Mezmurlar 130

Dert ve suçluluk, insanları gerçekten de oldukça aşağı çekebilir ancak derinliklerin en kötüsünde günahkârlar kendilerini umutsuzluğa saplamamalılardır. Onları kurtarabilecek tek Kişi’ye büyük içtenlikle dua etmelilerdir. Tanrı’nın önünde kendi iyi işlerine dayanarak duramayacaklarını anlamak zorundalardır. Tanrı’ya, günahı Mesih aracılığıyla affeden Tanrı olarak bakmak zorundalardır. Umutlarını tümüyle O’na bağlamak zorundalardır. Ya siz? Tanrı’nın önünde kendi başınıza durabileceğinizi mi düşünüyorsunuz? O, sizin tüm günahlarınızı bilir. Günahlarınızın fazla büyük olduğundan mı korkuyorsunuz? Tanrı’nın kurtarışı boldur. Günahlarınızın çok fazla olduğunu veya çok uzun süredir devam ettiğini mi düşünüyorsunuz? Tanrı kendi halkını tüm suçluluktan kurtaracaktır.

Tanrı’nın suçlu günahkârları kurtardığı büyük yol, Mesih İsa’daki fidyeyle kurtuluştur. Mesih, Tanrı’nın adaletinin taleplerini yerine getirmek üzere fidyeyi ödedi. Günahkârların kendi günahlarının cezasını çekmelerine gerek yoktur çünkü Mesih günahkârlar yerine onu çekmiş ve ölmüştür (1.Ko. 15:3). İman, umudunu ve arzusunu İsa Mesih’e kenetler. O, kendisini “herkes için fidye” olarak sundu (1.Ti. 2:5-6). Siz günahtan kurtuluş için yalnızca ve yalnızca Mesih’e güveniyor musunuz? Eğer öyleyse, o zaman imanınız kendisini çocuksu bir Rab korkusuyla nasıl gösterdi?