’ya karşı sorumluyuz ve O’nun amacına isyan etmemeliyiz. Tanrı istediği kişileri eksiksiz şekilde kurtaracaktır ancak iman duymakla ve duymak da Tanrı’nın Sözü’yle olur. İnsanlar bir vaiz olmadan nasıl duyacaklar (Rom. 10:13-17’deki müjdeleme mantığına bakınız)?

Günah çoğaldığı yerde lütuf katbekat çoğalır (Rom. 5:20). Tanrı’nın kötü Ninova’ya yönelik merhameti, günahkârları kurtarmak üzere lütfun şaşırtıcı gücüne tanıklık etmekte ve hiç kimsenin Tanrı’nın kurtuluşunu alamayacak kadar kötü olmadığının güvencesini vermektedir. Ninova halkı ölüm hükmü altında ilahi gazabın hedefi olmuştu ancak Söz onları tövbe etmeye yöneltti ve Tanrı onları lütufkârca kabul etti. Mesih’in sözleri bu gerçeği özetlemektedir: “Bana geleni asla kovmam” (Yu. 6:37).