Mezmurlar 135

Tanrı iyidir ve zevk aldığımızın bütün iyiliğin kaynağıdır. O aynı zamanda büyüktür ve kendi halkı için her şeyi yapmaya kadirdir. Dolayısıyla, O övgülerimize tamamen layıktır. Mezmur yazarı Tanrı’yı seçiminden, kurtarışından ve korumasından dolayı övmektedir. Övgüler kiliseden dünyaya açılmak zorundadır ki insanlar Rab’bi tanıyıp O’ndan korksun, putlarını bırakıp gerçek Tanrı’ya dönsünler. İbadetimizin içeriğinin ve şeklinin, aslında imansızları eğitmek için bir araç olduğunu düşünmek büyük bir şeydir. İbadetimiz insanlara Tanrı’nın büyüklüğünü, her şeye egemenliğini ve kutsallığını belletiyor mu, yoksa sadece ibadet edenleri yatıştırmak üzere eğlenceden mi ibaret?

Tanrı’nın kendi halkını yargılayacağı vaadi (14. ayet) İsa Mesih’e iman ettiğini söyleyip de sonradan O’ndan sonsuza dek yüz çeviren kişiler için korkunç bir uyarıdır (İbr. 10:29-31). Gerçek Tanrı’yı tanımış ancak değersiz putları tercih ederek Tanrı’nın sonsuz gazabını uyandırmışlardır. Bu mezmur, Rab’bi reddetmenin niçin ahmakça olduğu konusunda ne nedenler veriyor?