Koloseliler

Yazar

Elçi Pavlus mektubun yazarı olarak kendisini ve muhtemelen yazmanlığını yapan Timoteos’u göstermektedir (1:1). Mektup 23. ayette birinci şahsa atıfta bulunur ve, “Ben Pavlus bu selamı elimle yazıyorum” sözleriyle kapanır (4:18). Bazı uzmanlar üslup ve teolojik farklılıklar nedeniyle mektubun Pavlus’a ait olduğuna şüpheyle yaklaşmış olsalar da, argümanları ikna edici değildir. Üslubun ve dilin bir kısmı Koloselilerin durumuna özgü olsa da mektupta Pavlus’un diğer yazılarına uyan birçok şey vardır. Kitabın teolojisine gelince, dünyasal bir “felsefe” tehdidinin ayrıntıları (2:8) Kolose’deki kiliseye özgü olsa da Pavlus’un böyle bir tehditle mücadele etmek için yüksek bir kristolojiye ve Müjde’nin merkeziyetine yaptığı vurgu, Pavlus’un diğer mektuplarının teolojisiyle uyumludur. Mektubun Pavlus tarafından yazıldığından şüphe etmek için çok az neden vardır. Koloseliler, Hapishane Mektupları’ndan biri olarak kabul edilmektedir (4:3, 18) ve Pavlus’un bunu Roma’da hapisteyken yazdığı düşünülmektedir. Bu, Pavlus’un Aristarhus’a ve Luka’ya yaptığı atıflarla tutarlıdır (4:10, 14; ayrıca bkz. Elç. 27:2).

Tarih

Pavlus bu mektubu Roma’daki hapisten M.S. 61 veya 62 yılı civarında yazdı.

Tema

Mesih’in her şey üzerindeki üstünlüğü.

Amaç

Koloselileri hatalı bilgilere karşı Mesih bilgisinde temellendirip pekiştirmek.

Toplu Bakış

Koloseliler’in Kurtuluş Vahyine Katkısı

Pavlus Kolose’deki kiliseyi kurmamış veya oradaki imanlıları ziyaret etmemiş olsa da, kiliseyle yakından ilgilenmekte ve kilisenin sağlığına ilişkin raporlar almaktaydı. Pavlus sahte öğretmenlerin, karşılıksız lütuf Müjdesi’nin saflığını tehdit ettiğini duyunca, buna bir mektupla karşılık verdi. Koloselilerin karşı karşıya olduğu tehdidi tam olarak anlamakta güçlükler olsa da, bunun dışsal törenlere bağlılık gerektirdiği, insanlara dayandığı ve Mesih’e aykırı olduğu açıktır (2:8, 20-21). Pavlus kiliseye, İsa Mesih’in tüm yaratılış ve yeni yaratılış (kilise) üzerinde üstün olduğunu hatırlatarak yanıt vermektedir. Bu nedenle, Mesih’in üstünlüğüne gölge düşüren her şey reddedilmek zorundadır. Pavlus onlar için aracılık eder ve Epafras’tan öğrendikleri imandan uzaklaşmak yerine (1:7), tam bir bilgelikte ve ruhsal anlayışta Tanrı’nın isteğinin bilgisiyle büyümeye ve dolmaya devam etmeleri için onları teşvik eder (9. ayet).

Hristiyan yaşamı günlük yaşamda görünür hâle gelir, dünyadan farklıdır. Ancak kişinin yaşamında bir değişiklik olmadan önce yüreğinde bir değişiklik olması gerekir. Koloseliler, bazı dışsal kurallara uymanın kişiyi daha ruhsal kılacağına dair bir öğretiyle karşılaştılar (2:21). Bu öğreti, Mesih’in Müjdesi’ne aykırıydı ve bilgece ve alçakgönüllü gibi görünse de (23. ayet), aslında Müjde’nin yeterliliğini tehdit eden bir din biçimiyle sonuçlanıyordu. Bu tehdit nedeniyle Pavlus, Koloselilere mektup yazarak onları başlangıçta edindikleri Mesih imanına devam etmeye teşvik etti (6. ayet). İmanlılar insan yapımı bilgeliğin peşinden gitmek yerine, bilgeliğin ve bilginin tüm hazinelerinin kendisinde saklı olduğu Mesih’in peşinden gitmeye devam etmelidirler (3. ayet).

