Mezmurlar 127

Bu mezmur sıkı çalışmakla Tanrı’ya güvenmek arasında bir denge çağrısında bulunmaktadır. İkisi de şarttır. Güven olmadan çalışma kendi kendine bel bağlamaktır; çalışma olmadan güvense küstahlıktır. Hristiyanlar olarak, yaşamda –iş ya da aile olsun– hiçbir şeyin Rab olmadan başarılı olamayacağını fark etmek zorundayız. Tanrı’ya güvenmek imanlıyı pasif veya faaliyetsiz yapmaz. Tersine, Tanrı’ya güvenmek imanlıyı çağrıldığı görevde sadık, gayretli ve umutlu yapmalıdır çünkü inanır ki hem çalışma isteği hem de hünerlerimiz, fırsatlarımız ve başarılarımız Tanrı’nın armağanlarıdır. Siz hangi yöne doğru dengesizliğe ayartılıyorsunuz? Bu dengeyi korumak için ne yapabilirsiniz?

Eğer el emeği ve fiziksel üreme Rab olmadan başarılı olamıyorsa, Rab’bin evini inşa etmek, Tanrı’nın şehrini kurmak ve Tanrı’nın ailesini çoğaltmak için O’nun lütfuna ne kadar daha fazla ihtiyacımız vardır! Mesih olmadan hiçbir şey yapamayız (Yu. 15:5). Hristiyan hizmetinin hem dua hem de çalışma gerektirmesine ne gibi nedenler verebilirsiniz?