Yaratılış 15

Tanrı’nın kurtuluş vaadi bize kendimizi kurtarmadaki umutsuz acizliğimizde gelir. Kendi gücümüzle, Avram ve Saray gibi ruhsal kısırlarızdır. Ama Ruh’un lütfuyla, eğer Müjde’deki Mesih vaadine güveniyorsak, doğru Yargıç bizi kendi gözünde doğru ilan edecektir. Mesih’e güvenecek teminata sahipsinizdir çünkü Rab vaadini bir antlaşmayla oluşturmuştur. Bu vaat sizin liyakatinize –hatta imanınızın ne kadar güçlü olduğuna ya da tövbenizin ne kadar derin olduğuna dahi– bağlı değildir; ancak ve ancak kiliseyi kurtarmak için kendi kanını dökmüş olan Rab’be bağlıdır.

Teologlar Tanrı’nın lütufkâr antlaşmasının yapılış yönünden tek taraflı ve işleyiş yönünden iki taraflı olduğunu çok kez söylemişlerdir. Bu bölüme dayanarak, Tanrı’nın kendi halkıyla olan antlaşmasını saf, tek taraflı lütufla yaptığını nasıl doğrulayabiliriz? Antlaşma işleyiş yönünden niçin iki taraflıdır?