Yakup 2

Günah ne kadar sinsi ve korkunçtur! Birçoğumuz kendi başımıza ayrımcılığın veya ön yargının ne kadar ciddi bir günah olduğunu göremeyiz. En küçük günahı işlemek bile Tanrı’nın tüm yasasını çiğneme suçunu doğurur. Günahımızı asla hafife almamalı, Davut’la birlikte şöyle demeliyiz: “Ya RAB, adın uğruna suçumu bağışla, çünkü suçum büyük” (Mez. 25:11).

Yüreği fazlasıyla ikna edici bir bölümün ortasında Yakup, Tanrı’nın özgür lütfunun yüceliğini, Tanrı’nın günahkârları kurtarmak için egemen bir seçim yaptığını ilan eder (5. ayet). Tanrı akılsızları, zayıfları, alçakları ve dünyanın hor görülenlerini, İbrahim gibi bir putperesti ve Rahav gibi bir dışlanmışı seçmiştir. Bu doğrultuda hiç kimse kurtarılamayacak kadar günahkâr değildir. Tanıdığınız en kötü kişinin kim olduğunu düşünüyorsunuz? O kişinin iman etmesi için dua edin.

Para nasıl gerçek veya sahte olabilirse, iman da gerçek veya sahte olabilir. İşler bizi Tanrı’nın önünde aklayamaz ama imanın gerçekliğini dünyaya gösterebilir ve gösterecektir. Martin Luther bunu şu şekilde tanımlamıştır: “Yaşayan, meşgul, aktif, güçlü bir şeydir bu iman ve bu yüzden durmadan iyi işler yapmaması imkânsızdır. [Bu iman] yapılacak iyi işler olup olmadığını sormaz; soru ortaya çıkmadan önce onları çoktan yapmıştır ve her zaman da yapmaya devam etmektedir. Bu işleri yapmayan, imansız biridir. El yordamıyla imanın ve iyi işlerin peşinde koşar, ama iman ve iyi işler hakkında bir sürü söz söylese de ne imanın ne de iyi işlerin ne olduğunu bilir.” Siz hangisisiniz?