Müjde Birliği

Kadınlar Kiliselerimizde Vaaz Vermeli mi?

Mujde.Birligi — Tue, 04 Mar 2025 10:29:57 +0000

Kevin DeYoung

Bu, eşitlikçilik[1] (egalitarianism) yerine tamamlayıcılığın[2] (complementarianism) savunulduğu bir makale değildir. Bu konu elbette önemli, ancak bu yazı, kendini tamamlayıcı olarak tanımlayıp teolojilerinin kadınların vaaz vermesine izin verip veremeyeceğini veya izin vermesi gerekip gerekmediğini merak edenler içindir.

Ele almak istediğim soru şu:

Temel tamamlayıcı inançlar göz önünde bulundurulduğunda, kadınların pazar ibadetlerinde vaaz vermesinin Kutsal Kitap’a uygun bir gerekçesi var mıdır?

Bu yazıyı okuyan çoğu kişi bu sorunun ne kadar önemli olduğunu anlıyor. Bu sorunun gündeme geldiği meseleleri tekrarlamayacağım ya da internette son zamanlarda verilen yanıtları gözden geçirmeyeceğim. Bunun yerine, tamamlayıcı bir bakış açısıyla, kadınların vaaz vermesine izin verilmesi için en iyi örnek olduğunu düşündüğüm şeyle etkileşime gireceğim. İlk olarak, kadınların vaaz vermesine ilişkin argümanı elimden geldiğince adil bir şekilde açıklayacağım. Sonra da bu argümanın –ilk başta ne kadar akla yatkın görünürse görünsün– neden ikna edici olmadığını ortaya koyacağım.

Kadının Sesini Duymak

Kadınların vaaz vermesi konusunda gördüğüm en iyi argüman Avustralyalı din adamı ve inanç savunmacısı olan John Dickson tarafından, Hearing Her Voice: A Biblical Invitation for Women to Preach (Zondervan, 2014) (Kadının Sesini Duymak: Vaaz Vermeleri İçin Kadınlara Yönelik Kutsal Kitap’a Dayalı Bir Çağrı) adlı kitabında sunulmaktadır. J. I. Packer, Craig Blomberg, Graham Cole ve Chris Wright tarafından yazılan tanıtım yazılarıyla birlikte, bu kitabın neden etki bırakan bir kitap olduğunu görebiliriz. Dickson’ın kitabı bir açıklık ve erişilebilirlik örneğidir. Yüz sayfadan daha kısa bir yazıyla, Dickson –“genel anlamda tamamlayıcı görüşte” biri olduğunu kabul eden biri olarak (88)– kadınların pazar ibadetlerinde vaaz vermelerinin meşruiyetini düşünceli, açık bir şekilde savunmaktadır.

Dickson’ın 1. Timoteos 2:12’ye odaklanması şaşırtıcı değildir. Uygulama birçoğumuz için açık görünse de –kadınların öğretmesine ya da yetki kullanmasına izin verilmez, bu nedenle vaaz vermemelidirler– Dickson, Pavlus’un öğretmekten ne kastettiğini yanlış anladığımızı savunuyor. Dickson şöyle yazıyor: “Basitçe ifade etmek gerekirse, Yeni Antlaşma’da çok sayıda topluluk önünde konuşma hizmeti vardır –öğretme, öğüt verme, müjdeleme, peygamberlikte bulunma, okuma ve benzeri– ve Pavlus bunlardan sadece birini nitelikli erkeklerle sınırlandırır: ‘öğretme’ ” (11-12).

Dickson’ın argümanının merkezinde, şu şekilde özetleyebileceğimiz basit bir kıyas vardır:

Kadınların ibadette yapamayacakları tek şey öğretmektir.
Pavlus için öğretmek, bizim günümüzde vaaz olarak bildiğimiz şeyle aynı olmayan, teknik ve dar anlamda değerlendirilen bir girişimdi.
Dolayısıyla, kadınlar bir kilise ibadetinde neredeyse her şekilde konuşabilirler ve buna vaaz vermek de dahildir.

Peki eğer vaaz vermek öğretmekle aynı şey değilse, Pavlus öğretmek derken neyi kastediyordu? Dickson şöyle açıklıyor:

1. Timoteos 2:12, Kutsal Yazılar’ı temel alacak biçimde genel bir konuşma türünden bahsetmez. Bundan ziyade, Yeni Antlaşma boyunca görülen spesifik bir etkinlikten bahsetmektedir ve bu da, elçilere emanet edilen geleneği korumak ve aktarmaktır. Bu etkinlik günümüzün tipik açıklayıcı vaazında gördüğümüz gibi Kutsal Kitap’ın bir metnini açıklamaktan ve yaşama uygulamaktan farklıdır (12)

Dickson bu öncül çıkarımını dört parça hâlinde destekler.

1. Parça. Kutsal Kitap’ta bahsi geçen birkaç farklı konuşma türü vardır: peygamberlik etme, müjdeleme, okuma, nasihat etme, öğretme vs. 1. Korintliler 12:28, 1. Korintliler 14, Romalılar 12:4-8 ve 1. Timoteos 4:13 gibi metinlerden biliyoruz ki, Pavlus konuşma hizmetlerini birbiriyle denk biçimde değerlendirmiyordu. Bu konuşma türlerinden yalnızca biri –öğretme etkinliği– erkeklere mahsustur (27).

2. Parça. Antik dünyada ve özellikle Pavlus için, öğretmek (didasko) sabit bir sözlü geleneği aktarmak için kullanılan teknik bir tabirdi (s. 34, 35). Öğretmek yorumlama veya açıklamaya değil, sözleri sabit biçimde aktarmaya karşılık gelmektedir (s. 33). Kutsal Kitap kanonunun tamamlanmasıyla, öğretmeye bu teknik anlamıyla aynı şekilde ihtiyaç duyulmamaktadır.

3. Parça. Yeni Antlaşma’da, öğretmek hiçbir zaman bir Kutsal Kitap metnini açıklamak veya yaşama uygulamak anlamına gelmez (s. 50, 54). Öğretmen, sabit gelenekleri veya elçisel sözler bütününü esas kaynağından alıp yeni bir iman topluluğuna dikkatle aktaran kişiydi (s. 57, 59, 61). Günümüzde bazı vaazların bu aktarımın unsurlarını içermesi ihtimal dahilindedir ancak haftalık metin açıklamalarının tipik işlevi bu değildir (s. 64). Bizim vaaz olarak düşündüğümüz şey, daha uygun biçimde nasihat olarak adlandırılır (s. 65).

4. Parça. Elçisel emanet, Yeni Antlaşma’nın sayfalarında bulunmaktadır. İsa’yla ilgili sabit sözlü gelenekleri koruma ve aktarma görevi, hiçbir bireye yüklenmiş değildir (s. 72, 74). Vaizlerimizle antik dönemdeki öğretmenler arasında benzeşim kurulabilir ama bizler elçisel emaneti aynı ölçüde, aynı şekilde veya aynı yetkiyle koruyup aktarmıyoruz (s. 73, 75). Bir vaizin elçilerin öğretisi üzerinde yorumlar yaptığı, bize bu öğretiyi izlemeyi nasihat ettiği ve sonrasında bu öğretiyi yaşama uyguladığı tipik vaaz kendi başına öğreti değildir. Günümüz vaazı, sizin tanımınıza bağlı olarak, daha çok peygamberlik etmek veya nasihat etmek gibidir ve bunların ikisi de kadınlara açıktır (s. 75).

Evet’ten Hayır’a

Dickson kendi savunmasını yaparken akademik dipnotlara ve aynı zamanda da ikazlara ve nitelendirmelere başvurur. Ama argümanının özü dikkat çekici biçimde basittir: Öğretmek bizim vaaz verirken yaptığımız şey değildir. Kadınlara yasak olan şey yalnızca öğretmektir. Dolayısıyla kadınlar kiliselerimizde vaaz verebilirler.

Dickson’ın tezini iki temel nedenle ikna edicilikten uzak buluyorum. Antik dönemdeki öğretişe olan bakışının fazla dar olduğuna ve günümüz vaazına olan bakışının fazla zayıf olduğuna inanıyorum. Öğretişe farklı açılardan bakarak bu çıkarımımı açayım.

Erken Dönemdeki Kilisede Öğretiş

Dickson’un yaklaşımının güçlü noktası, kendisinin haklı olarak Yeni Antlaşma’daki farklı konuşmalara parmak basmasıdır. Doğru; öğretmek, nasihat etmek, peygamberlik etmek ve okumak birbirine denk şeyler değildir. Ancak yine de, kendisinin “öğretme” konusundaki fazla teknik tanımı eldeki verilere uymamakta veya hatta bazı noktalarda temel sağduyuya ters düşmektedir. Eğer “Kadının öğretmesine izin vermiyorum” demek, “Kadının vaaz vermesine izin veriyorum çünkü vaaz vermek öğretmeyi içermiyor” anlamına geliyorsa, vaaz vermeyi ve öğretmeyi oldukça kısıtlayıcı şekillerde tanımlıyor olmamız gerekir.

Dahası, bu son derece detaylı okumanın neden iki bin yıldır neredeyse her yorumcunun gözünden kaçtığını da merak etmemiz gerekir. Kitabının son sayfasındaki manidar bir dipnotta Dickson şöyle yazıyor: “Erken dönemdeki kilisede ‘öğretme’ kelimesinin zaman içerisinde Yeni Antlaşma’nın (ve tüm Kutsal Kitap’ın) yazılı sözlerini açıklamak ve yaşama uygulamak anlamında kullanılmaya başlandığına hiç şüphem yok. Bu ilginç bir araştırma konusu olurdu ama 1. Timoteos 2:12’de Pavlus’un bu önemli tabirle başka bir anlam kastettiği bulgusunu bozar mıydı emin değilim (s. 104). Burada bir itirafta bulunulduğunu görüyoruz. Ama şu soruyu sormayı gerekli kılıyor: “Eğer antik dünyada ‘öğretme’ açıkça dar bir biçimde sözlü gelenekleri tekrar etmek anlamını taşındıysa, neden hiç kimse bu özel teknik tanıma değinmiyor gibi görünüyor?” Muhakkak, bizim nihai yetki kaynağımız Kutsal Kitap’tır ancak eğer bir argüman çok büyük ölçüde birinci yüzyıl bağlamına dayanıyorsa, kilisenin ilk yüzyıllarının argümanı yavaş yavaş yok etmesini değil, pekiştirmesini beklersiniz.

Örneğin, Didake’yi ele alalım. İlk yüzyılın sonlarıyla tarihlendirilen bu belge öğretmenlerle ilgili pek çok şey söylemektedir. Öğretmenlerin [kitabın ilk on bölümünde] “bahsedilmiş olan tüm bu şeyleri öğretmeleri” gerekmektedir (11:1). Didake’de ortaya koyulan kilise düzenine uygun bir şekilde öğretmeleri gerekir (11:2). Önemli biçimde, Didake gezgin öğretmenlerin, elçilerin ve peygamberlerin varlığını varsaymaktadır ve hepsinin de öğretmeleri (didaskon) gerekmektedir (11:10-11). “Öğretme”nin; peygamberlerin ve diğer konuşmacıların yaptıklarını da kapsayacak kadar geniş bir tabir olduğunu söylemektedir ki hatta Didake’nin kendisi zaten öğretiştir.

“Öğretmek” İsa’yla ilgili sözlü gelenekleri aktarmayı kesinlikle içerebiliyor olsa da, yalnızca bununla sınırlandırılamaz. Hughes Oliphant Old’un açıkladığı üzere, “Didake tüm zamanlarını vaaz vermeye ve öğretmeye adayan peygamberlerden, öğretmenlerden, piskoposlardan ve diyakonlardan oluşan büyük bir grubu varsaymaktadır.” Tam zamanlı öğretmenlerle ve “kutsalların, Söz’ün vaaz edildiği gündelik toplanmalarıyla” birlikte, “öğretmek” ile meşgul olan bu çeşitli görevlilerin, tüm Kutsal Yazı metinlerinin açıklanmasından istikrarlı biçimde kaçınmasını hayal etmek zordur.

Elbette, gerçek öğretmenler elçisel emaneti aktarıyorlardı ancak bu, yalnızca İsa’nın sözlerini tekrar ettikleri anlamına gelmez. Didake’de ebeveynlere, çocuklarına Rab korkusunu öğretmeleri (didaxeis) söylenir (4:9). Bariz biçimde, yazar(lar) öğretmenin teknik bir tanımla sınırlı olduğunu düşünmemektedir. Yazar(lar) vaazın yorumda bulunmak ve uygulamaya değinmekten çok az fazlası olduğunu da düşünmemektedir. “Evladım, sana Tanrı’nın Sözü’nü vaaz edeni gece gündüz hatırla ve sanki Rab’bi onurlandırırmış gibi onu onurlandır. Çünkü Rab’bin doğası nerede vaaz ediliyorsa, Rab oradadır” (4:1). Didake’ye göre, öğretmek sözlü geleneği aktarmaktan çok daha fazlasıdır ve vaaz etmek birkaç nasihat sözünden daha fazlasını içermektedir.

Sinagogda Öğretmek

Dickson’ın argümanındaki kilit noktalardan biri de, Pavlus’un öğretme kavramının temelinde Ferisilerin uygulamasının yattığıdır. Ferisiler atalarının sözlü geleneklerini sonraki kuşaklara aktarıyorlardı (Mar. 7:7). Ferisiler nasıl Bilgin Hillel’in sözlerini tekrar edebiliyorlardıysa, Yeni Antlaşma öğretmeni de İsa’nın sözlerini tekrar edebiliyordu. Dickson’a göre, Yeni Antlaşma’daki “öğretme”ye en paralel olan şey, Mişnah’ta tekrar edildiğini ve biriktirildiğini gördüğümüz haham geleneklerinin aktarılmasıdır (s. 39).

Bu, Dickson’ın yürüttüğü mantığın önemli unsurlarından biridir ve kendisi bunu birden çok kez tekrar eder (s. 39, 73, 100-102). Bu argüman iki yönden sorunludur.

İlk olarak, Mişnah ilk ve ikinci yüzyıldaki hahamların sözlerini bir araya getiriyor olsa da, bu hahamlar kendilerini Tevrat’ı açıklıyor ve uyguluyor olarak görüyorlardı. Bir başka deyişle, “öğretme” konusundaki örneğimiz Mişnah olsa bile, “sözlü gelenek” ile “metinleri açıklamak”[3] arasında kesin bir çizgi yoktur.

İkinci olarak, Yahudi sinagog ibadetiyle erken dönemdeki Hristiyan ibadeti arasında paralellik kurmak, sinagog ibadetiyle Mişnah arasında paralellik kurmaktan daha iyi olur. Nitekim Pavlus 1. Timoteos 2. bölümde toplu ibadetten bahsetmektedir. Hristiyanlık dönemine kadar geçen yüzyıllar içerisinde, Yahudiler vaaz sanatını geliştirdi ve ona sinagog ibadetinde özel bir konum atfettiler. Old’a göre, “o dönemde kendilerini ve yaşamlarını Kutsal Yazılar’ı çalışmaya adamış ve sinagogdaki önderlerin onları vaaz için davet etmeleri durumunda kendilerini vaaz vermeye hazırlamış olan büyük bir grup adam vardı.” 1. Timoteos 2:12’de kadınlara öğretmelerini yasaklarken, Pavlus’un aklında yalnızca sözlü geleneklerin tekrarından ziyade Yahudi ibadetlerinde metin açıklamaları yapan adamların köklü geleneğinin olması akla daha çok yatmaktadır.

