1. Samuel 1

Bu bölüm bize etkin, gayretli dua hakkında pek çok şey öğretmektedir. Hanna, Rab’bin isteğine tümüyle tabidir, O’nun “kulu” olduğunu söyler (11. ayet). Tanrı’ya bağımlıdır; dolayısıyla da gerçek maksatla dua eder ve dileğinin Tanrı’nın yüceliği için olmasını arzu eder. Duası içtendir; “acı acı ağlayarak” Rab’be yakardı (10. ayet) ve adaletsiz yargıç benzetmesindeki dul kadın gibi (Lu. 18:1-8) isteği yanıtlanana dek sebat etti. Nasıl Hanna gibi dua edebiliriz?

Hanna’nın Samuel’i tapınağa götürmesi ve onu Rab’bin hizmetine adaması Rab’be adanan adakları (antları/yeminleri) tutmanın önemini göstermektedir. İnsani açıdan bu, duygusal bir travma olmuş olmalıydı ancak Hanna sözünü tutmaktan yılmadı. Onun adağı ihtiyatsız değildi. Adaklar Tanrı’nın bizi kendi isteğimiz ya da arzumuz uyarınca yanıtlamasını sağlamak için duada kullanılacak “pazarlık kozları” değildir. Tanrı, adakları ciddiye alır ve bizim sözümüzü tutmamızı bekler (Vai. 5:2-7).