Yeremya 44

Mısır’daki Yahudi sürgünler, öğretilebilir bir ruha sahip değildi. Tanrı’nın putperestliklerinden ötürü Yeruşalim üzerine getirdiği felakete tanık olmuşlardı. Gök Kraliçesi’ne olan önceki ibadetleri yüzünden Tanrı onların topraklarını “viranelik” etmişti (22. ayet). Ancak yürekleri öyle katılaşmıştı ki, derslerini almadılar. Tövbe etmeyi tekrar tekrar reddetmeleri ruhsal budalalığa ve körlüğe yol açtı. Mısır’a kaçanların büyük bir çoğunluğu asla geri dönmeyecekti. “Kılıçtan, kıtlıktan” yok olacaklardı (27. ayet). Dolayısıyla, Tanrı Sözü günahımızı açığa vurur vurmaz tövbe etmekte hızlı olalım, yoksa biz de katılığa ve sonrasında yıkıma batabiliriz.

Yargının içerisinde bile Tanrı bazılarını merhametle esirgedi. O şöyle der: “Kılıçtan kurtulup da Mısır’dan Yahuda’ya dönenlerin sayısı pek az olacak” (28. ayet). Bu asla bizim küstah olmamıza sebep olmamalıdır; aksine, bizi bir doğruluk ve O’na itaat yaşamı için arzuyla doldurmalıdır.