Hagay

Yazar

Hagay’ın adı, “şen” anlamına gelmektedir. Peygamber hakkında az şey bilinse de, bu peygamberlik kitabını onun yazdığı konusunda tartışma yoktur. Ezra, onun Yahuda’ya ve Yeruşalim’e yönelik hizmetinin başlangıcını (Ezr. 5:1) ve vaazının başarısını kaydetmektedir (Ezr. 6:14). Kuvvetle muhtemel, Hagay önceki tapınağın yüceliğini kısmen hatırlayanlar arasındaydı (Hag. 2:3). Dolayısıyla, Tanrı onu bu hizmetle görevlendirdiğinde yetmişli yaşlarının sonunda olmalıydı.

Tarih

Hagay, Zekeriya’yla aynı dönemi paylaşmış olup sürgün sonrası peygamberliklerin kanonik sırasında ilk baştadır ve peygamberliğini açık biçimde Darius’un ikinci yılına tarihlendirmektedir. Aslında, Hagay’ın yazılı peygamberliği onun gün, ay ve yıl olarak tarihlendirdiği dört mesajının derlemesidir (1:1; 2:1, 10, 20). Yeruşalim’deki hizmeti ve etkisi daha uzun olabilir ancak bütün yazılı peygamberliği M.Ö. 520 yılında Eylül’den Ekim’e kadar dört aylık bir süreyi kapsamıştır.

Tema

Tapınağı yeniden inşa etmek – Önceliği Tanrı’ya vermek.

Amaç

Halka krallık işi için yeni bir adanmışlık ve kararlılık yolunda ilham vermek; onları krallık işinden daha önemli hiçbir şeyin olmadığına ikna etmek.

Toplu Bakış

Hagay’ın Kurtuluş Vahyine Katkısı

M.Ö. 537’de Zerubbabil (Davut’un soyundan gelip İsa’nın atasıdır) Babil tutsaklığından sonra Koreş’in fermanı üzerine ilk sürgün dalgasını İsrail’e geri döndürmüştü (2.Ta. 36:22-23; Ezr. 1:1-4). Bu tutsaklık, İsrail’in çalkantılı tarihinin en dip noktası, sona ermişti. Yetmiş yıllık misilleme ve paklama tamamlanmıştı ve yeni bir gün doğuyordu. Halk, Tanrı’nın restorasyon ve kutsama sözünü tutacağına imanla ve umutla geri döndü. Bu, Tanrı’nın sarsılmaz kurtarış amacının ilerleyişinde hayati bir anda yaşamış bir halktı. Zamanın doluluğunda kurtuluş tarihinin zirvesi olan beden almaya giden yılda bir sürü şey gerçekleşmeliydi. Peygamberliğe göre (Hag. 2:9), Mesih geldiğinde bir Yeruşalim ve bir tapınak olmalıydı. Yıkılmış tapınağı yeniden inşa etmek Zerubbabil ve geri kalan halk için yapılacak ilk ve en önemli işi teşkil ediyordu.

İlk başta iyi ilerleme vardı; Tanrı’nın vaatlerinin kesin olduğuna dair güven dolu beklenti vardı. Ancak çok geçmeden muhalefet oluştu; yanlış anlamalarla başladı ve söylentilerle, suçlamalarla ve tehditlerle daha da şiddetlendi. Muhalefet öyle şiddetli bir hâl aldı ki, iş durdu ve sonrasında krallık işine dair ilgisizlik ve umursamazlık başladı. Umudun kaybedilmesi ve kutsamanın gecikmesi işi sekteye uğrattı. Sonra M.Ö. 520’de Tanrı, Hagay’la Zekeriya’yı ortaya çıkardı ki, ulusa önceliklerini yeniden değerlendirmelerini ve tapınağı bitirmelerini nasihat etsinler. Bu, Hagay’ın kurtuluş vahyine yaptığı hayati bir katkıydı. Tanrı’yı antlaşma Kurtarıcısı olarak açıklayan Yahve adı, kitaptaki 38 ayetten 24’ünde geçiyor olması, kurtuluş temasının baskın olduğuna işaret etmektedir.

Buna ek olarak, Hagay gelmekte olan Mesih’e hem doğrudan hem de tipoloji (resimli peygamberlikler) yoluyla dolaylı olarak işaret etti. Tartışmalı bir yorumlama olsa da, Hagay’ın gelmekte olduğunu söylediği “bütün ulusların arzusu” muhtemelen Mesih’e işaret etmektedir ki O’nun yeniden inşa edilen tapınaktaki fiziksel varlığı onu Süleyman’ın tapınağındakinden daha büyük bir yücelikle dolduracaktı (2:7, 9 – Bünyamin Candemir Çevirisi) ve bu, Tanrı sarsıntı getirmeden önce olacaktı (2:6). Şu önemlidir ki, İbraniler 12:26 yeni antlaşmanın Aracısı olan İsa hakkında Tanrı Sözü’nü reddetme bağlamında (İbr. 12:24) Hagay 2:6’yı alıntılamaktadır. Tipolojik açıdan Tanrı’nın kendi halkıyla ikametinin sembolü olan tapınak bu ikametin Oğul’un beden alışındaki zirve noktasına işaret etmektedir. Ayrıca yine tipolojik açıdan, Zerubbabil Mesih’i önceden sahnelemektedir. Hagay 2:23 onun bir mühür yüzüğü olduğunu söylemektedir. Zerubbabil resmî anlamda bir kral olmasa da, kraliyet soyundandı ve Davut’tan daha büyük Oğul’un, tahtın meşru varisinin kesin gelişini bekledi (Hez. 21:27). Zerubbabil, Süleyman üzerinden Yusuf aracılığıyla (Mat. 1:12) ya da Natan üzerinden Meryem aracılığıyla (Lu. 3:27), O’nu Davut’a bağlayan atasıydı. Hagay okuyucularına, gelmesi gereken Mesih’in geleceğine dair güvence vermektedir.

Genel Hatlar

Genel hatlar tarihlendirilmiş dört mesajı esas almaktadır (1:1; 2:1, 10, 20).

• I. Tapınak İşi Konusunda Azarlama ve Cevap (1:1–15)
• A. Önceliklerinden Ötürü Azarlama (1:1–11)
• B. İtaat Cevabı (1:12–15)
• II. Tapınağa Dair Yeniden Güvence (2:1–9)
• A. Cesaretsizliğe Karşı (2:1–3)
• B. Daha Büyük Yücelik Beklentisiyle (2:4–9)
• III. İtaat İçin Teşvikler (2:10–19)
• A. İtaatsizliğin Sonuçları (2:10–17)
• B. İtaatin Sonuçları (2:18–19)
• IV. Kesin Bir Geleceğe Dair Güvence (2:20–23)
• A. Dünya Krallıklarının Devrilişi (2:20–22)
• B. Mesih’in Krallığı’nın Kuruluşu (2:23)