Eski Antlaşma’da Öğretiş

Dahası, bu sinagog öğretişi hizmetinin kökleri Eski Antlaşma’ya uzanmaktadır. Musa, halka Tanrı’nın kurallarını ve ilkelerini öğretti. Evet, bunları tekrar etti ama aynı zamanda açıkladı ve yaşama uyguladı (Yas. 4:1-14). 5. ayette geçen “öğrettim” kelimesi (Kitab–ı Mukaddes Çevirisi), İbranice Kutsal Yazılar’ın ilk yüzyıldaki Grekçe çevirisi olan Septuaginta’da (LXX) didaskō olarak geçer. Kâhinlerin, en azından bazılarının, öğreten kâhinler olmaları (2.Ta. 15:3) ve insanlara Yasa Kitabı’nı öğreterek (edidaskon, LXX) Yahuda kentlerini dolaşmaları gerekiyordu (2.Ta. 17:9). Ezra kendini Rab’bin Yasası’nı çalışmaya ve İsrail’de kuralları, ilkeleri öğretmeye (didaskein, LXX) adamıştı (Ezr. 7:10). Benzer şekilde, Ezra ve Levililer Tanrı’nın Yasa Kitabı’nı okudular ve insanlara öğrettiler (edidasken, LXX); öyle ki, okunanı anlayabilsinler (Neh. 8:8).

Ezra ve Nehemya’da tarif edilen uygulamalar, kesinlikle hâlihazırda köklü biçimde yerleşmiş olan uygulamalara işaret ediyorlar. Metinler var, öğretmenler var, bir topluluk var. Yahudi sinagog ibadetlerinin ve sonrasında başlangıç noktaları olarak sinagog ibadetini kullanacak olan Hristiyan ibadetlerinin en önemli unsurlarını minyatür biçimde görmekteyiz. Pavlus’un “öğretme” hakkında konuşurken aklında hiçbir şekilde Eski Antlaşma veya Yahudi geleneğinin olmadığını ve yalnızca Ferisilerin sözlü gelenek aktarımının olduğunu ve üstüne üstlük hitap ettiği kitlenin bunu anlayacağını düşünmek zordur. Yukarıda bahsedilen her Eski Antlaşma olayında, öğretmen yazılı bir metni açıklamaktadır. Bu, didaskōnun metni açıklamayı içermek zorunda olduğu anlamına gelmez ancak burada ispat göstermeye mecbur olan kişiler, didaskōnun kesinlikle bu anlama gelmediğini iddia eden kişilerdir.

Yeni Antlaşma’da Öğretiş

Dickson’a, 1. Timoteos 2:12’deki kadınlara yapılan yasaklamanın mümkün olan en geniş anlamıyla alınmaması gerektiği konusunda katılıyorum. Pavlus burada kadınların bir başka kişiye bilgi aktarmasını tümden yasaklama niyetinde değildir. Pavlus ibadet içerisindeki uygunluktan bahsetmektedir, Titus 2’de kadınların kadınlara ve Elçilerin İşleri 18’deki Priskila ve Akvila’nın Apollos’a yaptığı öğretiş türünden değil. Ancak sırf öğretmenin en geniş tanımını reddediyoruz diye, elimizde kalan diğer tek seçenek en dar tanım da olmaz. Dickson bize “öğretme”yi sözlü geleneği aktarmakla denk tutturmaktadır. Bu, elçisel çağda öğretmenin kesinlikle bir parçasıydı ancak Yeni Antlaşma’da elçisel gelenekten bahsedildiği birçok yerde asla didaskō geçmez (1.Ko. 2:2; 3:10; 11:2, 23-26; 15:1-11; Gal. 1:6-9; 1.Se. 4:1-2). Kullanılan dil daha çok almak, nakletmek ve sonraki kuşaklara aktarmak şeklindedir.

Önemli biçimde, Dağdaki Vaaz “öğretiş” olarak isimlendirilir (Mat. 7:28-29). Dickson’a göre, Dağdaki Vaaz “öğretiş”tir çünkü İsa din bilginlerinin geleneğini düzeltmekte ve kendisinin yetkili geleneklerini miras bırakmaktadır. İsa’nın yaptığı şey bir metin üzerinde açıklamalar yapmak değildir (s. 54). Elbette, Dickson İsa’nın ne yapıyor olduğu konusunda haklıdır. Ancak İsa’nın ne yapmıyor olduğuna ilişkin iddiasında hatalıdır. Dağdaki Vaaz, Eski Antlaşma üzerine göndermelerle, paralellerle ve açıklamalarla doludur. İsa’nın günümüzdeki gibi bir vaaz verdiğini iddia etmemize gerek yok. Mesele, Yeni Antlaşma’nın her yerinde “öğretiş”in “açıklama” anlamına geldiği değildir. Mesele, bu iki fikrin birbirinden temiz biçimde ayrı tutulamayacağıdır.

İsa birçokları tarafından “rabbi” olarak tanınıyordu ve bu, “öğretmen” anlamına gelen gayri resmi bir unvandı. Bir öğretmen olarak, İsa sık sık Eski Antlaşma’dan alıntılar yaptı ve onları açıkladı. Hatta, Old’un savunduğu üzere, İsa’nın hizmetinin sonunda tapınaklarda öğretmesinin amacı, İsa’nın rabbilik görevinin tamamlanışı olduğunu göstermekti. Matta 21-23’te dönemin farklı okullarının –Hirodes yanlıları, Ferisiler, Sadukiler– Yasa hakkındaki sorularıyla İsa’ya geldiklerini ve İsa’nın bu soruların hepsini cevapladığını görüyoruz. Onların bilmecelerini çözerek ve kurdukları tuzaklardan sıyrılarak, İsa kendisinin baş öğretmen, rabbilerin rabbisi olduğunu gösterdi. Ve bu gösteriminde, sürekli olarak Kutsal Yazılar’ı açıkladı ve yorumladı. Öğretme konusundaki birinci yüzyıl Yahudi anlayışı, Tanrı esini olan metinlerin düzgünce yorumlanmasından ayrı tutulmamalıdır ve yalnızca “sözlü gelenekleri aktarmak”la da sınırlandırılamaz.

Pastörel Mektuplar’da Öğretiş

Peki –Eski Antlaşma arka planına, sinagog arka planına, Dağdaki Vaaz’da “öğretiş”in kullanılmasına ve erken dönemdeki kilisenin daha geniş anlamdaki öğretmen anlayışına rağmen– Pavlus Pastörel Mektuplar’da öğretmenin oldukça dar bir tanımını kullanmayı seçtiyse? Pastörel Mektuplar’daki tüm “öğretiş” (veya “öğretme”) kullanımlarını incelendikten sonra, Dickson şu sonuca varıyor: “Öğretiş”, bir fiil veya isim olarak, Kutsal Kitap’ı açıklamaya değil, kiliselere aktarılan elçisel söze karşılık gelmektedir (s. 59). Basitçe ifade edecek olursak, “öğretmek” bir ayeti anlamlandırmak ve yaşama uygulamak anlamında değildir; tekrar etmek ve aktarmak anlamındadır (s. 64-65). Pavlus’un “öğretişi” asla (Dickson’un kelimesidir ancak vurgu bana ait) bizim günümüz anlamıyla bildiğimiz ayet açıklaması değildi (s. 74). Başka yerlerde öğretiş neyi kapsarsa kapsasın, Dickson’a göre, Pavlus için öğretiş yalnızca sözlü geleneği aktarmak anlamına gelmekteydi.

Dickson, Pastörel Mektuplar’da “öğretiş”in, İsa hakkındaki elçisel gerçeğin iyi emanetini aktarmakla ilgili olduğu konusunda kesinlikle haklıdır. Örneğin muhafazakâr akademisyen William Mounce, 1. Timoteos 2:12’nin “Mesih ve Kutsal Yazılar hakkındaki geleneğin yetkiyle topluluğa aktarılması”yla ilgili olduğunu veya “Hristiyan geleneğinin korunması ve aktarılması”nı içerdiğini onaylamakta hiçbir sakınca görmez. Ancak dikkat ederseniz, Mounce Hristiyan geleneğini yalnızca sözlü geleneğe indirgemez ve Kutsal Yazılar’ın açıklanıp yorumlanmasını hariç tutmaz. Benzer biçimde, Theological Dictionary of the New Testament’e göre (TDNT – Yeni Antlaşma Teolojik Sözlüğü) didaskein “Yeni Antlaşma’da bile Kutsal Yazılar’la yakından bağlantılıdır.” Daha sonrasında TDNT, Pastörel Mektuplar’da dahi “Kutsal Yazılar ve didaskein arasındaki yakınlığın korunmakta olduğu”nu onaylar.

Bu kesinlikle doğrudur. Gerçekten Pavlus’un ihtiyarların öğretmeye yetenekli olmaları gerektiğini söylerken, burada Kutsal Yazılar’ı doğru biçimde ele almaya veya gerçeğin bildirisini doğru kullanmaya (2.Ti. 2:15) hiçbir şekilde gönderme olmadığını mı düşüneceğiz? Öğretmek, sözlü gelenekleri aktarmaktan daha genel olmak zorundadır, yoksa Pavlus yaşça büyük kadınlara nasıl genç kadınlara “iyi olanı öğretmelerini” (kalodidaskalos) söyleyebilirdi ki (Tit. 2:3)? Ya da 1. Timoteos 4:13’ü düşünün. Pavlus burada Timoteos’a kendini topluluğa Kutsal Yazılar’ı okumaya, öğüt vermeye ve öğretmeye adamasını söyler. Muhakkak, bunlar aynı görevler değildirler ama Dickson’un yorumuna göre, Timoteos’un Kutsal Yazılar’ı okuması, Kutsal Yazılar’dan nasihatler vermesi ve sonrasında elçisel emaneti miras bırakması ancak bunu yaparken, ayet açıklamalarının hiçbir şekilde görevinde belirleyici olmaması gerekiyordu.

Benzer biçimde, Dickson’ın iddia ettiğine göre, Pavlus tüm Kutsal Yazılar’ın öğretmek için yararlı olduğunu söylerken (2.Ti. 3:16), Timoteos’un iyi emaneti topluluğa aktarmak üzere daha iyi donatılmış olabilmesi için Kutsal Yazılar’ı bireysel olarak okuması gerektiğini ancak yine, bunu bir Kutsal Yazı metnini açıklamadan yapması gerektiğini kastetmektedir (s. 52-53). Eğer bu doğruysa, o hâlde Pavlus öğretmenlerin azarlarken, yola getirirken veya eğitirken, Kutsal Yazılar’ı açıklamakla pek bir işleri olduğunu düşünmüyordu. Kutsal Kitap bu görevlere etki yapabilir ama açıklama hiçbir şekilde yoktur (s. 57). Bu ince elenmiş öğretiş tanımı ikna edici değildir. Elçilerin İşleri’ndeki vaazlara bakın. İyi emanetin aktarıldığı ancak aynı zamanda Kutsal Yazılar’ın da açıklanmadığı bir an neredeyse hiç yoktur. Ve 1. Korintliler 15’te Pavlus kendisinin aldığı bildiriyi bariz biçimde aktarırken, mesaj sözel formüllerin tekrarlanmasından ibaret değildir. Mesaj, şu elçisel gelenektir: Kutsal Yazılar uyarınca Mesih günahlarımıza karşılık öldü, gömüldü ve Kutsal Yazılar uyarınca üçüncü gün ölümden dirildi. Elçisel emaneti Kutsal Kitap referansları ve açıklamaları olmadan aktarmamızın pek mümkün olmadığını görmek için, didaskōyu üç noktalı bir vaazla denk tutmamıza gerek yoktur.

Bugünkü Vaazlarda Öğretiş

Dickson’ın antik dönemdeki öğretiş tanımı fazla darken, günümüz vaazına ilişkin anlayışı fazla zayıftır. Dickson’ın anlatımına göre vaaz, esasında yorumda bulunmak artı yaşama uygulamaktır. Açıkçası benim vaaz vermenin neyi kapsadığına ilişkin son derece farklı bir görüşüm var ve vaazın bundan daha azı olmasından dolayı değil, çok daha fazlası olmasından dolayı bunu söylüyorum. Vaiz bir kēruxtur, yani bir habercidir (2.Ti. 1:11). Elbette, bizim bir elçinin yetkisiyle vaaz verdiğimizi söylemiyorum ancak vaaz vermeye çağrılan nitelikli adamlar gerçekten elçisel emaneti aktarmaktadırlar ve yetkiyle vaaz etmeleri gereklidir. Yoksa Pavlus neden –o denli tesirli bir dille ve o denli büyük nasihatlerle– Timoteos’a Söz’ü vaaz etmesini; bütün tahammül ve öğretişle azarlamasını, paylamasını ve teşvik etmesini buyursun (2.Ti. 4:1-2 – Bünyamin Candemir Çevirisi)?

Günün sonunda, Dickson’ın yaklaşımının tarihsel açıdan ve ayet anlamlandırmaları açısından ikna edicilikten uzak olduğuna; en azından tamamlayıcı görüşte olanlar için uygulamada çalışılamaz olduğuna inanıyorum. Başkaları türlü sebeplerle kadınların vaaz vermelerini uygun bulabilirler. Ancak kılı kırk yarmaya çalışıp, “Bu pazar sabahının mesajı bir vaaz değil, bir paylaşım” veya “Bu kadın ihtiyar heyetinin yetkisi altında vaaz veriyor” gibi argümanlar öne süren tamamlayıcı görüş sahiplerine, kadınların neden her zaman veya her şekilde vaaz vermelerine izin vermedikleri sorulduğunda, bu soruya yönelik argümanlarının fazlasıyla keyfi olduğunu görecektirler.

Farklı noktalarda, Dickson günümüzde vaazın bazen öğretiş içerebildiğini ve Yeni Antlaşma’daki farklı konuşma türlerinin muhtemelen örtüştüğünü kabul eder:

Bu üç konuşma biçiminin (öğretme, peygamberlik etme ve nasihat etmenin) keskin biçimde ayrı olduklarını veya içerik ve işlev olarak hiçbir önemli örtüşme olmadığını iddia etmiyorum (s24).
Günümüzde bazı vaazlar elçisel emaneti yetkiyle korumaya ve aktarmaya yakın bir şey içerebilirler ancak haftalık ayet açıklamalarının tipik işlevinin bu olduğuna inanmıyorum (64).
Timteos’un bu elçisel öğretilere kendi söylemlerini, açıklamalarını ve uygulamalarını eklediğine şüphem yok ancak bunlar öğretişin belirleyici veya tanımlayıcı unsurları değildir. O noktada, Timoteos daha uygun ismiyle “nasihat etme” olarak bildiğimiz şeye yöneliyor olurdu (65).
Öğretme ve nasihat etme arasında katı bir ayrım oluşturmuyorum ama saptamam şu ki, öğretiş esasen sabit biçimdeki bir şeyi aktarmakla ilgiliyken, nasihat etme esasen insanları Tanrı’nın gerçeğine itaat etmeye ve bu gerçeği yaşamlarına uygulamaya çağırmakla ilgilidir (65).
Şüphesiz nasihat etme ve peygamberlik etme içerisinde bir derece mevcut olan bir öğretme durumu vardı, tıpkı öğretme içerisinde bir derece nasihat etmenin (ve belki peygamberlik etmenin) olması gibi (66-67).
Ayrıca her düzgün vaazda, diğer vaazlara kıyasla daha fazla olarak, hâlâ bir ölçüde elçisel emanetin aktarıldığını da düşünmekteyim (79).

