Matta 7

Yargılayıcı bir ruh, yani kendi yüreklerimizi yargılamamışken insanları ikiyüzlü bir şekilde yargılamak, yaşamlarımızın tahtından inmediğimizin kanıtıdır. Lütuf krallığı, Tanrı’nın Ruhu’nun, altında bulunduğumuz yargıyı görmemize yardım etmek, Mesih’in ölümü aracılığıyla merhamet aramaya ve birbirimize merhamet göstermeye teşvik etmek üzere Söz’ü kullandığı bir yerdir. Siz başkalarını yargılamak üzere nasıl ayartılıyorsunuz? Bunun yerine nasıl önce kendinizi yargılamalısınız?

İkiyüzlü yargıda bulunmamamız gerekse de, İsa bize iki tür insan olduğunu ancak bunlardan yalnızca birinin sonsuz yaşamın tadına varacağını öğretmektedir. Mesih insanlığı geniş yolda ve dar yoldaki gezginler, kötü ağaçlar ve iyi ağaçlar, bilge ve budala yapıcılar olarak ikiye ayırmaktadır. O’nun sözleri bize her şeyin yolunda olduğunu varsaymamaya itmektedir. Siz dar yolda mısınız? Tanrı’nın lütfuyla iyi bir ağaç mısınız?

Mesih halka Ferisilerin öğrettiği gibi öğretmedi; onlar sürekli başka insanların fikirlerini tekrar ediyorlardı. Bunun yerine, O yetkiyle öğretti. Tanrı Sözü’nü okuduğumuzda, kulaklarımız okşansın diye geriye yaslanıp duramayız. Söz bizim günahımızı ifşa etmeli, bize Mesih’te Tanrı’yı göstermeli ve bizi bu Kral’dan merhamet dilemek üzere kendimizin dışına itmelidir. Siz yalnızca “işitici” değil de “uygulayıcı” olmak üzere nasıl yürekte ikna edildiniz (Yak. 1:21-25)?