1. Samuel 23

Davut’un Keila’ya yönelik yaklaşımları karar verirken Rab’bin isteğini ayırt etmenin ve yapmanın önemini göstermektedir. Davut, dua aracılığıyla ve Tanrı’nın kendi isteğini keşfetme aracı olarak tayin ettiği Urim’le Tummim’i kullanan kâhin aracılığıyla Rab’be danıştı. Lütuf araçlarını kullandı. Ne yapmamız gerektiğini biliyor olduğumuzu düşünsek bile bir şeye girişmeden önce meseleleri Rab’be teslim etmek çok önemlidir (Yşu. 9:14). Hristiyan, bağımsız bir kişi değil, Mesih’in hizmetkârıdır. Rab’den ayrı ihtiyatsız eyleme veya hatta hesap edilmiş akıl yürütmeye dahi yer yoktur (Özd. 3:5-6). Her şeyi Rab’be getirmeliyiz; duada O’nu aramalı ve yön için O’nun Sözü’nü araştırmalıyız.

Tanrı’nın takdirleri ne harikadır! Davut ve adamlarının çevresi Saul’un güçleri tarafından tümüyle sarılmıştı. İki arada bir derede kalmıştı ve görünüşte hiçbir kaçış yolu yoktu. Ancak kritik anda Filistliler ülkeyi işgal etti ve Davut’un peşindeki Saul’un dikkatini dağıttılar. İronik olan şu ki, Davut’un bu bölümün başında yenilgiye uğrattığı Filistliler, bölümün sonunda bilmeden onu kurtarmaya gelmiş oldular. Dolayısıyla durumlar umutsuz göründüğünde yüreklenin: “Tanrı’nın yapamayacağı hiçbir şey yoktur” (Lu. 1:37). Şu anda size hangi durumlar imkânsız görünüyor? Bunları duayla Rab’be götürün.