Mezmurlar 63

Davut’un çölde Tanrı’nın varlığına yönelik arzusu denenmelere ve sıkıntılara uygun biçimde yanıt vermek için bir örnek ortaya koymaktadır. İlk olarak, hiçbir denenme bizi Tanrı’nın varlığı üzerinde derin derin düşünmekten ve onu arzulamaktan alıkoymamalıdır (1-5. ayetler). Tanrı’nın yüceliği herhangi bir mekân veya durumla sınırlı değildir. İkinci olarak, hiçbir denenme bizi Tanrı’nın geçmişte çok kez deneyimlediğimiz sadakatini hatırlamaktan alıkoymamalıdır (6-8. ayetler). Üçüncü olarak, hiçbir denenme bizim Tanrı’nın adaletini unutmamıza sebep olmamalıdır çünkü er ya da geç, bizi incitmeye çalışanlar Tanrı’dan hak ettiklerini alacaklardır (9-11. ayetler). Dolayısıyla eğer tüm yüreklerimizle Rab’bi arıyorsak, nerede veya nasıl bir süreçten geçiyor olursak olalım, O’nu bulacağız. Gerçek din, bizim Tanrı’da tatmin olduğumuz ve Tanrı övgüsünü dilimizden taşırdığımız zaman olur. Bir imanlı, Tanrı merkezli böyle sevinci her gün nasıl geliştirebilir?

“Kral Tanrı’da sevinç bulacak” (11. ayet). Hiçbir adam veya melek, Tanrı’nın sağına yükselmiş ve Kutsal Ruh’un tüm doluluğunu almış olan Rab İsa Mesih’ten daha fazla sevince sahip değildir (16:11; 45:7; 110:1). Şaşırtıcı biçimde, Mesih kendi sevincini izleyicileriyle paylaşmak istemektedir; öyle ki, onların sevinci tam olsun (Mat. 25:21; Yu. 15:11). O’nun krallığının gelmesini beklerken, bu dünyada O’nun sevincini nasıl tadabiliriz?