Mısır’dan Çıkış 3

Tanrı’nın adı, yani YHVH ya da “RAB,” O’nun sonsuz varlığını, mutlak bağımsızlığını ve her türlü ihtiyaçtan ve sınırlılıktan özgürlüğünü açıklar (Yşa. 41:4; 43:10-13; 44:6-8; 48:12–13; Yu. 8:58; Vah. 1:8). O’nun varlığı, iradesi ve işleri tümüyle kendisindendir. O, bizden hiçbir şey ödünç almaz ve yardımımıza muhtaç değildir (Elç. 17:24-25). Ancak O’nun tarafından sevilebiliriz çünkü O, Rabbimiz İsa Mesih’in Tanrısı ve Babası, seçen antlaşma sevgisinin Tanrısı’dır. Tanrı rabliğiyle ve sevgisiyle tanınmayı ve ibadet edilmeyi arzu eder (Mez. 136:1-3).

Tanrı antlaşma şefkatiyle (Ef. 2:4), seçtiği kişileri karanlığın zorba hükümranlığından kurtarıp onları kutsama krallığına, yani sevgili Oğlu’nun krallığına aktarmak üzere gelir (Kol. 1:13). O insanları istedikleri gibi yaşasınlar diye değil, O’na kutsallıkla kulluk ve ibadet etsinler diye kurtarır (Ef. 1:4, 6, 12, 14; Kol. 3:12). Günahtan kurtuluş ve perişanlık, Hristiyanları Tanrı’ya kulluk ve ibadet etmeleri için nasıl motive eder?