Filipililer 1

Dua yerine düşüncesizce girmek, boş tekrarların kurbanı olmak kolaydır. Bazen ne için dua edeceğimizi veya dualarımızı nasıl şekillendireceğimizi bilmekte zorlanırız. Pavlus’un bu bölümün açılışındaki duası bizim için Kutsal Kitap’tan gelen bir dua modelidir. Dua bir Hristiyan’ın yaşamının düzenli ritminin bir parçası olmalıdır. Dua kendini Tanrı’ya şükrederek ve başkaları için aracılık (şefaat) ederek ifade eder. Pavlus sadece genel kutsama dileklerinde bulunmamakta, ancak özellikle Tanrı’nın Hristiyanların yaşamlarında çalışması ve bu dünyada nasıl yaşayacaklarını bilmek üzere onları sevgiyle büyütmesi için dua etmektedir.

Siz ne için yaşıyorsunuz? Sizin için Mesih’in adının şanı mı daha önemli, yoksa rahatlık ve yaşam kolaylığı mı? Pavlus’un yaşamı Mesih’e ve Müjde’ye öylesine bürülüydü ki, başkaları onun sıkıntılarını çoğaltmaya çalışsa bile, Müjde’nin ilerlediğini görmekten başka bir şey istemiyordu. Yaşam koşulları zorlaştığında, kendimize ve rahatsızlığı nasıl en aza indireceğimize odaklanmak kolaydır. Oysa Pavlus bizi sağlam durmaya ve Müjde’ye yaraşır bir şekilde yaşamaya teşvik etmektedir.