Yakup 1

Hristiyanlar için denenmeler “eğer” meselesi değil, “ne zaman” meselesidir (2. ayet). Bazılarının öğrettiğinin ve birçoğunun hayal ettiğinin aksine, Hristiyanlara denenmelerden muafiyet vaat edilmemiştir. Ancak bu denemeleri sevinçle karşılayabiliriz, çünkü Tanrı’nın bunları bizim iyiliğimiz için ve bizi arındırmak için tasarladığını biliriz (Rom. 8:28, 32). Mesih en büyük denenmesi olan çarmıha, önüne konan sevinç nedeniyle katlandı (İbr. 12:2-3). Siz hangi denenmelerle karşı karşıyasınız? Bunları nasıl sevinç olarak sayabilirsiniz?

Aldatmacadan nefret etmeyi ve gerçeği sevmeyi öğrenmek zorundayız (16, 18, 21-22. ayetler). Şüpheciliğin erdemli ve bilinemezciliğin alçakgönüllü olarak kabul edildiği bir günde ve çağda, Tanrı’nın kendi gerçeğini Sözü’nde açıkladığını hatırlamamız gerekir. Kaybolmuş günahkârlar gerçek sayesinde yeniden doğarlar, gerçek sayesinde kurtulurlar ve gerçek sayesinde gerçek mutluluk ve özgürlük içinde yaşarlar. Bu nedenle, gerçeği yumuşak başlılıkla kabul edelim.

Yakup dünyasal Hristiyanlığa karşı uyarmaktadır (26. ayet). Benliğe dayanan din, pislikleriyle kirleten dünyaya dalmakta hiçbir sorun görmez. Öte yandan imanlı kendini, Tanrı’nın lütfuyla “dünyanın lekelemesinden” korumaya çalışır (27. ayet). Hristiyan’ın sevgisi, dünyanın sunduğu ve sadece kirleten günahlı zevkler yerine, dullar ve yetimler gibi ihtiyaç içinde olanlarla birlikte olmalıdır.