1. Timoteos 1

Pavlus’un 1. ayette “Kurtarıcımız Tanrı”dan söz ettiğine dikkat edin. Pavlus bu tanımı 1. Timoteos 2:3 ve 4:10’da da kullanmaktadır. Tanrı Oğlu çarmıhta ölerek ve üçüncü gün dirilerek halkı için kurtuluşu sağlamıştır. Ancak kurtuluş kaynağı Baba Tanrı’dadır. Pavlus sık sık insanın kurtuluşunu Tanrı’ya atfetmektedir (Rom. 8:32; 1.Ko. 1:21; Ef. 2:4-5; vb.). 15. ayet Mesih’in kurtarış işinden çok güzel bir şekilde söz etmektedir. Kurtulmak aynı zamanda Tanrı’nın insana en zengin kutsamaları vermesi anlamına gelir. Şöyle ki, insanın Tanrı’nın gözünde doğru olduğu (Yşa. 1:18; Rom. 3:24), Tanrı’nın çocuklarının özgürlüğüne yerleştirildiği (Rom. 8:2; 2.Ko. 3:17; Gal. 5:1) ve sonsuz yaşama kavuştuğu ilan edilir (Yu. 11:25-26; Ef. 2:5; Vah. 22:5).

Pavlus’un 1. ayette “umudumuz Mesih İsa” dediğine de dikkat edin. Mesih yalnızca umut veren Kişi değil, aynı zamanda halkının Umudu’dur. O, Hristiyan umudunun temelidir. Çünkü Mesih bu umudu, günah için fidye olarak yaşamını ortaya koyarak kazanmıştır. Bu, tarifsiz bir teselli kaynağıdır. Mesih aynı zamanda umut kapısıdır. İnsan O’nun aracılığıyla umut dolu bir yaşama girer. Tanrı’ya ulaşmanın tek yolu O’dur. Biz değersiz, suçlu günahkârlar, Tanrı’ya ancak ve ancak Mesih aracılığıyla erişebiliriz. Mesih aynı zamanda umut yaşamıdır. İnsan ancak ve ancak Mesih aracılığıyla gerçek umut içinde yaşayabilir. O’nsuz ne teselli ne de geleceğe dair bir bakış vardır.

8. ayet, iyi olan ve meşru biçimde kullanılması gereken Tanrı yasasından söz eder. Yasa’yı nasıl meşru biçimde kullanırız? Yasa’nın çeşitli kullanımları vardır. İnsanların vicdanlarında çalışarak ve onları belirli günahları işlemekten alıkoyarak bir kısıtlama işlevi görür (Rom. 2:15). Tanrı’nın yasası bize Mesih’in kanında yıkanması gereken günahlarımızı gösterir (3:20). Son olarak, Yasa aynı zamanda yaşam boyunca bize yol gösteren bir rehberdir (Mez. 19:8; 119:98; Rom.7:22).