1. Samuel 9

Samuel’in Saul’la buluşmasına yol açan durumlar Tanrı’nın şaşırtıcı ilahi takdirini göstermektedir. O, kendi nihai tasarısını gerçekleştirmek için insanların kararları ve görünüşte rastgele gibi görünen olaylar da dahil olmak üzere yaşamın her unsurunu yönlendirmektedir (Yar. 50:20; Özd. 16:33). Kayıp eşeklerin aranması boş ve faydasız bir çalışma gibi görünüyordu ancak aslında Saul’u, o andan itibaren yaşamını çizecek kritik bir ana getirmenin aracıydı. Eşeklerin peşinde evinden ayrılırken, ulusun “seçilmiş kralı” olarak geri döneceğini hiç bilmiyordu. Bu bizim için bir hatırlatıcıdır: Günün ne getireceğini bilmiyoruz ve zamanımızın Rab’bin ellerinde olduğunu bilmek iyidir.

“Tanrı adamı”, “Peygamber” ve “Bilici” unvanlarının bu bölümde geçmesi bize Tanrı tarafından, O’nun Sözü’nü başkalarına bildirmek üzere çağrılan kişinin hem gerekli karakterini hem de yetkisini hatırlatmaktadır. Peygamberin karakteri Tanrı’ya yaraşır olmalıdır ve peygamberin mesajı da kendisinden kaynaklanmaz. Peygamber yalnızca kendisine konuşulanı konuşmalıdır ve bilici de yalnızca kendisine vahyedileni açıklamalıdır. Bu ilke günümüz hizmeti için de geçerlidir. Vaizler Tanrı’ya yaraşırlığın örnekleri olmalı ve yalnızca Tanrı’nın Sözü’nü vaaz etme yetkisine sahip olmalıdırlar (2.Ti. 4:1-2).