1. Samuel 17

Davut’la Golyat arasındaki çatışma kadının soyu olan Mesih’le yılanın soyu arasındaki çatışmanın küçük bir mizansenidir (Yar. 3:15). Davut, Mesih’in soy ağacında olduğu için onun ölümü Mesih vaadini tehlikeye atardı. Ancak tüm olanaksızlıklara rağmen –nitekim Golyat her türlü doğal avantaja sahipti– Tanrı, Davut’a zafer verdi ve zamanın doluluğunda Mesih’in gelişine yol açan vaadi ilerletti. Bu düşmanlık devam etmektedir ve çoğu zaman avantaj yılandaymış gibi görünür. Ancak Tanrı’nın Mesih’teki kurtarış tasarısı kesindir ve Mesih’in kilisesi ve krallığı her türlü karşıtlığa rağmen ilerleyecektir. Davut’tan daha büyük olan Kral, Golyat’tan daha büyük olan düşmanlarını her birini ayakları altına serene dek yok etmeye devam edecektir (Mez. 110:1-2). Bugün günah ve Şeytan üzerinde zafer için Mesih’e nasıl bakmanız gerekiyor?

Rab’den gelen geçmiş zaferler üzerinde durup düşünmek gelişi kesin olan bir sonraki mücadele için imanı körükler. Tanrı, Davut’un aslanı ve ayıyı öldürmesini sağladı ve Davut, Tanrı’nın benzer şekilde kendisinin o devi de öldürmesini sağlayacağına inandı. Geçmişin Tanrısı geleceğin Tanrısı’dır. Bu ilkeyi sürekli olarak hatırlasaydık, kendi denenmelerimiz ne kadar daha kolay olurdu! Tanrı sizi o durumlardan kurtarmamış olsaydı, geçmişte sizi alt etmiş ve darmadağın edecek olan durumlar olmayacak mıydı? O hâlde aynısını şu anki zorluklarınızda neden yapmasın? Ey Hristiyan, bu düşünceyi hatırla ve ona tutun: “RAB benim ışığım, kurtuluşumdur; kimseden korkmam. RAB yaşamımın kalesidir; kimseden yılmam” (Mez. 27:1).