1. Samuel 8

Yönetimin şekli ne olursa olsun, ondan memnun olmamak yaygın bir tutumdur. İsrail, hâkimlerinden memnun değildi ve bir monarşinin tüm sorunları çözebileceğini düşünüyordu. Samuel doğru bir şekilde bir günün monarşinin de hüsrana uğratacağını ön gördü (18. ayet). Tüm yönetimlerin Tanrı tarafından atandığını hatırlamak şarttır (Rom. 13) ve Tanrı’nın bize bilge ve doğru bir yönetimle lütfetmesi bizim duamız olmalıdır (2.Sa. 23:3; Özd. 8:12-16; 1.Ti. 2:1-2). Ancak asla unutmamalıyız ki yönetim bizim Tanrımız olamaz çünkü düşmüş insanlardan oluşmaktadır. Yöneticileri ve her şeyden öte Tanrı’yı nasıl onurlandırabiliriz?

İsrail’de krallık Tanrı’nın kendi halkı için olan tasarısının bir parçasıydı ve Mesih vurgusu yönünden önem taşıyordu (Yar. 49:10). İsrail’in bir kral isteğinde bulunması Samuel için büyük bir hayal kırıklığıydı çünkü bu isteğin altındaki motivasyon Tanrı’nın yüceliği ve O’nun kurtarış tasarısının ilerlemesi değil, bencil çıkarlardı (1.Sa. 8:20). Samuel ayrıca bunu kişisel olarak, kendi hizmetinin bir reddi olarak aldı. Ancak bu kritik noktada Samuel bize hoş olmayan haberler karşısında nasıl tepki vereceğimize dair örnek sunmaktadır: “Samuel RAB’be yakardı” (6. ayet). İlk düşüncemiz bu durumu Rab’be götürmek olmalıdır. Tanrı’nın isteğinin gerçekleşmesi ve O’nun krallığının gelmesi için dua etmek yüreğimizi olması gereken yere odaklar.