1. Samuel 19

Savaşın yine patlak vermesi (8. ayet) Hristiyan yaşamının büyük bir kısmını özetlemektedir. Davut kaç kez Filistli öldürürse öldürsün, yeni bir tehlike olarak tekrar baş göstermeye devam ettiler. Davut geçmiş zaferlerle sevinebilirdi ancak onlara bel bağlayamazdı. Benliğe, günaha ve Şeytan’a karşı olan savaşta da böyledir. Kutsallığın düşmanı durmak nedir bilmez ve dolayısıyla sürekli tetikte olmak zorundayız. Tanrı’nın geçmişte ayartılar üzerinde zafer sağlamış olmasından dolayı sevinebiliriz ancak geçmiş zaferlerin gelecek zaferleri garantilediğini varsayamayız. Günahın doğasından ve zayıflığımızdan ötürü aynı ayartılar tekrar tekrar baş gösterir. Ancak Mesih’teki sağlayışa bel bağladığımız her seferde yeni zaferler mümkündür.

Davut’u kurtarmaya farklı insanlar gelmiş olsa da nihai kurtarıcı Tanrı’ydı (20-24. ayetler). Tanrı’nın Ruhu müdahale etti ve her tehdidi –hatta Saul’un kendisini dahi– bir övgü aracına çevirdi. Tanrı’nın Ruhu’nun gücü karşı konulmazdır (Zek. 4:6-7). Dolayısıyla günahın egemenliğine karşı savaşırken, bunu Kutsal Ruh aracılığıyla yapmalıyız (Rom. 8:13).