Mezmurlar 56

Bu dünyanın Tanrı’ya veya Tanrı’nın halkına dost olmadığını anlamak zorundayız. Dünya bizi nasıl tehdit ederse etsin, eğer bu denenme bizi duayla Rab’be sürüklüyorsa, bizi kutsallaştırmak üzere kullanılacaktır. Tüm sıkıntılarımızda, Tanrı’nın Sözü teselli, güç, esenlik ve umut sağlar. Elem dönemi uzun olabilir ancak Tanrı’nın bizim acılarımıza kayıtsız kaldığını düşünebilsek bile, gerçek şudur ki, O acılarımızın hepsini bilir ve şefkatle harekete geçer. Siz kendi yaşamınızda veya başkalarının yaşamlarında Tanrı’nın sağlayışına nasıl tanıklık ettiniz? Bu sizi nasıl etkiledi?

Rab gerçek bir insan olarak beden aldığından, “gözyaşlarımı tulumunda” biriktiren Kişi (8. ayet) bizzat gözyaşı dökmüştür (Lu. 19:41; Yu. 11:35; İbr. 5:7). Korku, keder ve kötü niyetli yalancıların karşıtlığı O’na hiç yabancı değildi. Mesih bize yakınlık duymaya kadirdir ve üstelik O bunu, bizi benmerkezci bir kendine acıma hâline terk etmeden yapar. Bunun yerine, O bize bu mezmurun patikasında öncülük eder ve bu patika da kötülüğe O’nun Sözü’ne imanla dayanmaktan geçer ve O’nun yüce lütfunun övülmesiyle sonuçlanır. İsa Mesih’in bizimle yakınlık kurabildiğini bilmeye neden ihtiyacımız vardır?