Vaaz etmenin karmakarışık olmuş tüm bu unsurlarıyla birlikte, Pavlus nasıl Timoteos’tan bu yumağı çözmesini ve kadınların neyi yapmalarına izin vermemesi gerektiğini bilmesini bekleyebilirdi? Aynı ölçüde önemli olarak, biz bir vaazın ne zaman yetki olmaksızın sadece nasihat etme olduğunu ve ne zaman elçisel emanetin yetkiyle aktarımına kaydığını nasıl ayırt edeceğiz? Belki de “öğretme”yi erken dönemdeki kilise, Yahudi sinagogu, İsa’nın örneği ve Pavlus’un talimatları karşısında mantığa oturmayan yüksek düzeyde teknik bir tanımla görmek yerine, pazar günü az çok vaizin yaptığı şey olarak görmemiz daha iyi olacaktır.

Habercilik olayı –pastör tarafından vaaza kondurulan isim veya ihtiyarlarca verilen örtü ne olursa olsun– yetki sergilemekten ve öğretmekten ayrı tutulamaz ve bunlar, kadınlara ibadette yapmaları yasak tutulan iki şeydir.

Kevin DeYoung (PhD, University of Leicester) Matthews, Kuzey Carolina’daki Christ Covenant Kilisesi’nin (PCA) kıdemli pastörü ve Reformed Theological Seminary’de (Charlotte) sistematik teoloji doçentidir. Yirmiden fazla kitabın yazarı ve popüler bir köşe yazarı, blog yazarı ve podcast yapımcısıdır. Kevin’in çalışmaları clearlyreformed.org adresinde bulunabilir. Kevin ve eşi Trisha’nın dokuz çocuğu vardır.

[1] Editör Notu: Vaaz verme konusunda erkekler ve kadınların eşit olduğunu düşünen ve kadınların da vaaz verebileceğini savunan görüş.

[2] Editör Notu: Kutsal Kitap’ın, vaaz verme görevini sadece erkeklerle sınırladığını savunan görüş.

[3] Çevirmen Notu: Bu bölüm boyunca “açıklamak” fiiliyle kastedilen şey, “izah etmek” veya “tefsir etmek” olarak da düşünülebilir.

Kadınlar Kiliselerimizde Vaaz Vermeli mi? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Tanrı’nın Sevgisi Uğruna: Tanrı Sözü’nün Zenginliklerini Keşfetmek İçin Günlük Okumalar

Mujde.Birligi — Thu, 20 Feb 2025 11:43:10 +0000

Yazarı: D.A. Carson

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

Kutsal Kitap Okuma Planı

Mutlak gerçeği, doğru ve yanlışı ve kurtuluşu bireysel yoruma dayalı olarak gören bir dünyada, Kutsal Kitap'ın sarsılmaz bildirileri ve mucizevi öyküleri modern zamanlarda eskimiş gibi görünmektedir. Ancak değişen şey Tanrı'nın Sözü değildir. Gerçekten de, Kutsal Kitap'ın geçerliliği ve yaşamları dönüştürme gücü değişmemiştir; değişen şey, ona başvuranların sayısıdır. Kutsal Kitap'ı okumaya, Kutsal Kitap’ın öyküsünün büyük resmini anlamaya ve bunun yaşamınızla olan ilgisini kavramaya her zamankinden daha fazla ihtiyaç vardır.

“Tanrı’nın Sevgisi Uğruna, 1. Cilt” M'Cheyne Kutsal Kitap okuma planına dayanan 365 günlük sistematik bir plan içermekte olup, bir yıl boyunca Yeni Antlaşma ve Mezmurlar'ı baştan sona iki kez, Eski Antlaşma'nın geri kalanını ise bir kez okumanız için sizlere rehberlik edecektir.

D. A. Carson, Kutsal Kitap'a dayalı düşünme ve yaşama biçimini korumaya yardımcı olmak amacıyla, her günün Kutsal Kitap bölümleriyle ilgili düşündürücü yorumlar ve değerlendirmeler de yazmıştır. Ve en önemlisi, Tanrı’nın sevgisinin Kutsal Kitap’ın birçok ayetinde nasıl ifade edildiğini gözler önüne sererek okuyucuları hayrete düşürüyor. Carson bu kitabıyla Kutsal Kitap’ı daha büyük bir keyif ve istekle okumanıza yardım edecektir.

Don Carson (BS, McGill Üniversitesi; MDiv, Central Baptist Seminary, Toronto; PhD, Cambridge Üniversitesi), Illinois, Deerfield'deki Trinity Evangelical Divinity School'da Yeni Antlaşma alanından emekli olmuş bir profesördür ve The Gospel Coalition'un kurucu ortağı ve genel ilahiyatçısıdır. Birçok kitabın editörlüğünü yapmış ve yazarlığını üstlenmiştir. Eşi Joy ile olan evliliklerinden iki çocukları vardır.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Tanrı’nın Sevgisi Uğruna: Tanrı Sözü’nün Zenginliklerini Keşfetmek İçin Günlük Okumalar yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Utanç: Bilinmek ve Sevilmek

Mujde.Birligi — Tue, 04 Jun 2024 10:47:17 +0000

Yazarı: Esther Liu

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

KURTARICINIZ SEVE SEVE HER ŞEYİ FEDA ETMİŞTİR - hatta canını vermiştir - öyle ki utanç, hayatınızdaki son sözü söylemesin. Bir Kutsal Kitap danışmanı ve bu mücadeledeki yoldaşınız olarak Esther Liu, sonsuza dek süren rahatı keşfetmeniz için sizinle otuz bir günlük bir yolculuğa çıkıyor. Tanrı'nın size olan lütfunun derinliklerini keşfettikçe, Tanrı'ya başkalarına ve kendinize yönelik verdiğiniz içgüdüsel yanıtları yeniden şekillendirmek üzere bu kitabın uygulama noktalarını, derin düşünme sorularını ve ruhsal sezgilerini kullanın.

Hiç kendinizi bir şekilde “eksik” hissettiğiniz oldu mu? Peki yetersiz? Sizi gerçekten tanırlarsa olabilecekler yüzünden hayatınızın başkalarından gizlediğiniz kısımları var mı? Zayıf yönlerinizi telafi etmeye çalışırken kendinizi bir efor (koşu) bandında mı buluyorsunuz? Eğer öyleyse, doğru yere geldiniz! Bu dürüst ve güzel yazılmış kitapta Esther Liu, utancın prangalarından kurtulmaya özlem duyan mücadele arkadaşları için güvenilir ve alçakgönüllü bir rehber olarak hizmet ediyor. Dikkat ve şefkatle, okuyucuyu çok yönlü utanç deneyimine dair daha derin bir anlayışa yönlendiriyor ve utanç taşıyan Kurtarıcımız İsa Mesih aracılığıyla hayatımızdaki görkemli tersine dönüşe defalarca işaret ediyor.¬

Michael R. Emlet, Fakülte Dekanı ve Danışman, Christian Counseling & Educational Foundation (CCEF); Yazar, Saints, Sufferers, and Sinners

Esther Liu, bizi Kurtarıcımız’a yaklaştırmak için, hayatımızın karanlık ve zorlu alanlarına girmemize nazikçe yardım ediyor. Siz ya da sevdiğiniz biri utançla mücadele ediyorsa, Esther’in derlediği Kutsal Yazılar’ın şefkatli gerçekleri tarafından yardım bulacak ve donatılacaksınız. Bu kitap hâlihazırda benim canıma hizmet etti ve onun çalışmasının başkalarının Mesih’in sevgisini ve yakınlığını bilmesine yardımcı olmak için nasıl kullanılacağını görmek için can atıyorum.

Jonathan D. Holmes, Yetkili Müdür, Fieldstone Counseling

Esther Liu, utancın yaygın sesini ve bizi sıklıkla kendimize yüklediğimiz ve başkaları tarafından bize yüklenen hükümlerden temize çıkaran ve onaran mükemmel Mesih’i kesin bir hassasiyetle yakalıyor. Esther, empati ve yetkiyle, utancın sesinin Mesih’in lütfu ve sevgisiyle aşıldığını ilan ediyor. Kitaptaki günlük okumalar, birçok imanlının düşündüğü ancak yüksek sesle söylemekten korktuğu şeyi mükemmel bir şekilde ifade ediyor. Örtülerimizi kaldıran bu güzel ruhsal okuma kitabı, bizi Mesih’te bekleyen şifaya doğru teşvik ederken, yaralarla yüzleşmenin gücünü canlı bir şekilde gösteriyor.

Peter Ong, Topluluk Katılımı Program Yöneticisi, Redeemer City to City; Hizmet Direktörü, Living Faith Community Kilisesi (PCA)

Esther Liu, Tanrı’nın sevgisinin kendilerine uzanıp uzanmayacağından emin olmayan utanç dolu insanlar için Tanrı’nın yüreğini şefkatle uzatıyor. Utanç, davetkâr Kutsal Yazı metinleri, pratik düşünceler ve Esther’in utançla mücadelesine dair değerli hikâyelerle dolu. Utançla boğuşuyorsanız, sizi İsa’nın sizinle buluşacağı ve mücadelenizin ortasında size yardım edeceği ümidine davet eden Esther tarafından tanındığınızı ve ilgilenildiğinizi hissedeceksiniz.

Darby A. Strickland, Danışman, Christian Counseling & Educational Foundation (CCEF); Yazar, Is It Abuse?

Bu ruhsal okumaya değersiz olduğun duygusuyla girebilirsin –kim böyle hissetmez ki?– ya da daha sert bir şekilde olabilir: “İğrençsin.” Her iki durumda da bu kitabı açın ve ilk iki günü okuyun. Okumaya devam edeceksiniz, tıpkı benim gibi.

Edward T. Welch, Öğretim Üyesi ve Danışman, Counseling & Educational Foundation; Yazar, Shame Interrupted

ESTHER LIU, CCEF'te danışman ve öğretim üyesidir.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Bunun gibi başka kitaplar bulmak için, Karanlıktan Işığa Yayınları’na gidebilirsiniz

Utanç: Bilinmek ve Sevilmek yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Sağlam Öğreti: Bir Kilise Tanrı’nın Sevgisinde ve Kutsallığında Nasıl Büyür?

Mujde.Birligi — Tue, 04 Jun 2024 10:47:17 +0000

Yazarı: Bobby Jamieson

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

ÖĞRETİ (DOKTRİN) HAKKINDA NE HİSSEDİYORSUNUZ?

Aklınıza hangi cevap gelirse gelsin, bu kitap sizi yalnızca sağlam öğretinin Tanrı'ya yaraşır bir yaşam sürmek için hayati olduğuna ikna etmekle kalmayacak, aynı zamanda teolojinin, sağlıklı bir kilisenin yaşamındaki olmazsa olmaz rolünü açıklayacak.

Sonuçta, Tanrı hakkında doğru düşünmek gündelik meselelerde bize yol göstermekten bir kilisenin birliğini ve tanıklığını geliştirmeye kadar her şeyi etkiler.

Bu kısa, okunabilir kitap iyi teolojinin nasıl değişime, yaşama ve sevince götürdüğünü gösteriyor.

“Kutsal Yazılar sağlam öğreti içindir; sağlam öğreti gerçek yaşam içindir; ve gerçek yaşam da gerçek kilise gelişimi içindir. Böyle diyor Jamieson ve her seferinde taşı harika bir şekilde gediğine oturtuyor.”

J.I. Packer, Yöneticiler Kurulu, Teoloji Öğretim Üyesi, Regent College

“‘Öğretine dikkat et.’ Tanrı’ya sadık Hristiyanlık yolundaki bu buyruk birçok Hristiyan’a soyut ve kilisenin yaşamından uzak bir şey olarak gelir. Bobby Jamieson’ın inancı bunun tersi yönünde ve Sağlam Öğreti kitabı hem öğretinin nasıl kiliseyle derinden bağlantılı olduğunu, hem de nasıl Tanrı’nın lütfunu ve yüceliğini sergileyen bir kilisenin kaynağı olduğunu ustalıkla tartışıyor.”

R. Albert Mohler Jr., Rektör, The Southern Baptist Theological Seminary

“Gerçek bir Hristiyan yaşantısı sağlam öğretiden daha fazlasını kapsar ama asla sağlam öğreti olmadan olmaz. Bobby sağlam öğretinin, etkili müjdelemeden özgün küçük gruplara kadar yerel kilisedeki tüm hizmetleri yalnızca nasıl şekillendirdiğini değil, aynı zamanda bunları nasıl güçlendirdiğini de görmemize yardımcı oluyor. Bu kitap hizmet felsefesi üzerinde düşünmek açısından bir başlangıç noktası olabilir.”

J. D. Greear, Baş Pastör, The Summit Kilisesi, Durham, Kuzey Karolina; yazar, Stop Asking Jesus into Your Heart: How to Know for Sure You Are Saved

“Gerçek, yaşam içindir. Öğreti, yaşamak içindir. Sağlam öğreti sevgi, birlik, ibadet, tanıklık ve sevinç içindir. Bu kitap tümüyle bunun hakkında. Hristiyanların, sağlam öğretinin –Kutsal Yazılar’a dayanan ve Kutsal Yazılar’dan çıkarılan– Hristiyan yaşamının ve deneyiminin her yönünü nasıl şekillendirdiğini anlamaları gerekiyor. Bobby Jamieson Sağlam Öğreti kitabında bunu ortaya koyuyor. Argümanı kısa, Kutsal Kitap’a dayalı, ilginç ve ikna edici. Bu kitabı okumanız uzun sürmeyecek ancak kitabın içindekiler Hristiyanlara ve kiliselere uzun yıllar yarar sağlayacaktır.”

J. Ligon Duncan, Baş Pastör, First Presbiteryen Kilisesi, Jackson, Mississippi; Sistematik ve Tarihsel Teoloji John E. Richards Öğretim Üyesi, Reformed Theological Seminary

“Öğretinin pratikten uzak olduğunu ya da en kötü senaryoda sevgisiz olduğunu mu düşünüyorsunuz? Birkaç dakika müsaade edin ve bu yazar sizin tekrardan düşünmenizi sağlasın. İyi yazılmış, titiz, harekete geçirici ve uygulamaya yönelik bir kitap. Jamieson bir mücevher ortaya çıkarmış.”

Mark Dever, Baş Pastör, Capitol Hill Baptist Kilisesi, Washington, DC

“Bir teoloji sınıfında Bobby Jamieson’ın yanında oturuyorum ve dolayısıyla da size onun çok akıllı bir adam, gerçek bir inek öğrenci, teolojik muhakemesi yüksek biri ve –şaşırtıcıdır ki– hevesli bir sörfçü olduğunu söyleyebilirim. İman etmeden önce, kopya çekebilmek için Bobby gibi adamların yanına otururdum ama şimdi öğrenebilmek için yanına oturuyorum ve Bobby’den öğrenilecek çok şey var! Eğer sağlam öğretinin neden önemli olduğunu anlamıyor veya bunun ne fark yarattığını görmüyorsanız, Bobby’nin size öğretecek şeyleri var. Bu kitapta sağlam öğretinin gündelik yaşam ve kilise için hem zevk hem de uygulama dolu olduğunu göreceksiniz. Gelin, benimle birlikte Bobby’nin yanına oturun.”

