1. Samuel 5

Antlaşma Sandığı, Tanrı’nın doğrudan kimliğinin gerçekliği değildiyse de O’nun varlığını simgeliyordu ve Filistliler onun öneminin farkındalardı. Kendi yüceliği için Tanrı, bilgisizlikleri içinde kutuyu Yehova’yla karıştıran tanrısızların putlarını O’ndan yukarı çıkarmalarına izin vermez. İnsani yardım olmaksızın Tanrı, Dagon’un bir hiç olduğunu, yaşamdan veya güçten yoksun bir hayal ürünü olduğunu gösterdi. Burada önemli bir ders öğreniyoruz: Tanrı çoğu zaman kendi hizmetinde insani araçları kullanmaktan hoşnut olsa da kimsenin O’nu kurtarmasına ya da O’na yardım etmesine ihtiyacı yoktur. Dolayısıyla her zaman O’nun için yaptıklarımızın hürmetkâr bir alçakgönüllülükle icra edildiğinden emin olmak zorundayız çünkü Rab hiç kimseye bağımlı değildir. O’nun gücü ve kudreti insan kavrayışının ötesindedir.

Filistliler bilgisizce davrandılar ancak yine de küfürlerinden ve ilk buyruğu çiğneyişlerinden sorumlulardı. Tanrı’nın yasası mutlaktır ve onu bilmemek mazeret değildir. Bunun Müjde hizmetleri açısından doğurduğu sonuçlar nelerdir?