Çölde Sayım 34

İsrail’in sınırlarını Rab belirledi. Yeryüzündeki varlığımızın mekân, zaman ve etki yönünden sınırlarını O tayin eder (Eyü. 14:5; Mez. 31:15; Dan. 4:25, 35; Elç. 17:26). Bu dünyada yaşamın geçilemeyecek bir sınırı vardır, nitekim “insanın bir kez ölmesi, sonra da yargılanması kaçınılmaz[dır]” (İbr. 9:27). Tanrı’nın sizi yerleştirmiş olduğu sınırları ve kısıtlılıkları fark ettikçe, bunlar içerisinde eldekiyle yetinerek yaşayabiliyor ve ruhunuzun tümüyle güvende olduğunu bilebiliyor musunuz?

İsrail’in sınırının çizilmesi “Tuz Denizi”nde (ya da Ölü Deniz; 3, 12. ayetler – Kitab-ı Mukaddes Çevirisi) başladı ve sonlandı. Tuz Denizi, Sodom ve Gomora’nın yıkımına dair kalıcı bir anıttı (Yar. 19; Yas. 29:23). Bu şekilde İsrail’in sınırında Tanrı’nın yasasının sınırlarını aşmamaları için bir hatırlatıcı, günahın getirdiği yıkıma dair bir uyarı vardı. Tanrı size nasıl günahın sonuçlarına ilişkin hatırlatıcılar vermiştir? Bu hatırlatıcıları nasıl sizi kötülükten alıkoyacak sınırlar olarak kullanabilirsiniz?

Kenan diyarı nispeten küçüktü, Antik Yakın Doğu’da yükselip düşen büyük imparatorluklarla karşılaştırılamazdı. Bu küçüklüğü bize şunu hatırlatmaktadır: Kutsallar bu dünyada aza sahip olsalar bile eldekiyle yetinmelilerdir. Bunu nasıl yapabilirler? İman atalarının yaptıkları gibi, “daha iyisini, yani göksel olan (mirası)” odaklarında tutmak zorundalardır (İbr. 11:16). Ölümde büyük topraklar ve bolluk zengin adamın ellerinden kayıp gider ancak Hristiyan kişi “çürümez ve lekesiz ve solmaz... göklerde saklanılmış olan bir mirasa” kavuşur (1.Pe. 1:4). Bu sizin eldekiyle yetinerek yaşamanıza nasıl yardımcı olmalıdır?