C. J. Mahaney, Sovereign Grace Hizmetleri

“Kutsal Kitap’a sadık ve uygulamaya yönelik öğreti, kilisenin sağlığı ve yaşamı için olmazsa olmazdır. Bu olmadan, kiliseler kansız olur ve sonunda ölürler. Sağlam Öğreti kutsallık, sevgi, birlik, ibadet ve tanıklık gibi kilit öğretilere giriş niteliğinde bir kitap. Dikkatli ve iyi bir şekilde yazılmış olan bu kitapta, Bobby Jamieson bizi bu hayati öğretilerle karşılaştırıyor ve bunların zihnimiz ve yüreğimiz için –hem bireysel yaşamlarımız hem de iman topluluğu için– olan önemini ortaya çıkarıyor.”

Daniel L. Akin, Rektör, Southeastern Baptist Theological Seminary

“Eğer öğretinin sıkıcı, bölücü ya da tümüyle manasız olduğunu düşünmeye kaydığınız zamanlar olmuşsa, bu kitap sizin için. Bobby Jamieson sağlam öğretinin güzel, yaşam verici ve derinden arzu edilesi olduğunu gösteriyor. Umarım, bu mesaj her yere yayılır.”

Michael Reeves, Teoloji Başkanı, UCCF (UK); yazar, Delighting in the Trinity and The Unquenchable Flame

BOBBY JAMIESON, 9Marks Hizmetleri'nin yardımcı editörü ve 9 Marks Journal adlı dergi serisinin şef editörüdür. Third Avenue Baptist Kilisesi'nin bir üyesi olan Jamieson, şu anda Southern Baptist Theological Seminary'de MDiv öğrencisidir ve karısı ve iki kızıyla birlikte Louisville, Kentucky'de yaşamaktadır. Kendisi ayrıca 9Marks Sağlıklı Kiliseler Çalışma Rehberleri'nin yazarıdır.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Bunun gibi başka kitaplar bulmak için, Karanlıktan Işığa Yayınları’na gidebilirsiniz

Sağlam Öğreti: Bir Kilise Tanrı’nın Sevgisinde ve Kutsallığında Nasıl Büyür? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Müjdeleme: Tüm Kilise İsa’dan Nasıl Söz Eder?

Mujde.Birligi — Tue, 04 Jun 2024 10:47:17 +0000

Yazarı: J. Mack Stiles

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

MÜJDELEME BİR PROGRAMDAN DAHA FAZLASIDIR.

Her birkaç yılda bir, kiliseler en son çıkan müjdeci modasına atlıyor. Önderler yeni programları yönetiyor ve üyeler de buna hücum ediyor. Ancak müjdelemenin sadece kültürün bir parçası olduğu bir kilise hayal edin. Önderlerin imanlarını sürekli olarak ve açık bir şekilde paylaştığı bir kilise. Üyelerin de müjdelemeyi süregelen bir yaşam tarzı hâline getirmek için birbirlerini teşvik ederek bunu takip ettikleri bir kilise.

Bu kısa ve ikna edici kitap tarafından sunulan müjdeleme yolu budur. Bu kitapta program yok. Bunun yerine, bu kitap kilisenize birlikte yaşamak ve Müjde'yi birlikte paylaşmak için yeni bir yol verebilir.

“Mack Stiles’ı tanıyan herkes, onun sıkıcı olmaya çalışsa bile sıkıcı olmak konusunda zorlanacağını bilir. Elinizde tuttuğunuz kitap, Hıristiyanları, özellikle de pastörleri, müjdelemenin yerel kilise kültürünün bir parçası, ruhsal DNA’sının itici bir bileşeni hâline geldiğini görmek için yanıp tutuşmaya teşvik ediyor. Bu kitap, sürekli olarak İsa ve Müjde’ye odaklanmasına rağmen değil, tam da bu tür bir odaklanma nedeniyle uygulamaya yönelik çıkarımlar açısından zengindir. Bu kitap okunmayı, üzerinde düşünülmeyi ve uygulanmayı hak ediyor.”

D. A. Carson, Yeni Antlaşma Araştırma Profesörü, Trinity Evangelical Divinity School

“Müjdeleme üzerine yazılmış en iyi kitap, meselenin özüne inen ve kendisi de bir müjdeci olan biri tarafından yazılmış bir kitap olurdu. Başka bir deyişle, bu kitap olurdu. Mack Stiles tanıdığım en doğal, etkili, kararlı, yorulmaz müjdecilerden biridir. Gerek bir sohbette gerek bir mektupta gerekse de bütün bir kitapta, onun müjdeleme hakkında ne düşündüğünü bilmek isterdim. Bu kısa ciltte Mack, kilise paydaşlığının bireysel müjdelemeyi nasıl çoğalttığını açık ve Kutsal Kitap’a dayalı bir şekilde araştırmaktadır. Her okuyucu topluluk müjdecisi olmak için ilham alacak, cesaretlendirilecek ve donatılacak. Kilisenin, Müjde’nin ve dünyanın iyiliği için bu kitap, okuma listenizin başında yer almayı hak ediyor.”

R. Albert Mohler, Jr., Başkan ve Hristiyan Teolojisi Joseph Emerson Brown Profesörü, The Southern Baptist Theological Seminary

“Tanrı, Mack Stiles’a müjdecilik armağanı vermiş ve bu kitap da bu armağanın dışarı taşmasıdır. Mack’in bu kısa kitaba sığdırdığı gibi teolojik titizliği, pastoral bilgeliği ve kişisel deneyimi birleştiren çok az eser biliyorum. Kitabın bazı yerleri beni cesaretlendirdi, bazı yerleri ise bana meydan okudu. Bu kitabı okumayı çok sevdim ve yürekten tavsiye ediyorum.”

J. D. Greear, Baş Pastör, The Summit Kilisesi, Durham, North Carolina; yazar, Stop Asking Jesus into Your Heart: How to Know for Sure You Are Saved

“Mack Stiles, okuyucunun da görmesine izin verecek şekilde bir müjdeleme kültürü geliştirmek hakkında yazıyor! Bu kitaptaki gerçeği okumakla kalmıyor, kilise ailelerimizin nasıl zengin ve dinamik bir şekilde yaşayabileceğine dair sergilenen vizyonun tadını çıkarıyoruz. Bu kitap, kilisenizin yaşamı ve Müjde’nin yayılması için okuduğunuz en kısa ama en önemli kitap olabilir.”

Thabiti M. Anyabwile, Baş Pastör, First Baptist Church of Grand Cayman; yazar, Sağlıklı Bir Kilise Üyesi Nedir?

“Kilisenin tüm ulusları öğrenci olarak yetiştirme misyonu, bugün hâlâ en büyük önceliğimizdir. İmanımızı paylaşmak için donatılmaya dair duyduğumuz ihtiyaç inkâr edilemez derecede acildir. Bu kitap, gerçek bir Mesih hakkındaki iyi haberi paylaşmayı öğrenen gerçek insanlar hakkında yazılmış bir kitaptır. Öğretici, teşvik edici ve ikna edicidir; bu sayfalarda öğrendiklerinizi uygulamak için beklemek istemeyeceksiniz. Ve insanları İsa hakkında konuşmaları için nasıl donatacağını bilen biri varsa, o da Mack Stiles’tır!”

Gloria Furman, Pastör eşi, Redeemer Church of Dubai; dört çocuk annesi; yazar, Glimpses of Grace ve Treasuring Christ When Your Hands Are Full

“Bu kitap için gerçekten heyecanlıyım. Stiles’ın müjdeleme üzerine yazdığı kitapları müthiş çünkü bu kitaplar pratik yardımı teolojik olgunlukla birleştiriyorlar. Ve o, tavsiyelerini fiilen uygulamaktadır.”

Kevin DeYoung, Baş Pastör, University Reformed Kilisesi, East Lansing, Michigan

“Mack Stiles, sadece Müjdeyi paylaşmakla (her ne kadar bununla ilgili olsa da) ya da kişisel bir müjdeci olmakla ilgili (gerçi bununla da ilgili olsa da) olağanüstü bir kitap yazmadı. Yerel kilisenin gerçekten Müjde’yi paylaşmamıza nasıl yardım ettiğine dair – yükü hafiflettiğine, yol gösterdiğine, heyecan verdiğine, ve işbirliği yaptığına dair – bir kitap yazdı. Bu küçük kitabı okuyun ve teşvik alın!”

Mark Dever, Baş Pastör, Capitol Hill Baptist Kilisesi, Washington, D.C.; Başkan, 9Marks

“Bu ilgi çekici kitabı bir çırpıda okudum çünkü içeriği ve ruhu beni çok etkiledi. Müjdeleme kitabı, Kutsal Kitap’ın Müjde’yi paylaşma gibi çok önemli bir konuyu nasıl ele aldığına dair bir el kitabıdır. Geniş bir kitlece ve coşkulu bir şekilde karşılanacağını tahmin ediyorum.”

Daniel L. Akin, Başkan, Southeastern Baptist Theological Seminary

“Mack Stiles’in kiliselerimize nüfuz eden ‘müjde kültürü’ vizyonunu seviyorum. Tanrı güçlü bir şekilde bu vizyonu gerçekliğe dönüştürsün. Bu kitap hem teşvik etmekte hem de meydan okumaktadır. Ayrıca Mack’in diğer kitapları gibi, bu kitap da, Tanrı halkına büyük bi armağan ve bereket olmaktadır.”

Randy Newman, Öğretim Üyesi, C. S. Lewis Institute; yazar, Questioning Evangelism, Corner Conversations, ve Bringing the Gospel Home

“Pek çok kitap bireysel müjdelemeyi ele alır. Ancak bu kitap, bütün bir kültüre odaklanmaktadır. Yöntemlere veya programlara değil, bir dünya görüşüne odaklanmaktadır. Bu kitabı kilisenizde dağıtın ve neler olduğunu görün.”

John Folmar, Baş Pastör, The United Church of Dubai

“Bu kitap, müjdeleme üzerine yazılmış diğer kitaplardan farklı olarak, Mesih’i yücelten, Müjde ile doymuş bir kitaptır. Size bireysel bir metodoloji vermek yerine, bir kilise bedeni olarak İsa’nın devrim yaratan haberini ilan etmeniz ve meyvesini vermeniz için sizi derinden motive etmektedir. Ve bu kitabı daha da değerli kılan şey, Mack Stiles’ın hakkında yazdığı tutumsal kültürün birkaç kıtada Tanrı’nın yüceliği için modellediğini görmüş olmamdır. O, istisnasız Tanrı’nın (şimdiye kadar) kullandığını gördüğüm en yetenekli müjdeci. Müjdeleme kitabı, her pastör ve kilise üyesi için okunması gereken bir kitaptır.”

Richard Chin, Ulusal Direktör, Australian Fellowship of Evangelical Students; Güney Pasifik Bölgesel Sekreter, International Fellowship of Evangelical Students

“Bu kitabın müjdeleme üzerine yazılmış en sevdiğim kitap haline gelmesi çok uzun sürmedi – bunun bir nedeni bu kitabı elimden bırakamamamdır! Müjde çok net ve aldığım yardım da çok somut. Ancak okuyucuların şunu hesap etmesi gerekiyor. Bu kitap, içinizde sizin titretemeyeceğiniz bir şeyi harekete geçirebilir. Artık pastörü olduğum kilisede bir müjdeleme kültürü geliştirmekten daha azıyla asla tatmin olmayacağım. Bu kitap aracılığıyla bana verdikleri için Tanrı’ya şükrediyorum ve daha fazlası için dua ediyorum.”

Jason C. Meyer, Vaaz ve Vizyon Pastörü, Bethlehem Baptist Kilisesi

“Her üyesinin Müjde’yi bildiği ve onunla adım adım yürüdüğü, herkesin imanlı olmayan insanlarla ilgilendiği, önderlerin ve üyelerin müjdelemeye yönelik fırsatlar hakkında konuşmasının doğal olduğu ve üyelerin düzenli olarak imanlı olmayanları birlikte Kutsal Kitap okumaya veya Kutsal Kitap çalışılan küçük gruplara ya da pazar ibadetlerine davet ettiği bir yerel kilise hayal edin. Bu size teşvik edici geliyorsa, o zaman bu kitabı okumak isteyeceksiniz ve Mack’in sizi, müjdelemenin basitçe Müjde yaşamının doğal bir sonucu olduğu bir müjdeleme kültürüne doğru adım adım yönlendirmesine izin vereceksiniz.”

Juan R. Sanchez, Jr., Pastör, High Pointe Baptist Kilisesi, Austin, Texas

J. MACK STILES, Gulf Digital Solutions kuruluşunun CEO'su ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde bulunan Fellowship of Christian UAE Students (FOCUS) kuruluşunun genel sekreteridir. Yıllarca kilise kurma hizmetinde çalışmanın yanı sıra, şu anda Redeemer Church of Dubai'de de ihtiyar olarak hizmet etmektedir. Marks of the Messenger ve Speaking of Jesus kitaplarının yazarıdır.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Bunun gibi başka kitaplar bulmak için, Karanlıktan Işığa Yayınları’na gidebilirsiniz

Müjdeleme: Tüm Kilise İsa’dan Nasıl Söz Eder? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Kutsal Kitap Teolojisi: Kilise Müjde’yi Nasıl Sadakatle Öğretir?

Mujde.Birligi — Tue, 04 Jun 2024 10:47:17 +0000

Yazarı: Nick Roark & Robert Cline

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

KİLİSE SAHTE MÜJDELERE KARŞI NASIL ÖNLEM ALIR?

Her hafta dünya çapında birçok kilise Kutsal Kitap'ı okuyor ancak onun ana fikrini kaçırıyor ve böylece gerek hafta içi gerek hafta sonu, sahte müjdeler öğretme durumunda kalıyorlar. Bu tehlikeye karşı en önemli emniyet tedbirlerinden biri Kutsal Kitap teolojisi anlayışıdır; yani, Kutsal Kitap'ı İsa Mesih'e çıkan ana mesajı ışığında okumaktır.

Bu kitap kiliselerin Müjde'nin gerçeğini korumalarına yardımcı olmayı hedefliyor. Bu doğrultuda, Kutsal Kitap'ın olay örgüsünü anlamak için bir çerçeve sunarak başlıyor ve sonrasında bu mesajı öğretide öncelik hâline getirmek için gereken basit ilkeleri açıklıyor.

“Bu küçük kitapta büyük bir güç yatıyor. İçerisindekileri özümseyin ve gelecek yıllara yayılacak olan etkisini hissedin.”

Constantine R. Campbell, Yeni Antlaşma Doçenti, Trinity Evangelical Divinity School

“Sadakatle vaaz etmek ve öğretmek yalnızca belirli bir metne odaklanıp kalmaz, aynı zamanda bir adım geri gidip tüm Kutsal Kitap’ın olay örgüsünü göz önünde bulundurur. Nick Roark ve Robert Cline, Kutsal Kitap teolojisinin kilise için, vaaz için ve yaşam için ne kadar esas olduğunu gösteriyorlar. Kutsal Yazılar’ın büyük resmini turluyorlar ve bize sıkça yapılan bazı hatalı dönüşleri gösteriyorlar. Pastörler, öğretmenler ve sıradan insanlar için oldukça faydalı bir kaynak.