Bu nedenle, dışsal dinin en büyük panzehri, İsa Mesih’in kimliğinin ve işinin daha net bir şekilde görülmesidir (1:15-22). Tanrılığın doluluğunun bedence ikamet ettiği Mesih’i görmek (19. ayet; 2:9) tamamen dönüştürücüdür. Pavlus bunu duasında vurgular ve 2-3. bölümlerde daha ayrıntılı olarak işler. Tanrı’nın isteğini bilmek, kişinin Mesih’in ölümü ve dirilişinde Mesih’le olan birliğini kavraması ve zihnini Mesih’in bulunduğu gökteki şeylere kenetlemesi, kutsallaştırılmanın hedefi olan Mesih benzerliğine götürür (3:10). Mesih hem aklanma hem de kutsallaştırılma için yeterli olduğundan, Hristiyan sadece dinin dışsal biçimlerine uyarak kendini eksik bırakmamalıdır. Pavlus onlara Mesih’e güvenmenin ve dirilişin ışığında yaşamanın, ahlaksızlık fırsatına dönüşmediğini hatırlatmayı es geçmez. Aksine, Tanrı’nın seçilmişleri olarak Mesih’te olanlar kutsaldır ve kutsal yaşamlar sürdürürler (3:12-4:1). Koloseliler’i okuyup mesajını kavramak, imanlıyı görünmez Tanrı’nın görünen sureti olan İsa Mesih’te bulunan kutsamaları daha derin ve daha büyük bir şekilde deneyimlemeye götürür.

Genel Hatlar

• I. Giriş (1:1–14)
• A. Selamlamalar (1:1–2)
• B. Şükran (1:3–8)
• C. Dua (1:9–14)
• II. Mesih’in Üstünlüğüyle Övünmek (1:15–23)
• A. Mesih’in Yaratılış Üzerindeki Üstünlüğü (1:15–17)
• B. Mesih’in Yeni Yaratılış Üzerindeki Üstünlüğü (1:18)
• C. Mesih’in Kurtarış İşindeki Üstünlüğü (1:19–23)
• III. Pavlus’un Koloseli İmanlılar İçin Hizmeti ve Mücadelesi (1:24—2:7)
• A. Pavlus’un Tanrı Sırrını Vaaz Etme Hizmeti (1:24–29)
• B. Pavlus’un Koloseli İmanlılar İçin Endişesi (2:1–7)
• IV. Pavlus’un Sahte Öğretiye İlişkin Uyarısı ve Çözümü (2:8–23)
• A. Sahte Öğretinin Özeti (2:8)
• B. Mesih’in Ölümü ve Dirilişinin Yeterliliği (2:9–15)
• C. Sahte Öğreti Daha Detaylı Biçimde Tarif Ediliyor (2:16–23)
• V. Pavlus’un Hristiyan Yaşamı Tarifi (3:1—4:6)
• A. Hristiyan Yaşamının Temeli Olan Mesih (3:1–4)
• B. Günahı Öldürmek (3:5–11)
• C. Kutsallığı Giymek (3:12–17)
• D. Evde Hristiyan Yaşamının Tarifi (3:18—4:1)
• E. Hristiyan’ın Dua Yaşamı (4:2–4)
• F. Hristiyan’ın Dünya Önündeki Yaşamı (4:5–6)
• VI. Son Sözler (4:7–18)
• A. Pavlus’un Emektaşlarına Dair Yorumlar (4:7–14)
• B. Kardeşlere Son Selamlar ve Kutsama (4:15–18)