Matta 27

Yahuda’nın sahte tövbesine dikkat edin. Onun tövbesi, Pavlus’un daha sonrasında kutsal üzüntü olarak adlandıracağı şey değildi; dünyanın ölüm getiren üzüntüsüydü (2.Ko. 7:10-11). Yaptığımız şeyden ötürü pişman olmak sadece doğal vicdanımızın işleyişi de olabilir. Gerçek tövbe günaha ölmeyi ve Tanrı’nın içimizde etkin olan lütfuyla yaşam yeniliğine dirilmeyi içerir. Siz gerçek tövbeye götüren kutsal üzüntüyü nasıl deneyimlediniz?

Mesih’in insanların elinden çektiği acıları korkunçtu. Ancak Babası tarafından terk edilmiş olmak Mesih’in acılarının en kötü parçasıydı. O, halkının suçunu taşıdı ve bunu herkesin önünde, halkının başı olarak yaptı. Yahudi veya öteki uluslardan olsun, inanan herkese kutsama gelsin diye O lanet oldu (Gal. 3:10-14). Mesih’in bu bölümdeki acıları bizim günahlarımızın hak ettiklerine dair ne söylüyor ve Tanrı’nın sevgisini nasıl gösteriyorlar?

Kutsal Yazı, Mesih’in acılarının birçok yönü hakkında peygamberlikte bulundu. O’nun ölümü, Tanrı’nın kendi vaatlerine sadakatinin harika bir tasdikiydi (Rom. 15:8). Doğanın kendisi bu olayın büyük önemine tanıklık etti. Ancak o zaman orada bulunan insanların büyük bir çoğunluğu, olanlara karşı kördü; sadece çarmıhta acı çekmekte olan bir adam gördüler. Mesih’in çektiği acılara ve ölümüne baktığınızda, bizzat neyi hak ettiğinizi görmeniz için Ruh gözlerinizi açtı mı? Tanrı’yla günahkârlar arasındaki perdenin yırtıldığını (51. ayet) ve böylece günahkârların Mesih’in kanı aracılığıyla Tanrı’ya erişebilir olduğunu imanla gördünüz mü?