Thomas R. Schreiner, Yeni Antlaşma Yorumu James Buchanan Harrison Öğretim Üyesi ve Kutsal Kitap Teolojisi Öğretim Üyesi, The Southern Baptist Theological Seminary

“Kutsal Kitap teolojisini seviyorum ama Kutsal Kitap teolojisi kitaplarını her zaman sevmiyorum. Çoğu zaman, o kadar teknik biçimde yazılıyorlar ki, imanlıların büyük bir çoğunluğu hedef dışı kalıyor. Bu kitapsa bir istisna. Yazarlar Kutsal Kitap teolojisini yalnızca tanımlamakla, savunmakla ve tarif etmekle kalmıyor, aynı zamanda bunu, tüm imanlılar için anlaşılır olacak bir şekilde yapıyorlar. Bu kitap karışık fikirleri ele almasına rağmen basit, kısa olmasına rağmen bilgiyle dolu ve teorik olmasına rağmen Kutsal Kitap teolojisini yaşama dökülmesi açısından uygulamaları örneklerle dolu. Bu kitap hem Kutsal Kitap teolojisini uygulamaya yönelik bir çağrı, hem de bunu iyi bir şekilde yapmak için bir kılavuz niteliğinde. Kitabı bitirirken, Söz’de İsa’yı görme ve kilise üyelerimin aynısını yapmalarına yardımcı olma açısından daha derin bir arzuyla doldum.

Chuck Lawless, Doktora Çalışmaları Dekanı ve Ruhsal Gelişim Bölümü Başkan Yardımcısı, Southeastern Baptist Theological Seminary; yazar, Spiritual Warfare: Biblical Truth for Victory ve Putting on the Armor

“Bugün hiçbir etkili Kutsal Kitap açıklayıcısı yoktur ki, metne anlamını kazandırmak ve içerisindeki Mesih merkezli mesajı dinleyiciye aktarmak için Kutsal Kitap teolojisini kullanmıyor olsun. Roark ve Cline, Kutsal Kitap teolojisinin kiliseye ve pastörlere, Kutsal Yazılar’ın büyük hikâyesini anlamaları ve duyurmaları için nasıl yardımcı olduğunu oldukça net ve direkt bir şekilde açıklıyorlar.”

Augustus Lopes, Pastor, First Presbiteryen Kilisesi, Goiânia, Brezilya

“Vay canına. Bu kitap Tanrı’nın Kutsal Kitap’taki olay örgüsünü kavrama ve Söz’ü sadakatle öğretme yolunda tam bir bilgelik kütüphanesi! Yazarlar ağır Kutsal Kitap kavramlarını damıtarak ve basit, kullanıcı dostu ve aktarılabilir kılarak, hepimize büyük bir iyilik etmişler. Bu kitap Pazar Okulu öğretmenlerine, pastör olmak isteyenlere ve Müjde hizmetkârı adaylarına vermek isteyeceğiniz türden bir kitap. Kutsal Kitap öğretmenleri iyi niyetle de olsa çoğunlukla kolay yolu tercih edip, ‘pratik bir ders’ çıkarmak için seçmece ayetler kullanabiliyor ancak metnin büyük konusunu, merkezindeki görkemli parçayı kaçırabiliyorlar. Bir Müjde hizmetkârı olarak doğru patikada kalmama ve yeni iman etmiş kişilere Söz’ü nasıl çalışacaklarını ve öğreteceklerini öğretmeme yardımcı olan muazzam bir kaynak. Bu küçük kitap birçok dile çevrilmeli!”

David. L. Frazier, Yönetici Müdür, Equipping Servants International; yazar, Mission Smart

“Bir imanlı sadakatiyle değerlendirilir ve bir imanlının Tanrı’nın Sözü’ne, zaman tanımayan tek yetki merciimize nasıl sadık olacağını bilmesi şarttır. Yapılan açıklamalar ve sunulan örnekler aracılığıyla Nick ve Robert’ın kitabı, imanlılara basit ve faydalı talimatlarda bulunuyor. Belirli metinleri kendi başlarına doğru bir şekilde nasıl anlayacağımızı ve bunu yaparken de Mesih’in, tüm Kutsal Yazı’nın yegâne hedefi ve sonu olduğunu hatırlayarak büyük resmi her zaman nasıl akılda tutacağımızı öğretiyor. “Aferin, iyi ve güvenilir (sadık) köle” sözlerini duymayı arzulayan her imanlının yoldaşı olması gereken paha biçilemez bir kitap. Şiddetle tavsiye ediyorum.

Ndagi Job Goshi, uluslararası gönüllü kilise kurucusu

“Kutsal Kitap teolojisi tüm Kutsal Kitap’ı anlamak için vazgeçilemez bir şey olsa da, sıklıkla göz ardı edilen bir konudur. Bu harika kitabın yazarları bu konunun, kurtuluş tarihinin olay örgüsünü kavrama açısından taşıdığı önemi görüyorlar. Eğer Kutsal Kitap teolojisini açıklayan ve uygulayan bir kaynak arıyorsanız, kitabınız budur. Kutsal Kitap’a dayalı, iyi yazılmış, anlaşılır, uygulamalı, kısa ancak yüzeysel olmayan, bilgiyle dolu ve vaaz ve pastörlük hizmeti için çok ama çok faydalı bir kitap. Böylesine kısa bir kitaba bu kadar sağlam dersin nasıl sığdırıldığına şaşıyorum.”

Miguel Núñez, Baş Pastör, Santo Domingo Uluslararası Baptist Kilisesi; Başkan ve Kurucu, Wisdom and Integrity Hizmetleri

“Dünyanın büyük global kavşak noktalarından birinde bulunan bir kilisesin ihtiyarı olarak, çoğu zaman zulümle ve sahte öğretiyle karşılaşılan zorlu yerlere dönecek olan Hristiyanları gerçekten donatmak istiyorum. Kutsal Kitap teolojisi, Hristiyanların Müjde’yi korumalarına ve duyurmalarına yardımcı olacak hayati bir araçtır. Bu kitap için minnettarım ve kitabın küresel kiliseyi güçlendirmek üzere kullanıldığını görmeyi dört gözle bekliyorum. İçerik ve uzunluk açısından muhteşem dengeyi yakalayan, kültürel ve dilsel sınırlılıklardan uzak olan ve tüm Hristiyanların Müjde’yi daha iyi bir şekilde görmelerine, övmelerine ve anlatmalarına yardımcı olacak bir kitap.”

Andrew Gizinski, İhtiyar, RAK Müjde Kilisesi, Ras Al Khaimah, Birleşik Arap Emirlikleri

“Nick ve Robert böylesine geniş bir alanda nadir rastlanan bir şeyi başarmışlar. Süreci gereğinden fazla basitleştirmeden, Kutsal Kitap teolojisinin özünü kısa bir şekilde açıklığa kavuşturmuşlar. Kitabı okuyan her Hristiyan, dayanaklı bir Kutsal Kitap teolojisinin bizim Kutsal Kitap’ı okuma, uygulama ve öğretme şeklimize nasıl dönüşüm getirdiğine ilişkin sunulan çok sayıdaki örnekten fayda görecektir. Bu Kitap, Mesih’i tüm Kutsal Yazılar’da keşfetmenin yüreğe sevinç getirdiği o Emmaus yolunda güvenilir bir haritadır.”

Chip Bugnar, yazar, Grace Beyond the Veil

“Güçlü, aydınlatıcı örneklemelerle dolu olan bu kitapta, Roark ve Cline argümanlarıyla şunu ikna edici bir şekilde ortaya koyuyorlar: Kutsal Kitap’ın olay örgüsünün nasıl tümüyle İsa Mesih hakkında olduğunu görmek, her imanlıyı Tanrı’nın amacına uygun bir şekilde İsa Mesih’e hizmet etmek üzere donatır. Okuyun ve kendiniz görün! Kutsal Kitap teolojisi ifadesini duyunca, belki bu kitabın yalnızca Kutsal Kitap üniversitelerine veya pastörlük eğitimine özel bir ders kitabı olduğu izlenimine kapılabilirsiniz. Ama bu, her Hristiyan’ın okuması gereken bir kitaptır çünkü hepimizin Mesih’in kilisesinin kâhyaları olması gerekiyor.”

Conrad Mbewe, Pastör, Kabwata Baptist Kilisesi; Rektör, The African Christian University, Lusaka, Zambia

“Kutsal Yazı’nın altmış altı kitabının çeşitli tarihsel çağlarını ve yazınsal türlerini tek bir tutarlı bütünde birleştirmek ürkütücü bir iş gibi görünebilir. Son derece okunabilir ve uygulanabilir olan bu kitapta, Roark ve Cline bizim bu zorlu işin nihayetinde çok zor olmayabileceğini görmemize yardımcı oluyorlar; nitekim, İsa’nın söylediği üzere, tüm Kutsal Yazılar O’na işaret etmektedir. Yazarlar hem Kutsal Kitap öğretmenlerinin hem de öğrencilerinin, Tanrı Sözü’nün ana fikrini anlamalarına yardımcı olmak ve bizi Söz’ü yaşamlarımıza ve kiliselerimize yanlış bir şekilde uygulamaktan korumak için bir kitap yazmışlar ve bu sebeple de methedilmeleri gerekir.”

Shawn. D. Wright, Kilise Tarihi Öğretim Üyesi, The Southern Baptist Theological Seminary; Önderlik Gelişimi Pastörü, Clifton Baptist Church, Louisville

“Bir pastör olarak, çoğu zaman Kutsal Kitap’ın olay örgüsünü ve birliğini ortaya koyan, çarmıha gerilmiş ve dirilmiş olan Rab İsa Mesih’i merkez alan kısa bir kitap tavsiyesinde bulunmam isteniyor. Bugünden sonra, cevabım bu kitap olacak. Ancak bu eser Kutsal Kitap teolojisini tarif etmekten çok daha fazlasını yapıyor; çoğunlukla göz ardı edilen bu disiplinin bizi hem Kutsal Yazı yorumlamamızda hem de kilise uygulamalarımızda nasıl çok sayıdaki hatadan koruyacağını okuyucuya gösteriyor.”

Lee Tankersley, Pastör, Cornerstone Topluluk Kilisesi, Jackson, Tennessee

“Kutsal Kitap teolojisi üzerine yazılmış olan ve kilisemde herkese güvenle verebileceğim bir kitap arayışındaydım. Sonunda o kitabı buldum. Bu kitap duaya verilen bir cevaptır.”

Jason Meyer, Vaaz ve Vizyon Pastörü, Bethlehem Baptist Kilisesi, Minneapolis

NICK ROARK (MDiv, Southeastern Baptist Theological Seminary) Alexandria, Virginia'daki Franconia Baptist Kilisesi'nin pastörü olarak hizmet etmektedir. Daha öncesinde Washington, DC'deki Capitol Hill Baptist Kilisesi'nin pastörlük takımında hizmet etmiştir.

ROBERT CLINE Southern Baptist Convention (Güney Baptist Konvansiyonu) Uluslararası Hizmet Kurulu'nda eğitim içeriğinden ve müfredatından sorumlu yöneticidir.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Bunun gibi başka kitaplar bulmak için, Karanlıktan Işığa Yayınları’na gidebilirsiniz

Kutsal Kitap Teolojisi: Kilise Müjde’yi Nasıl Sadakatle Öğretir? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Kaygı: Tanrı’nın Esenliğini Bilmek

Mujde.Birligi — Tue, 04 Jun 2024 10:47:17 +0000

Yazarı: Paul Tautges

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

İSTER RAHATSIZ EDİCİ BİR ENDİŞE ister güçten düşüren bir panik yaşayın, Tanrı'nın Sözü size umut ve yardım sunar. Pastör ve Kutsal Kitap danışmanı Paul Tautges bu 31 günlük ruhsal okumada, içsel güvenliği ve esenliği güçlendiren imanı beslemek üzere günlük okumalar, düşünme soruları ve pratik uygulamalar kullanarak korkunun ve imansızlığın kalbini derinlemesine ama yumuşak bir şekilde araştırıyor.

Paul Tautges bu küçük kitapta okuyucularını Kutsal Yazılar’ın kaygı hakkındaki pek çok farklı sözünde geniş ve uzak bir yolculuğa çıkarıyor. Ancak bununla da yetinmiyor. Bu ruhsal okuma, Tautges’ın seçtiği Kutsal Yazı metinlerinde ortaya çıkardığı anlayışlar üzerinde düşünebileceğimiz ve çoğu durumda harekete geçebileceğimiz pratik yolları yoğun bir şekilde vurgulamaktadır. Mesih’te sahip olduğumuz pek çok umudu düşünüp günlük korku ve endişe deneyimlerimizle ilişkilendirmemiz için yaptığı durmak bilmeyen çağrı, Mesih’te bulduğumuz imanımıza ve rahatlığımıza önemli bir fayda sağlamadan bizim için imkânsız olurdu.

Alasdair Groves, Yönetici Müdür, Christian Counseling and Educational Foundation (CCEF) New England; Müdür, CCEF School of Biblical Counseling

Günlük endişeler ve kaygılar bakışlarımı İsa Mesih’ten uzaklaştırmış olduğundan, bu ruhsal okuma benim hayatıma tam da doğru zamanda geldi. Daimî bir sorun olan kaygıyla cesurca ve dürüstçe mücadele eden bir mücadele arkadaşının kaleminden çıkan bu yeni kaynak için minnettarım. Her gün okuyun ve teselli bulun, iknayla yola gelin ve nihayetinde tüm kaygılarımızı ve yüklerimizi kendi üzerine alan Mesih’in benzerliğine dönüşün.

Jonathan Holmes, Danışmanlık Pastörü, Parkside Kilisesi, Chagrin Falls, Ohio; Kurucu ve Yönetici Müdür, Fieldstone Danışmanlık

Tautges, kaygı üzerine yazdığı bu küçük ama önemli eserinde, kendini de açan bir şeffaflıkla bilgece öğütler veriyor. Tanrı’nın Sözü’nün güçlü gerçeklerinde derin ve kalıcı bir umut bulurken, Kutsal Yazılar’ın bu keskin ve çoğu zaman felç edici duyguyu tanımlamasına izin veriyor. Yumuşak açıklamaları ve dikkatli uyarıları, sürekli korku ve kaygılı düşüncelerle boğuşan herkes için bir muhafız ve rehber görevi görüyor.

T. Dale Johnson, Yönetici Müdür, Association of Certified Biblical Counselors; Doçent, Biblical Counseling, Midwestern Baptist Theological Seminary

Paul Tautges’ın kaygıyı boynuzlarından yakalayıp yere serme ve onun sinsi aldatmacasını açık, bilge Kutsal Kitap öğütleriyle yenme şeklini sevi-yorum. Okuyucunun kaygının ne olduğunu, ne kadar yıkıcı olduğunu ve onu nasıl başarılı bir şekilde yenebileceğini anlamasına yardımcı oluyor. Hepsinden önemlisi, arkadaşımın okuyucuyu korku ve kaygının üstesinden gelmek için güçlendiren kısa ve pratik adımlar sunma şeklinden çok etkilendim. Bu küçük kitapta sevdiğim çok şey var ve ona bu çalışmasında tam not veriyorum!

Joni Eareckson Tada, Kurucu/CEO, Joni and Friends International Disability Center

Her beş kişiden biri kronik anksiyeteden (kaygıdan) muzdariptir. Daha da fazla insan, kaygı nöbetleri yaşamaktadır. Bu bir ay süren günlük ruhsal okuma, bu yaygın sorun için Kutsal Kitap bilgeliği sunuyor. Saygın bir pastör ve danışman olan Paul Tautges, kaygı çekenlere yardımcı olacak deneyime ve Müjde odağına sahip. Kaygının doğasını tanımlıyor ve bu soruna Müjde’nin gücünü ve Kurtarıcı’nın tesellilerini sağlıyor. Bu kitap kaygıyla mücadele edenler için pratik ve erişilebilir bir yardımdır.

