Yeremya 43

İbraniler 1:1 Tanrı’nın kendi peygamberleri aracılığıyla konuştuğu çeşitli yollardan bahsetmektedir. Bu bölüm onlardan ikisini açıklıyor: İlk olarak, peygamberin vaazı aracılığıyla ve ikinci olaraksa taşları gömmek gibi sembolik eylemler aracılığıyla. Böyle yapmak, mesajı herkesin kolaylıkla anlayabileceği bir şekilde resmediyordu. Tanrı’nın kendi Sözü’nü bu şekilde pekiştirmesi bir lütuf eylemiydi ancak aynı zamanda da onları mazeretsiz bırakıyordu. Kutsal Kitap, Mesih’i açıklamak üzere O’nu bize birçok şekilde sunmaktadır. O’na güvenmemek ve O’nu izlememek üzere hiçbir mazeretimiz yoktur.

İsrail’in bulmayı umut ettiği güvenli liman hiçbir şekilde güvenli çıkmadı ve onların akılsızlığı bize uyarı niteliğinde bir anlatı sunmaktadır. Tanrı’nın açıklanan isteğine ters gitmek tümden akılsızlıktır. Geriye kalan Yahudiler kendilerinden neyin beklendiğini biliyorlardı. Yine de Tanrı’dan çok insandan korktular ve bu yüzden de vahim bir hata yaptılar (Özd. 14:12). Yeryüzündeki en güvenli yer Tanrı’nın isteğine itaat yeridir (Mez. 37:3-6).