Mezmurlar 74

Bazı zamanlarda Tanrı kendi halkını düşmanlarına teslim eder ve kilise parçalanır. Tanrı onları reddetmiş gibi görünür. Böyle çorak zamanlarda, koyunlar için canını vermiş olan İyi Çoban’a hâlâ yakarabiliriz (Yu. 10:14-15). Babil tarafından yok edildiklerinde İsraillilerin geriye, Mısır’dan kurtuluşlarına dönmeleri gibi, biz de Tanrı’nın kendi halkı için geçmişte yaptığı kurtarış eylemlerini hatırlayarak cesaret ve iman toplayabiliriz (Mez. 74:12-15). Bu eylemlerden en büyüğüyse Mesih’in ölümü ve dirilişidir. O’nun Yaratıcımız olarak sonsuz gücünde sığınak bulabiliriz (16-17. ayetler). Tanrı’nın kendi yüceliğine olan sevgisine (18, 21. ayetler), halkına olan şefkatine (“kumrun”, 19. ayet) ve antlaşmasını tutma kararlılığına hitap edebiliriz (20. ayet). Böyle desteklere sırt dayamak Hristiyanların imanla dua etmelerine nasıl imkân sağlar? Bu gerçekler, Rab’bin bizim uğrumuza harekete geçmesi için umutla sebat etmemiz konusunda bize nasıl güç verebilir?