Tedd Tripp, Pastor; Yazar; Konferans Konuşmacısı

PAUL TAUTGES, Ohio, Mayfield Heights'taki Cornerstone Community Kilisesi'nde baş pastör olarak hizmet etmektedir. Association of Certified Biblical Counselors'ın bir üyesi, Biblical Counseling Coalition'ın divan kurulu üyesi ve birçok kitap ve makalenin yazarıdır.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Bunun gibi başka kitaplar bulmak için, Karanlıktan Işığa Yayınları’na gidebilirsiniz

Kaygı: Tanrı’nın Esenliğini Bilmek yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Diyakonlar: Kiliseye Nasıl Hizmet Ederler ve Kiliseyi Nasıl Güçlendirirler?

Mujde.Birligi — Tue, 04 Jun 2024 10:47:17 +0000

Yazarı: Matt Smethurst

Kitap Hakkında

Yazarı Hakkında

İndirmeler

DİYAKONLAR KİLİSEDE HİZMETİ NASIL HAREKETE GEÇİRİRLER?

Diyakonlar bir kilisenin sağlığı için çok önemlidir; ne var ki, diyakonların Kutsal Kitap'taki görev tanımları konusunda kafa karışıklığı çoktur. Diyakonların yerel bir toplulukta Tanrı vergisi rolü nedir ve kilisenin genel misyonuyla nasıl bağlantılılardır? Bu kısa kitapta Matt Smethurst, diyakonların somut ihtiyaçları karşılamak, hizmet eylemlerini organize etmek ve harekete geçirmek, sürünün birliğini korumak ve ihtiyarların hizmetini desteklemek için çağrılan örnek hizmetkârlar olduğunu ortaya koyuyor. Yaygın yanlış anlayışları ortadan kaldıran Smethurst, diyakonları görevlendirmek ve kiliselerin büyüyüp gelişmesine yardımcı olmak için pratik rehberlik sunuyor.

“Kilisemizin bu yıl karşılaştığı hizmet zorluklarının darbelerine hazırlanmak için geri dönüp bir kitap seçecek olsaydım, o kitap bu kitap olurdu. Bitkin pastörler, cesareti kırılmış diyakonlar ve Müjde hizmetinde kalmakta zorlanan kiliseler, lütfen bu kitabı edinin! Taşı tam gediğine oturtuyor.”

Bobby Scott, Eş pastör, Community of Faith Bible Kilisesi, South Gate, California

“Kilise, kararlılıkla Kutsal Kitap’a dayanan, son derece okunabilir ve uygulamaya yönelik olan bu kitaba çok uzun süredir muhtaçtı. Kutsal Yazılar’a, tarihe ve kilise yaşamına ilişkin derin bilgisiyle hareket eden Matt Smethurst, diyakonluğu İsa’nın kimliğiyle ve işiyle temellendirerek, birçok çağdaş soruyu anlayış ve dikkatle yanıtlıyor. Diyakonlar kitabı hem yerel kilisede hem de akademide uzun yıllar okunacak standart metin olarak kalmalı.”

Malcolm B. Yarnell III, Teolojide Araştırma Öğretim Üyesi, Southwestern Baptist Theological Seminary; Öğreten Pastör, Lakeside Baptist Kilisesi, Granbury, Texas

“Kilise yönetimi üzerine olan kitaplara dair en çok dikkat ettiğim şey, yazarın sunduğu tezi kendi mezhepsel geleneği ya da kişisel fikri üzerine değil, ancak sağlam Kutsal Kitap açıklaması üzerine inşa ediyor olmasıdır. Smethurst bunu iyi bir şekilde yapmış: Sıklıkla yanlış anlaşılan bu kilise görevine ilişkin var olan metinleri detaylıca açıklamış. Net bir yapıyla ve vurucu bir içgörüyle, Kutsal Kitap’ın diyakonlara yönelik niyetini yeniden ele alıyor.”

Alexander Strauch, yazar, Biblical Eldership ve Paul’s Vision for the Deacons

“Kilise yaşamının, hizmetinin ve yönetimin hemen hemen her alanına dair birçok faydalı kitap olmuştur. Eksik olan tek alan, diyakonları ele alan etraflıca bir kitaptı. Bu kitap bu boşluğu dolduruyor. Smethurst yalnızca Kutsal Kitap’ın öğretisini açıklamakla kalmıyor; bu öğretiyi birçok uygulamalı örnek ve resimle ortaya koyuyor.”

John S. Hammett, Sistematik Teoloji Öğretim Üyesi, Southeastern Baptist Theological Seminary; yazar, Biblical Foundations for Baptist Churches

“İhmal edilmiş bir konu üzerine harika bir kaynak. Kutsal Kitap’a dayalı, okunabilir ve uygulamalı. Bir diyakon olarak hizmet etme sürecinde yer alanlar için ideal bir kitap. Gerçekte, ihtiyarları destekleyen, ibadeti organize eden, muhtaçlarla ilgilenen, birliği muhafaza eden ve hizmete canlılık veren diyakonlar, Mesih’in bedeni için harika armağanlardır. Smethurst bu fikirleri netlikle, özlükle ve ikna edicilikle açıklıyor ve uygulamaya döküyor.”

Tony Merida, Baş Pastör, Imago Dei Kilisesi, Raleigh, North Carolina; yazar, Ordinary

“Kilisenin Müjde-merkezli, teolojik bilince sahip, hizmetkâr yürekli olan ve İsa’ya olan sevgilerinden ötürü başkalarıyla ilgilenen diyakonlara ihtiyacı vardır. Smethurst topluluk yaşamında bu hayati role dair tarihsel bağlam, Kutsal Kitap içgörüsü ve uygulamalı örnekler sunuyor.”

Melissa B. Kruger, Kadın Girişimleri Müdürü, The Gospel Coalition; yazar, Growing Together

“Diyakonluk hizmeti konusunda ciddi bir kafa karışıklığı var. Ancak Smethurst bize şunu hatırlatıyor: Sadık diyakonlar Söz hizmetini korur, bedenin birliğini öne çıkarır ve en hassas durumdaki üyelerin somut ihtiyaçlarıyla ilgilenirler. Bu kitabın çokça nüshasını satın almayı, topluluğumuza düzenli olarak dağıtmayı ve yeni diyakonlar donatmak ve mevcut diyakonları teşvik etmek için kullanmayı planlıyorum.”

Juan R. Sanchez, Baş Pastör, High Pointe Baptist Church, Austin, Texas; yazar, The Leadership Formula

“Bu kitap okunabilir, cezbedici ve besleyici. Okuyucular belki bazı sonuçlar konusunda hemfikir olmayabilirler ancak hem uzman olmayan okuyucuların hem de teolojik eğitime sahip olan okuyucuların bu kitabın diyakonluğa yönelik Kutsal Kitap’a dayalı, tarihsel ve uygulamalı düşüncelerden öğrenecekleri şeyler var. Tüm okuyucular bu kitaptan sonra Mesih’in diyakonluk hizmeti armağanı konusunda gayret ve takdirle dolmalı.”

Guy Prentiss Waters, Yeni Antlaşma Öğretim Üyesi, Reformed Theological Seminary, Jackson; yazar, How Jesus Runs the Church

“Bazı kiliselerde diyakonluk görevi hak ettiği değeri görmüyor; üyeler diyakonlardan görmeleri gereken faydayı görmüyorlar. Bazı kiliselerdeyse diyakonluk görevi gereğinden fazla değer görüyor; diyakonlar ihtiyarlar gibi hareket edip ihtiyarlara meydan okumak istiyorlar. Smethurst bize dengeli olan ve Kutsal Kitap’a dayanan bakış açısını gösteriyor.”

Conrad Mbewe, Pastör, Kabwata Baptist Church, Lusaka, Zambia

“Matt Smethurst diyakonları kısa ve öz bir şekilde işlediği bu kitabıyla kiliselere iyi bir şekilde hizmet ediyor. Kitap Kutsal Kitap’a sadık, pastörel açıdan yerinde ve nadir bulunan bir netliğe sahip. Onunla hemfikir olmasanız bile (ki muhtemelen olmalısınız), onun diyakonların hayati hizmetini tarif etme ve savunma şeklini takdir edeceksiniz. Bu kitabı okuduktan sonra, kendinizi unutulmaz bir filmin ardından alkışların koptuğu kalabalık bir sinema salonundaymış gibi hissedeceksiniz.”

Benjamin L. Merkle, Yeni Antlaşma ve Grekçe Öğretim Üyesi, Southeastern Baptist Theological Seminary; yazar, 40 Questions about Elders and Deacons

“Matt Smethurst bir yandan diyakonların Müjde hizmeti için nasıl esas olduklarını gösteriyor ve diğer yandan da yanlış algıları ve yararsız gelenekleri yıkıyor. Uygulamaya yönelik, güzel bir şekilde yazılmış ve teşvik edici hikâyelerle dolu olan bu kitap, olmazsa olmaz bir kilise görevi için yararlı bir rehber.”

Jenny Manley, pastör eşi, Birleşik Arap Emirlikleri; yazar, The Good Portion: Christ

“Smethurst’ün özlü bildirisi ve uygulamalı kılavuzu, diyakon görevinin yüceliğini sergilemekte son derece başarılı. Bu kuru, teorik bir eser değil, Tanrı’nın bize verdiği ve yeri doldurulamayacak olan diyakonluk hizmeti armağanını tanımaya yönelik net ve kuvvetli bir çağrıdır.”

Cornelis Van Dam, Eski Antlaşma Onursal Öğretim Üyesi, Canadian Reformed Theological Seminary; yazar, The Deacon

“Matt Smethurst kilise yaşamının ihmal edilen ancak hayati olan bir parçasına değiniyor. Diyakonlar kitabı hem önderleri hem de kilise üyelerini teşvik edecektir. Kutsal Kitap’a dayalı içgörü ve ilhamla dolu bir kitap. Ne kadar önersem az.”

Sam Alberry, pastör; yazar, 7 Myths about Singleness

“Yaşamda Rab’be hizmet etmekten daha büyük bir sevinç yoktur. Bir diyakon olarak hizmet etmek ne eşsiz bir çağrıdır! Smethurst size Tanrı’nın en yüce çağrısını sevme yolunda, yani bir hizmetkâr olma yolunda öncülük ediyor. Bu kitap birçoklarına yardımcı olacak!”

Johnny Hunt, Eski Başkan, Southern Baptist Convention; yazar, The Deacon I Want to Be

“Diyakonlar yıllarca şakaların merkezi oldu veya daha da kötüsü, ihmal edildi. Smethurst’ün bu önemli hizmetin tarihsel ve Kutsal Kitap’a dayalı bağlamını yaratıcı bir şekilde ortaya koyuyor ve sonrasında uygulamaya girişiyor. Bu elzem kitabı Tanrı tarafından diyakon olarak hizmete çağrılan kişileri kucaklamak ve donatmak için kullanın.”

Mark Dance, Eski Genel Yayın Yönetmeni, Deacon Magazine

“Harika, Kutsal Kitap’a dayalı, net ve içgörüyle dolu içerikleri küçük bir kitapta paketlenmiş hâlde bulmak çok sık olmuyor. Bu o istisnai durumlardan biri. Bugünkü kilisenin bu kitabın öğretişine acilen ihtiyacı var.”

Miguel Núñez, Baş Pastör, Iglesia Bautista Internacional, Santo Domingo, Dominik Cumhuriyeti

“Sevgili okuyucu, bu muhteşem bir kitap! Muhtemelen düşündüğünüzden çok daha ilgi çekici ve çok daha önemli. Kitap tanıtım yazısı yazıyorum diye böyle söylemek zorunda olduğumu mu düşünüyorsunuz? Bir dakika durun, 1. bölümü açın ve ilk sayfayı okuyun. Sadece ilk sayfayı! Ve sonra bu tanıtım yazısına tekrardan gelin. O sayfa kadar iyi olan daha başka bir sürü sayfa var! Kitabı şimdi almalı ve okumalısınız. Birden fazla alın ve kilisenizdeki insanların bu kitabı çalışmalarını sağlayın. Teşvik alacaktlardır ve kiliseniz de gelişme yolunda yardım bulacaktır!”

Mark Dever, Pastör, Capitol Hill Baptist Kilisesi, Washington, DC

MATT SMETHURST, The Gospel Coalition adlı hizmetin şef editörüdür. Louisville'deki Third Avenue Baptist Kilisesi'nde diyakon ve ihtiyar olarak hizmet etmiştir. Şu anda Richmond, Virginia'da bir kilise kurma sürecindedir.

Bu kutuyu tıklayarak 18 yaşında veya üstünde olduğumu belirtiyorum.

Elektronik Kitap

Bunun gibi başka kitaplar bulmak için, Karanlıktan Işığa Yayınları’na gidebilirsiniz

Diyakonlar: Kiliseye Nasıl Hizmet Ederler ve Kiliseyi Nasıl Güçlendirirler? yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Çocuklar İçin Yeni Kent Kateşizmi

Mujde.Birligi — Mon, 18 Mar 2024 08:52:26 +0000

Çocuklar İçin Yeni Kent Kateşizmi

1. Bölüm: Tanrı, Yaratılış ve Günaha Düşüş, Yasa

S. 1: Yaşamda ve ölümde tek umudumuz nedir?

Kendimize değil, Tanrı’ya ait olmamızdır.

S. 2: Tanrı nedir?

Tanrı herkesin ve her şeyin yaratıcısıdır.

S. 3: Tanrı’da kaç kişi vardır?

Tek Tanrı’da üç kişi vardır: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh.

S. 4: Tanrı bizi nasıl ve neden yarattı?

Tanrı bizi kendi benzeyişinde erkek ve kadın olarak O’nu yüceltmemiz için yarattı.

S. 5: Tanrı başka neyi yarattı?

Tanrı her şeyi yarattı ve tüm yaratılışı çok iyiydi.

S. 6: Tanrı’yı nasıl yüceltebiliriz?

O’nu severek ve O’nun buyruklarına ve yasasına itaat ederek.

S. 7: Tanrı’nın yasası neyi gerekli kılar?

Tanrı’yı tüm yüreğimizle, canımızla, aklımızla ve gücümüzle sevmemizi; ve komşumuzu kendimiz gibi sevmemizi gerekli kılar.

S. 8: On Buyruk’ta belirtilen Tanrı yasası nedir?

Benden başka Tanrın olmayacak. Kendine yukarıda gökyüzünde, aşağıda yeryüzünde ya da yer altındaki sularda yaşayan herhangi bir canlıya benzer put yapmayacaksın. Putların önünde eğilmeyecek, onlara tapmayacaksın. Tanrın RAB’bin adını boş yere ağzına almayacaksın. Şabat Günü’nü kutsal sayarak anımsa. Annene babana saygı göster. Adam öldürmeyeceksin. Zina etmeyeceksin. Çalmayacaksın. Yalan yere tanıklık etmeyeceksin. Göz dikmeyeceksin.

S. 9: Tanrı birinci, ikinci ve üçüncü buyruklarda neyi gerekli kılar?

İlk olarak, Tanrı’yı tek gerçek Tanrı olarak tanımamızı; ikinci olarak, her türlü putperestlikten sakınmamızı; üçüncü olarak, Tanrı’nın adına korku ve saygıyla yaklaşmamızı gerekli kılar.

S. 10: Tanrı dördüncü ve beşinci buyruklarda neyi gerekli kılar?

Dördüncü olarak, Şabat Günü’nü Tanrı’ya tapınarak geçirmemizi; beşinci olarak, babamızı ve annemizi sevmemizi ve onurlandırmamız gerekli kılar.

