2. Petrus

Yazar

Bu mektubun yazarı, Rab İsa Mesih’in öğrencisi ve elçisi olan Simun Petrus’tur. Birçok uzman 2. Petrus’un Petrus’a ait olduğu konusunda ya zorluk çekmiş ya da bunu açıkça reddetmiştir. Bu araştırmacılar şu iddialarda bulunurlar: (1) Bu mektup 1. Petrus’tan çok farklı bir dil kullanır, Kutsal Yazılar’da başka hiçbir yerde kullanılmayan birçok Grekçe sözcük içerir; (2) Pavlus’un mektupları Kutsal Yazı olarak kabul edilip toplandıktan sonra yazılmıştır (2.Pe. 3:15-16); (3) elçilere ve ilk Hristiyanlara çoktan ölmüş bir önceki kuşak olarak bakar (2, 4. ayetler); (4) bazılarının iddia ettiği üzere 2. Petrus’un Yahuda’dan kopyalama yaptığı gibi, bir elçi asla başka bir yazardan kopyalama yapmaz.

Bu argümanlara yanıt olarak şunları söyleyebiliriz: (1) Petrus mektuplarını farklı yazmanlarla yazmış olabilir (1.Pe. 5:12); onlar da Kutsal Ruh’un esini altında (2.Pe. 1: 20-21), her bir mektubun üslubunu önemli ölçüde şekillendirmiş olabilir; (2) mektupta Pavlus’a yapılan atıf ve onun “bütün mektupları”nı “öbür Kutsal Yazılar’la” aynı seviyeye koymak (2.Pe. 3:15-16), sadece yazarın Pavlus’un bazı mektuplarını bildiğini ve Pavlus’un yaptığı gibi, elçisel yazıların Tanrı’nın yetkili Sözü olduğunu kabul ettiğini ima eder (2. ayet; 1.Ko. 2:13; 14:37; 2.Se. 3:14); (3) ölen “atalar” elçisel kuşak değil, İsrailoğullarının iman atalarına kadar uzanan önceki kuşaklarıdır.

2. Petrus 2-3 ve Yahuda arasındaki ilişkiye gelince (mektubun yazarının Petrus olmadığına ilişkin 4. argüman), hangisinin orijinal olduğu veya her ikisinin de başka bir kaynaktan mı alındığı açık değildir. Benzer olmalarına rağmen, ikisi de Grekçe metinde birebir kopya olmaktan uzaktır. Her durumda, elçiler ya bağımsız olarak benzer düşüncelere ulaşmış ya da doğru ve güvenilir kaynaklardan yararlanma özgürlüğünü hissetmiş olabilirler. Krallar, Tarihler, Yeşaya ve Yeremya’nın bazı kısımları ve Müjde Kitapları arasında da benzer paralellikler gözlemlemekteyiz. Bu nedenle, Petrus’un yazarlığına karşı olan argümanlar ikna edici değildir.

Tarih

Mektubun tarihlendirilmesi Petrus’un yaklaşan şehitliği hakkındaki sözlerine dayanır (1:14-15). Kilise geleneği, Petrus’un İmparator Neron döneminde baş aşağı çarmıha gerilerek öldürüldüğünü gösterir. Bu nedenle, 2. Petrus Mektubu, Petrus’un yaşamının sonlarına doğru yazılmıştır (M.S. 64-67). 2. Petrus Mektubu da ilk mektup gibi büyük olasılıkla Roma’da yazılmıştır (bkz. “Babil”, 1.Pe. 5:13). Petrus’un ikinci mektubunun alıcılarının kimlikleri belirtilmemiş olsa da, ilk mektubun alıcılarıyla aynı olması muhtemeldir (2.Pe. 3:1); yani, Anadolu’da yaşayan seçilmiş Hristiyanlar (1.Pe. 1:1-2).

Tema

Ruhsal gelişimin gerekliliği ve sahte öğretinin tehlikesi.

Amaç

Hristiyanları elçisel Hristiyanlıkta sebat etmeye ve büyümeye çağırmak ve Tanrı’nın halkını yoldan çıkarmak üzere içeri sızan sahte öğretmenlerin aldatıcı doğasına karşı onları uyarmak.

Toplu Bakış

2. Petrus’un Kurtuluş Vahyine Katkısı

Petrus bu mektubun ikiz mesajını son iki ayette özetlemiştir: Günahlı ve sahte öğretmenler tarafından yoldan çıkarılmaktan sakının (3:17) ve Rab’bin lütfunda ve bilgisinde büyüyün (3:18). Görünen o ki, Petrus sahte öğretmenlerin kiliselere sızdıklarını ve Rab’bin halkı arasında zararlı etkilerini yaydıklarını duymuştu. Okuyucularını sahte peygamberler ve sahte öğretmenler tarafından yayılan teolojik hatalara karşı uyanık tutmak isteyen Petrus (2:1), onları bu hatalara karşı uyarır. Bu adamların sahte öğretilerinin temelinde, yargının inkârı vardır. Petrus sadece yargıyı savunmakla kalmaz, aynı zamanda tüm sahte öğretmenler üzerine korku dolu yargı ilan eder. Petrus, okuyucularını, “karanlık yerde ışık saçan çıra” olarak adlandırdığı esinlenmiş Tanrı Sözü’den başka hiçbir şeye inanmamaları için teşvik ederek (1:19), gerçek yolundaki gayretini gösterir. Bu tür sapkınlıklara karşı korunmanın yolu, bize Tanrı’nın gerçek doğasını açıklamak için tek başına yeterli olan Kutsal Yazılar’dan zevk almaktır. Kutsal Yazılar aynı zamanda Tanrı’nın insandan ne istediğini ve ona ne vaat ettiğini de ortaya koyar; bunların her ikisi de Rab’bin Günü’nde yerine gelecektir. Böylece Petrus, Tanrı’nın halkını tam olgunluğa ve kişinin kendi kurtuluşuyla ilgili gerekli özeni göstermesine teşvik eder.

Genel Hatlar

• I. Selamlama (1:1)
• II. Hristiyan İmanında Sebata Teşvik (1:2–21)
• A. Tanrı’nın Vaatleri Aracılığıyla Artan Lütuf Kutsaması (1:2–4)
• B. Güvence Yolunda Her Lütufta Büyüme Çağrısı (1:5–11)
• C. Petrus’un Yaklaşan Ölümü Doğrultusunda Hatırlatma (1:12–15)
• D. Mesih’in Dönüşüm Yüceliğine Tanıklık (1:16–18)
• E. Kutsal Yazı’nın Aydınlatan ve Kesin Sözü (1:19–21)
• III. Sahte Öğretmenlere Karşı Uyarı (2:1—3:16)
• A. Sahte Öğretmenlerin Tarifi (2:1–3)
• B. Onların Yıkımına Dair Örneklendirmeler (2:4–9)
• C. Sahte Öğretmenlerin Bozulmuşlukları (2:10–22)
• D. Peygamberlere ve Elçilere Dayanan Öğretiyi Hatırlama Nasihati (3:1–2)
• E. Mesih’in İkinci Gelişini Küçümseyenleri Ret (3:3–9)
• F. Rab’bin Günü Beklentisi (3:10–13)
• G. Uygulama: Kutsal Yazılar’a Gayret ve Sadakat (3:14–16)
• IV. Hatadan Sakınmak ve Lütufta Büyümek Üzere Kapanış Buyruğu (3:17–18)