Çölde Sayım 16

Korah’ın isyanı Tanrı tarafından seçilmiş Aracı’nın gerekliliğini öğretmektedir. Tanrı’ya başka bir yolla ulaşmaya çalışmak ölümcüldür. Korah, Datan ve Aviram’ın isyanı Tanrı tarafından tayin edilen kâhinliği gasp etmeye yönelik bir teşebbüstü. Sonuç olarak, bu teşebbüs kutsal gazapla yanıtlandı. Harun’un kâhinliği Mesih’in kâhinliğine işaret ediyordu. Buradaki dersler açıktır. İnsan Tanrı’ya kendi başına yaklaşamaz çünkü günahı fazlasıyla büyüktür ve Tanrı’nın kutsallığıysa fazlasıyla görkemlidir. Tanrı’nın önünde kendi başına durmanın cezası sonsuz şiddettir. Korah’ın ölümü, sıra dışılığı ve kaçınılmazlığıyla bize Rab’den korkmayı öğretmektedir. Matta 10:28’e göre, Tanrı’dan korkmak için bize başka hangi sebepler sunuluyor?

Korah’ın mahvını takip eden bela bize Tanrı tarafından seçilen Aracı’nın etkililiğini öğretmektedir. İsyancıların gömülmelerinden ve kömürleşmiş kalıntılarından sonra, birçokları Tanrı’yı adil olmamakla suçladı çünkü Tanrı’nın ne kadar kutsal ve insanınsa ne kadar günahkâr olduğu konusunda hatalı bir anlayışa sahiplerdi. Böylelikle Tanrı’nın görkemi tekrardan yargıyla gösterilmiş oldu. Ancak Musa lütfa koştu ve Harun’a dirilerle ölüler arasında durmasını talimat verdi. Bela aradaki kâhini geçemedi. Müjde dersi buradadır. Tanrı’nın günaha karşı gazabı doğru ve adildir ancak Tanrı lütfederek kefaret etmesi için Aracı olan kendi Oğlu’nu gönderdi. Mesih ve O’nun kurbanının gücü günahkârla Tanrı’nın adaleti arasında durur ve Tanrı’nın gazabı yüce Başkâhinimiz’i geçemez. Mesih’in kurbanı başarılıydı. Böylece tek umudumuz budur: Tanrı’yla aramızda Mesih’in duruyor olması. Kibirle kendinize mi güveniyorsunuz, yoksa bağımlılıkla Aracı’ya mı?