S. 11: Tanrı altıncı, yedinci ve sekizinci buyruklarda neyi gerekli kılar?

Altıncı olarak, komşumuzu incitmememizi ya da ondan nefret etmememizi; yedinci olarak, paklık ve sadakatle yaşamamızı; sekizinci olarak, başkasına ait olan şeyi izinsiz almamamızı gerekli kılar.

S. 12: Tanrı dokuzuncu ve onuncu buyruklarda neyi gerekli kılar?

Dokuzuncu olarak, yalan söylememizi ya da aldatmamamızı; onuncu olarak, elimizdekilerle yetinip tatmin olmamızı, başkasını kıskanmamızı gerekli kılar.

S. 13: Tanrı’nın yasasını kusursuzca yerine getiren biri olabilir mi?

Günaha düşüşten bu yana, hiçbir insan Tanrı’nın yasasını kusursuzca yerine getirememiştir.

S. 14: Tanrı bizi yasasına uyamayacağımız bir şekilde mi yarattı?

Hayır ama Adem ve Havva’nın itaatsizliği yüzünden, hepimiz günah ve suçluluk içinde ve Tanrı’nın yasasına uyamayacak bir şekilde dünyaya gelmekteyiz.

S. 15: Yasayı hiç kimse yerine getiremiyorsa, yasanın amacı nedir?

Tanrı’nın kutsal doğasını ve kendi yüreklerimizin günahlı doğasını bilebilmemiz; ve böylece bir Kurtarıcı’ya olan ihtiyacımızı bilebilmemizdir.

S. 16: Günah nedir?

Günah Tanrı’nın yarattığı dünyada O’nu reddetmek ya da görmezden gelmek, yasasında gerekli kıldığı şekilde olmamak veya o şekilde hareket etmemektir.

S. 17: Putperestlik nedir?

Putperestlik; Yaratıcımız yerine, yaratılan şeylere güvenmektir.

S. 18: Tanrı itaatsizliğimizin ve putperestliğimizin cezasız kalmasına izin verir mi?

Hayır, Tanrı günahlarımız karşısında haklı olarak öfkelidir ve hem bu yaşamda hem de gelecek yaşamda, onları cezalandıracaktır.

S. 19: Cezadan kurtulmanın ve yeniden Tanrı’nın beğenesine kavuşmanın herhangi bir yolu var mıdır?

Evet, Tanrı bir Kurtarıcı sayesinde bizi kendisiyle barıştırır.

S. 20: Kurtarıcı kimdir?

Tek Kurtarıcı Rab İsa Mesih’tir.

2. Bölüm: Mesih, Kurtarış, Lütuf

S. 21: Bizi tekrardan Tanrı’ya kavuşturmak için nasıl bir Kurtarıcı’ya ihtiyaç vardır?

Tümüyle insan ve aynı zamanda tümüyle Tanrı olan bir Kurtarıcı.

S. 22: Kurtarıcı neden tümüyle insan olmak zorundadır?

Öyle ki, insan doğasında bizim yerimize tüm yasaya kusursuzca itaat edebilsin ve insan günahının cezasını çekebilsin.

S. 23: Kurtarıcı neden tümüyle Tanrı olmak zorundadır?

Öyle ki, tanrısal doğasından dolayı itaatinde ve çilesinde kusursuz ve etkin olsun.

S. 24: Kurtarıcı olan Mesih’in ölmesi neden gerekliydi?

Mesih bizi günahın gücünden ve cezasından kurtarmak ve tekrardan Tanrı’ya kavuşturmak için kendi isteğiyle bizim yerimize öldü.

S. 25: Mesih’in ölümü, tüm günahlarımızın bağışlanabileceği anlamına mı gelir?

Evet, Mesih’in çarmıhtaki ölümü günahımızın cezasını tümüyle ödediğinden, Tanrı günahlarımızı daha fazla anmaz.

S. 26: Mesih’in ölümü başka neyi kurtarır?

Günaha düşmüş yaratılışın her parçasını.

S. 27: Adem aracılığıyla kaybolmuş olan tüm insanlar, Mesih aracılığıyla kurtulurlar mı?

Hayır, sadece Tanrı tarafından seçilen ve iman sayesinde Mesih’le bir kılınanlar kurtulurlar.

S. 28: İman sayesinde Mesih’le bir kılınmamış olanlara öldükten sonra ne olur?

Tanrı’nın huzurundan kovularak, sonsuza dek adil bir şekilde cezalandırılmak üzere cehenneme atılacaklar.

S. 29: Nasıl kurtulabiliriz?

Yalnızca İsa Mesih’e ve O’nun çarmıhta yerimize kefaret sunan ölümüne iman sayesinde kurtulabiliriz.

S. 30: İsa Mesih’e iman ne demektir?

Kurtuluş için Müjde’de bize sunulan O’nu benimsemek ve yalnız O’na güvenmektir.

S. 31: Doğru imanla neye inanırız?

Göğün ve yerin Yaratanı, her şeye gücü yeten Baba, Tek Tanrı’ya ve O’nun biricik Oğlu Rabbimiz Mesih İsa’ya inanıyorum. O, Kutsal Ruh’tan vücut buldu ve bakire Meryem’den doğdu. Pontius Pilatus zamanında acı çekerek çarmıha gerildi; öldü ve gömüldü; ölüler diyarına indi, üçüncü gün ölüler arasından dirildi, göğe çıktı, her şeye gücü yeten Baba’nın sağında oturdu; oradan dirileri ve ölüleri yargılamak için tekrar gelecektir. Kutsal Ruh’a, kutsal evrensel kiliseye, kutsalların birliğine, günahların affına, ölülerin dirilişine ve sonsuz yaşama inanırız.

S. 32: Aklanma ve kutsallaştırılma ne demektir?

Aklanma Tanrı’nın önünde ilan edilmiş doğrulumuz anlamına gelir. Kutsallaştırılma adım adım büyüyen doğrulumuz anlamına gelir.

S. 33: Mesih’e iman edenler kurtuluşlarını kendi işleri aracılığıyla ya da başka bir yol aracılığıyla elde etmeye çalışmalı mıdırlar?

Hayır, kurtuluş için gereken her şey Mesih’te bulunur.

S. 34: Yalnız lütuf sayesinde ve yalnız Mesih aracılığıyla kurtulduğumuza göre, hâlâ iyi işler yapmamız ve Tanrı’nın Sözü’ne itaat etmemiz gerekir mi?

Evet, öyle ki, yaşamlarımız Tanrı’ya sevgi ve şükran gösterebilsin; ve Tanrı’ya yaraşır davranışımız sayesinde başkaları Mesih’e kazandırılabilsin.

S. 35: Yalnız lütuf sayesinde ve yalnız iman aracılığıyla kurtulduğumuza göre, bu iman nereden gelir?

Kutsal Ruh’tan gelir.

3. Bölüm: Ruh, Yenilenme, Lütufta Büyüme

S. 36: Kutsal Ruh hakkında neye inanırız?

O’nun Baba’yla ve Oğul’la birlikte ezelden beri var olduğuna inanırız.

S. 37: Kutsal Ruh bize nasıl yardım eder?

Kutsal Ruh bizi günah suçumuza ikna eder; ve dua etmemize ve Tanrı’nın Sözü’nü anlamamıza olanak sağlar.

S. 38: Dua nedir?

Dua yüreklerimizi Tanrı’ya dökmektir.

S. 39: Nasıl bir tutumla dua etmeliyiz?

Sevgi, sebat ve minnettarlıkla.

S. 40: Ne dua etmeliyiz?

Tanrı Sözü’nün tamamı, bizi ne dua edeceğimiz konusunda yönlendirir.

S. 41: Rab’bin Duası nedir?

Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın. Egemenliğin gelsin. Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de senin istediğin olsun. Bugün bize gündelik ekmeğimizi ver. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de bizim suçlarımızı bağışla. Ayartılmamıza izin verme. Bizi kötü olandan kurtar.

S. 42: Tanrı’nın Sözü nasıl okunmalı ve işitilmelidir?

Titizlik, hazırlık ve duayla okunmalı ve işitilmelidir; öyle ki, onu imanla kabul edebilelim ve yaşamlarımızda uygulayabilelim.

S. 43: Sakramentler veya ruhsal törenler nelerdir?

Vaftiz ve Rab’bin Sofrası.

S. 44: Vaftiz nedir?

Vaftiz; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adında suyla yıkanmaktır.

S. 45: Suyla vaftiz, günahın kendisini temizler mi?

Hayır, sadece Mesih’in kanı bizi günahtan arındırabilir.

S. 46: Rab’bin Sofrası nedir?

Mesih tüm Hristiyanlara, O’nu ve ölümünü şükranla anmaları için ekmekten yemelerini ve kâseden içmelerini buyurdu.

S. 47: Rab’bin Sofrası Mesih’in kefaret sunan işine herhangi bir şey ekler mi?

Hayır, Mesih ilk ve son kez öldü.

S. 48: Kilise nedir?

Sonsuz yaşam için seçilmiş ve imanla bir kılınmış olan bir topluluktur. Onlar Tanrı’yı hep birlikte sever, O’nu izler, O’ndan öğrenir ve O’na tapınırlar.

S. 49: Mesih şimdi nerededir?

Mesih ölümünden sonra üçüncü gün mezardan bedence dirildi ve Baba’nın sağında oturdu.

S. 50: Mesih’in dirilişi bizim için ne anlama gelir?

Mesih fiziksel olarak dirilmesiyle günah ve ölüm üzerinde zafer kazanmıştır; bu sayede, O’na güvenen herkes bu dünyada yeni yaşama ve gelecek olan dünyada da sonsuz yaşama uyanır.

S. 51: Mesih’in göğe yükselişinin bize yararı nedir?

Mesih şimdi Baba’nın huzurunda bizi savunmaktadır ve ayrıca bize Ruhu’nu gönderir.

S. 52: Sonsuz yaşamda bizim için ne umut vardır?

Yeni kentte, yeni gök ve yeni yeryüzünde Tanrı’yla yaşayacak ve O’ndan sonsuza dek zevk alacağız. Orada yenilenmiş, onarılmış bir yaratılışta tüm günahtan sonsuza dek özgür kılınmış olacağız.

Çocuklar İçin Yeni Kent Kateşizmi yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.

Yeni Kent Kateşizmi

Mujde.Birligi — Mon, 18 Mar 2024 08:31:47 +0000

Yeni Kent Kateşizmi

1. Bölüm: Tanrı, Yaratılış ve Günaha Düşüş, Yasa

S. 1: Yaşamda ve ölümde tek umudumuz nedir?

Kendimize ait olmamamız; ancak beden ve ruh olarak, hem yaşamda hem de ölümde, Tanrı’ya ve sadık Kurtarıcımız İsa Mesih’e ait olmamızdır.

S. 2: Tanrı nedir?

Tanrı herkesin ve her şeyin varlığının yaratıcısı ve sürdürücüsüdür. O gücünde ve mükemmelliğinde, iyiliğinde ve yüceliğinde, bilgeliğinde, adaletinde ve gerçeğinde ezelidir, sonsuzdur ve değişmezdir. O’nun aracılığıyla ve O’nun isteği sayesinde olmayan hiçbir şey yoktur.

S. 3: Tanrı’da kaç kişi vardır?

Tek gerçek ve yaşayan Tanrı’da üç kişi vardır: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. Hepsi özde aynıdır, güçte ve yücelikte eşittir.

S. 4: Tanrı bizi nasıl ve neden yarattı?

Tanrı bizi erkek ve kadın olarak kendi suretinde, O’nu tanımamız, O’nu sevmemiz, O’nunla yaşamamız ve O’nu yüceltmemiz için yarattı. Ve Tanrı tarafından yaratılanlar olarak O’nun yüceliği için yaşamamız doğru olandır.

S. 5: Tanrı başka neyi yarattı?

Tanrı güçlü Sözü’yle her şeyi yarattı ve tüm yaratılışı çok iyiydi; her şey O’nun sevgi dolu yönetimi altında büyüyüp gelişti.

S. 6: Tanrı’yı nasıl yüceltebiliriz?

Tanrı’yı O’ndan zevk alarak, O’nu severek, O’na güvenerek ve O’nun isteğine, buyruklarına ve yasasına itaat ederek yüceltiriz.

S. 7: Tanrı’nın yasası neyi gerekli kılar?

Kişisel, mükemmel ve aralıksız olarak itaat etmemizi; Tanrı’yı tüm yüreğimizle, canımızla, aklımızla ve gücümüzle sevmemizi; ve komşumuzu kendimiz gibi sevmemizi gerekli kılar. Tanrı’nın yasakladığı şey asla yapılmamalı ve Tanrı’nın buyurduğu şey her zaman yapılmalıdır.

S. 8: On Buyruk’ta belirtilen Tanrı yasası nedir?

S. 9: Tanrı birinci, ikinci ve üçüncü buyruklarda neyi gerekli kılar?

İlk olarak, Tanrı’yı tek gerçek ve yaşayan Tanrı olarak tanımamızı ve O’na güvenmemizi gerekli kılar. İkinci olarak, her türlü putperestlikten sakınmamızı ve Tanrı’ya uygunsuzca tapınmamamızı gerekli kılar. Üçüncü olarak, Tanrı’nın adına korku ve saygıyla yaklaşmamızı, ayrıca Sözü’nü ve işlerini onurlandırmamızı gerekli kılar.

S. 10: Tanrı dördüncü ve beşinci buyruklarda neyi gerekli kılar?

Dördüncü olarak, Şabat Günü’nü toplulukça ve bireysel olarak Tanrı’ya tapınarak, her zamanki uğraşımıza ara verip dinlenerek, Rab’be ve diğer insanlara hizmet ederek ve bu şekilde sonsuz Şabat’ı bekleyerek geçirmemizi gerekli kılar. Beşinci olarak, babamızı ve annemizi sevmemizi ve onurlandırmamızı, onların Tanrı’ya yaraşır disiplinlerine ve yönlendirişlerine tâbi olmamızı gerekli kılar.

S. 11: Tanrı altıncı, yedinci ve sekizinci buyruklarda neyi gerekli kılar?

Altıncı olarak, komşumuzu incitmememizi, ondan nefret etmememizi, ona karşı düşmanca yaklaşmamamızı, düşmanlarımıza bile sevgiyle yaklaşmamızı gerekli kılar. Yedinci olarak, cinsel ahlaksızlıklardan uzak durmamızı ve ister evlilikte ister bekâr yaşamda, her türlü kirli eylemden, bakıştan, sözden, düşünceden, arzudan ve bunlara götürebilecek her şeyden kaçınarak, paklık ve sadakatle yaşamamızı gerekli kılar. Sekizinci olarak, başkasına ait olan şeyi izinsiz almamamızı ve faydamız dokunabilecek birisinden de hiçbir malı esirgemememizi gerekli kılar.

S. 12: Tanrı dokuzuncu ve onuncu buyruklarda neyi gerekli kılar?

Dokuzuncu olarak, yalan söylememizi ya da aldatmamamızı, ancak sevgide gerçeği konuşmamızı gerekli kılar. Onuncu olarak, elimizdekilerle yetinip tatmin olmamızı, başkasını kıskanmamızı ya da Tanrı’nın onlara ya da bize vermiş olduğu şeylere içerlenmemizi gerekli kılar.

S. 13: Tanrı’nın yasasını kusursuzca yerine getiren biri olabilir mi?

Günaha düşüşten bu yana, hiçbir sıradan insan Tanrı’nın yasasını kusursuzca yerine getirememiştir; ancak devamlı olarak düşüncede, sözde ve eylemde onu çiğnemektedir.

