1. Samuel 3

Rab, Samuel’i çağırdığında, Samuel konuşanın Eli olduğunu sandı; ancak tepkisi bizim vazifelerimizi nasıl icra etmemiz gerektiğine dair örnek bir model sunmaktadır. Şüphesiz Samuel’in Rab’bin hizmeti için aldığı eğitim talepkârdı, yapılacak birçok işi içeriyordu. Samuel muhtemelen iyi bir gece uykusu çekebilmek için can atıyordu. “Uyuyor” olduğu sırada (3. ayet), Samuel kendisini çağıran bir ses duydu. Yatakta uzanmadı ya da uyuyormuş gibi yapmadı; istirahatinin bu şekilde bölünmesinden ötürü yerinden homurdanarak kalkmadı; bunun yerine, “Eli’ye koş[tu]” (5. ayet). Hizmet etmek için bir isteklilik vardı. Üç kez kalktı ve şikâyet ya da içerlenme olmaksızın Eli’ye gitti. Ancak bundan sonra kendisini çağıran kişinin Rab olduğunu anlayabildi. Rab’bin bize Sözü aracılığıyla ne söylediğini, hayati koşullar altında boğulduğumuzdan dolayı kaçırdığımız zamanlar olabilir mi? Tanrı Sözü’ne karşı hassas olalım ve Rab’bin bize olan çağrısını yanıtlamakta başarısız olup kutsamaları kaçırmayalım. “Konuş, ya RAB, kulun dinliyor” diye dua etmek ne anlama gelmektedir (9. ayet)?