Eyüp 20

“Kötünün zafer çığlığı kısadır” (5. ayet). Eyüp’e dair değerlendirmesi yanlıştıysa da Sofar’ın teolojisi bu noktada doğruydu. Hristiyan bazen kötülerin zaferinin kalıcı olduğuna inanmak üzere ayartılır. Rab’bin halkı belalarla boğuşup terbiye ediliyorken, kötüler yüksek yerlerde hüküm sürüyor ve haksız kazanç elde edenler yükseliyor gibi görünür. Mezmur yazarı bu olgudan ötürü öyle bunalmıştı ki Rab’be hizmetin boşuna olduğu sonucuna vardı (Mez. 73:13-14). Hristiyan yüreği bu dünyanın haksızlıklarıyla böylesine ezildiğinde, doğru bakış açısını oturtması gerekir (Mez. 73:16-17). Zamanın en iyi yorumlayıcısı sonsuzluktur.

Sofar kötü adamın, onu sonsuzlukta bekleyen mirasına dair şunu söylemiştir: “Sonsuza dek yok olacak” (7. ayet); “Tanrı kızgın öfkesini ondan çıkaracak” (23. ayet); “Suçunu gökler açığa çıkaracak” (27. ayet). Tövbe etmedikleri sürece, bu yaşam, kötüler için olup olabilecek en iyisidir. Hristiyanlar burada Tanrı’ya şükredecek bir nedene sahiplerdir çünkü Mesih olmadan, onların mirası da ancak kötülerin payına düşen miras olurdu.