S. 14: Tanrı bizi yasasına uyamayacağımız bir şekilde mi yarattı?

Hayır ama ilk ebeveynlerimiz Adem ve Havva’nın itaatsizliği yüzünden, tüm yaratılış günaha düştü; hepimiz günah ve suçluluk içinde, bozuk doğamızla ve Tanrı’nın yasasına uyamayacak bir şekilde dünyaya gelmekteyiz.

S. 15: Yasayı hiç kimse yerine getiremiyorsa, yasanın amacı nedir?

Tanrı’nın kutsal doğasını ve isteğini ve kendi yüreklerimizin günahlı doğasını ve itaatsizliğini bilebilmemiz; ve böylece bir Kurtarıcı’ya olan ihtiyacımızı bilebilmemizdir. Yasa aynı zamanda bize Kurtarıcımız’a yaraşır bir yaşam yaşamayı öğretir ve bunu öğütler.

S. 16: Günah nedir?

Günah Tanrı’nın yarattığı dünyada O’nu reddetmek ya da görmezden gelmek, O’nu hesaba katmadan yaşayarak O’na karşı isyan etmek, yasasında gerekli kıldığı şekilde olmamak veya o şekilde hareket etmemektir; ve sonuç, ölümümüz ve tüm yaratılışın parçalanmasıdır.

S. 17: Putperestlik nedir?

Putperestlik; umudumuz ve mutluluğumuz, önemimiz ve emniyetimiz konusunda, Yaratıcımız yerine, yaratılan şeylere güvenmektir.

S. 18: Tanrı itaatsizliğimizin ve putperestliğimizin cezasız kalmasına izin verir mi?

Hayır, her günah Tanrı’nın egemenliğine, kutsallığına, iyiliğine ve O’nun doğru yasasına karşı işlenir ve Tanrı günahlarımız karşısında haklı olarak öfkelidir ve hem bu yaşamda hem de gelecek yaşamda, onları adil yargısı uyarınca cezalandıracaktır.

S. 19: Cezadan kurtulmanın ve yeniden Tanrı’nın beğenesine kavuşmanın herhangi bir yolu var mıdır?

Evet, adaletinin gereğini yapmak için Tanrı’nın kendisi, sırf merhametinden ötürü, bir Kurtarıcı sayesinde bizi kendisiyle barıştırır ve günahtan ve günahın cezasından bizi kurtarır.

S. 20: Kurtarıcı kimdir?

Tek Kurtarıcı, Tanrı’nın O’nda insan olduğu ve günahın cezasını bizzat yüklendiği ezeli Tanrı Oğlu Rab İsa Mesih’tir.

2. Bölüm: Mesih, Kurtarış, Lütuf

S. 21: Bizi tekrardan Tanrı’ya kavuşturmak için nasıl bir Kurtarıcı’ya ihtiyaç vardır?

Tümüyle insan ve aynı zamanda tümüyle Tanrı olan bir Kurtarıcı.

S. 22: Kurtarıcı neden tümüyle insan olmak zorundadır?

Öyle ki, insan doğasında bizim yerimize tüm yasaya kusursuzca itaat edebilsin ve insan günahının cezasını çekebilsin; ve ayrıca bizim zayıflıklarımızda bize yakınlık duyabilsin.

S. 23: Kurtarıcı neden tümüyle Tanrı olmak zorundadır?

Öyle ki, tanrısal doğasından dolayı itaatinde ve çilesinde kusursuz ve etkin olsun; ve ayrıca Tanrı’nın günaha olan haklı öfkesine katlanabilsin ve sonunda ölümü alt edebilsin.

S. 24: Kurtarıcı olan Mesih’in ölmesi neden gerekliydi?

Günahın cezası ölüm olduğundan, Mesih bizi günahın gücünden ve cezasından kurtarmak ve tekrardan Tanrı’ya kavuşturmak için kendi isteğiyle bizim yerimize öldü. Yerimize kefaret sunan ölümüyle, yalnızca O bizi cehennemden kurtarır ve günahın affını, doğruluğu ve sonsuz yaşamı bizim için elde eder.

S. 25: Mesih’in ölümü, tüm günahlarımızın bağışlanabileceği anlamına mı gelir?

Evet, Mesih’in çarmıhtaki ölümü günahımızın cezasını tümüyle ödediğinden, Tanrı lütufkâr bir şekilde Mesih’in doğruluğunu, bu doğruluk sanki bizimmiş gibi bize aktarır ve günahlarımızı daha fazla anmaz.

S. 26: Mesih’in ölümü başka neyi kurtarır?

Mesih’in ölümü, günaha düşmüş yaratılışın her parçasının kurtarılışının ve yenilenişinin başlangıcıdır. O her şeye kendi yüceliği ve yaratılışın iyiliği için güçlü bir şekilde yön verir.

S. 27: Adem aracılığıyla kaybolmuş olan tüm insanlar, Mesih aracılığıyla kurtulurlar mı?

Hayır, sadece Tanrı tarafından seçilen ve iman sayesinde Mesih’le bir kılınanlar kurtulurlar. Yine de Tanrı merhametiyle, günahın etkilerini sınırlayarak ve kültürün tüm insanlığın yararına işler üretmesini sağlayarak, seçilmemişlere de ortak lütfunu sunar.

S. 28: İman sayesinde Mesih’le bir kılınmamış olanlara öldükten sonra ne olur?

Yargı gününde onlar için korkutucu ancak adil olan bir mahkûmiyet hükmü verilecek. Tanrı’nın lütufkâr huzurundan kovularak, sonsuza dek adil ve ağır bir şekilde cezalandırılmak üzere cehenneme atılacaklar.

S. 29: Nasıl kurtulabiliriz?

Yalnızca İsa Mesih’e ve O’nun çarmıhta yerimize kefaret sunan ölümüne iman sayesinde kurtulabiliriz; böylece Tanrı’ya isyan ettiğimiz için suçlu olmamıza ve tüm kötülüklere hâlâ yatkın olmamıza rağmen, yine de, tövbe edip Mesih’e iman ettiğimizde, Tanrı bizim hiçbir marifetimiz olmaksızın tamamen kendi lütfuyla, Mesih’in kusursuz doğruluğunu bize aktarır.

S. 30: İsa Mesih’e iman ne demektir?

İsa Mesih’e iman, Tanrı’nın Sözü’nde açıkladığı her şeyin doğruluğunu kabul etmek, O’na güvenmek ve aynı zamanda kurtuluş için Müjde’de bize sunulan O’nu benimsemek ve yalnız O’na güvenmektir.

S. 31: Doğru imanla neye inanırız?

Bize Müjde’de öğretilen her şeye. Elçilerin İnanç Bildirgesi neye inandığımızı şu sözlerle ifade eder: Göğün ve yerin Yaratanı, her şeye gücü yeten Baba, Tek Tanrı’ya ve O’nun biricik Oğlu Rabbimiz Mesih İsa’ya inanıyorum. O, Kutsal Ruh’tan vücut buldu ve bakire Meryem’den doğdu. Pontius Pilatus zamanında acı çekerek çarmıha gerildi; öldü ve gömüldü; ölüler diyarına indi, üçüncü gün ölüler arasından dirildi, göğe çıktı, her şeye gücü yeten Baba’nın sağında oturdu; oradan dirileri ve ölüleri yargılamak için tekrar gelecektir. Kutsal Ruh’a, kutsal evrensel kiliseye, kutsalların birliğine, günahların affına, ölülerin dirilişine ve sonsuz yaşama inanıyorum.

S. 32: Aklanma ve kutsallaştırılma ne demektir?

Aklanma Tanrı’nın önünde ilan edilmiş, Mesih’in bizim için olan ölümü ve dirilişi sayesinde mümkün kılınmış olan doğrulumuz anlamına gelir. Kutsallaştırılmaysa Kutsal Ruh’un bizdeki işleyişi sayesinde mümkün kılınmış olan, adım adım büyüyen doğrulumuz anlamına gelir.

S. 33: Mesih’e iman edenler kurtuluşlarını kendi işleri aracılığıyla ya da başka bir yol aracılığıyla elde etmeye çalışmalı mıdırlar?

Hayır, böyle yapmamalıdırlar çünkü kurtuluş için gereken her şey Mesih’te bulunur. Kurtuluşu iyi işlerle elde etmeye çalışmak, Mesih’in tek Kurtarıcı olduğunu reddetmektir.

S. 34: Yalnız lütuf sayesinde ve yalnız Mesih aracılığıyla kurtulduğumuza göre, hâlâ iyi işler yapmamız ve Tanrı’nın Sözü’ne itaat etmemiz gerekir mi?

Evet, çünkü bizi kanıyla kurtarmış olan Mesih, aynı zamanda bizi Ruhu’yla yeniler; öyle ki, yaşamlarımız Tanrı’ya sevgi ve şükran gösterebilsin; imanımızın meyveleri sayesinde imanımızdan güven duyabilelim; ve Tanrı’ya yaraşır davranışımız sayesinde başkaları Mesih’e kazandırılabilsin.

S. 35: Yalnız lütuf sayesinde ve yalnız iman aracılığıyla kurtulduğumuza göre, bu iman nereden gelir?

Mesih’ten aldığımız tüm armağanları Kutsal Ruh aracılığıyla alırız ve bu armağanlara iman da dahildir.

3. Bölüm: Ruh, Yenilenme, Lütufta Büyüme

S. 36: Kutsal Ruh hakkında neye inanırız?

O’nun Baba’yla ve Oğul’la birlikte ezelden beri var olduğuna ve Tanrı’nın O’nu, inanan herkese geri döndürülemez biçimde bahşettiğine inanırız.

S. 37: Kutsal Ruh bize nasıl yardım eder?

Kutsal Ruh bizi günah suçumuza ikna eder, bizi teselli eder, bizi yönlendirir, bize ruhsal armağanlar ve Tanrı’ya itaat etme arzusunu verir; ve dua etmemize ve Tanrı’nın Sözü’nü anlamamıza olanak sağlar.

S. 38: Dua nedir?

Dua yüreklerimizi övgü, dilek, günah itirafı ve şükranla Tanrı’ya dökmektir.

S. 39: Nasıl bir tutumla dua etmeliyiz?

Sevgi, sebat ve minnettarlıkla; Tanrı’nın isteğine alçakgönüllü bir şekilde teslim olarak ve Mesih sayesinde dualarımızı her zaman duyduğunu bilerek.

S. 40: Ne dua etmeliyiz?

Tanrı Sözü’nün tamamı, bizi ne dua edeceğimiz konusunda yönlendirir ve esinler; buna bizzat İsa’nın bize öğrettiği dua da dahildir.

S. 41: Rab’bin Duası nedir?

S. 42: Tanrı’nın Sözü nasıl okunmalı ve işitilmelidir?

Titizlik, hazırlık ve duayla okunmalı ve işitilmelidir; öyle ki, onu imanla kabul edebilelim, yüreklerimizde saklayabilelim ve yaşamlarımızda uygulayabilelim.

S. 43: Sakramentler veya ruhsal törenler nelerdir?

Sakramentler veya ruhsal törenler, yani vaftiz ve Rab’bin Sofrası, Tanrı tarafından verilmiş ve Mesih tarafından tesis edilmiş olan gözle görülür işaretler ve mühürlerdir. Bunlar Mesih’in ölümü ve dirilişi sayesinde bizim bir iman topluluğu olarak kaynaştırıldığımızı ortaya koyarlar. Onları kullanışımızla, Kutsal Ruh Müjde’nin bize olan vaatlerini daha dolu bir şekilde ilan eder ve mühürler.

S. 44: Vaftiz nedir?

Vaftiz; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adında suyla yıkanmaktır; Mesih’e alınışımızı, günahtan arındırılışımızı ve Rab’be ve O’nun kilisesine ait olma kararlılığımızı simgeler (işaretler) ve mühürler.

S. 45: Suyla vaftiz, günahın kendisini temizler mi?

Hayır, sadece Mesih’in kanı ve Kutsal Ruh’un yenileyişi bizi günahtan arındırabilir.

S. 46: Rab’bin Sofrası nedir?

Mesih tüm Hristiyanlara, O’nu ve ölümünü şükranla anmaları için ekmekten yemelerini ve kâseden içmelerini buyurdu. Rab’bin Sofrası, Tanrı’nın aramızda oluşunun bir kutlamasıdır; bizi Tanrı’yla ve birbirimizle paydaşlığa getirir ve ruhlarımızı besler. Ayrıca Mesih’le, Babası’nın krallığında birlikte yiyip içeceğimiz güne özlemle işaret eder.

S. 47: Rab’bin Sofrası Mesih’in kefaret sunan işine herhangi bir şey ekler mi?

Hayır, Mesih ilk ve son kez öldü. Rab’bin Sofrası, Mesih’in kefaret sunan işini kutlayan bir antlaşma yemeğidir; ayrıca, gözlerimizi O’na çevirerek imanımızı güçlendirmenin bir yolu ve gelecekteki şölenin bir ön tadımıdır. Ama bu sofraya tövbesiz yüreklerle katılanlar kendilerine karşı yargı yiyip içerler.

S. 48: Kilise nedir?

Tanrı kendisine sonsuz yaşam için seçilmiş ve imanla bir kılınmış olan bir topluluk seçer ve onları korur. Onlar Tanrı’yı hep birlikte sever, O’nu izler, O’ndan öğrenir ve O’na tapınırlar. Tanrı bu topluluğu Müjde’yi duyurmaları için ve toplu yaşamlarının niteliğiyle ve birbirlerine olan sevgileriyle Mesih’in krallığına işaret etmeleri için yollar.

S. 49: Mesih şimdi nerededir?

Mesih ölümünden sonra üçüncü gün mezardan bedence dirildi ve Baba’nın sağında oturdu; tüm dünyayı yargılamak ve yenilemek için geri dönene dek, Krallığı’nı sürdürmekte ve bizim için aracılık etmektedir.

S. 50: Mesih’in dirilişi bizim için ne anlama gelir?

Mesih fiziksel olarak dirilmesiyle günah ve ölüm üzerinde zafer kazanmıştır; bu sayede, O’na güvenen herkes bu dünyada yeni yaşama ve gelecek olan dünyada da sonsuz yaşama uyanır. Biz nasıl bir gün dirileceksek, bu dünya da bir gün yenilenecektir. Ama Mesih’e güvenmeyenler sonsuz ölüme uyanacaktırlar.

S. 51: Mesih’in göğe yükselişinin bize yararı nedir?

Mesih bizim için yeryüzüne indiği gibi, bizim yerimize fiziksel olarak göğe yükseldi ve şimdi Baba’nın huzurunda bizi savunmakta, bizim için bir yer hazırlamaktadır ve ayrıca bize Ruhu’nu gönderir.

S. 52: Sonsuz yaşamda bizim için ne umut vardır?

Sonsuz yaşam bize her şeyin günaha düşmüş bu dünyadan ibaret olmadığını hatırlatır; yakında yeni kentte, yeni gök ve yeni yeryüzünde Tanrı’yla yaşayacak ve O’ndan sonsuza dek zevk alacağız. Orada tüm günahtan tamamen ve sonsuza dek özgür kılınmış olacağız ve yenilenmiş, onarılmış bir yaratılışta yenilenmiş, dirilmiş bedenler alacağız.

Yeni Kent Kateşizmi yazısı ilk önce Müjde Birliği üzerinde ortaya çıktı.