2. Tarihler 22

Yehoşafat’ın Ahav’ın eviyle akılsızca yaptığı ittifakı (18:1) öyle acı bir ürün verdi ki, neredeyse Davut’un soyunu yok ediyordu. Tanrı’nın antlaşma vaadi pamuk ipliğine bağlı gibi görünüyordu (1.Ta. 17:11-12). Şeytan muhakkak Atalya’nın “Yahuda’da kral soyunun bütün bireylerini yok etmeye” yönelik tasarısından mutluydu (2.Ta. 22:10). Şeytan, Tanrı’nın ilk vaadinden itibaren kadının soyuna karşı düşman olmuştur (Yar. 3:15). Bazen Şeytan kiliseyi taviz verip dünyayla karışmaya yöneltmek üzere çalışır. Bazense Şeytan, Beytlehem’in tüm çocuklarını öldürdüğü zaman olduğu gibi şiddeti kullanır. Şeytan bizi ister günaha ayartmaya isterse de zulümle tehdit etmeye çalışsın, ona karşı durmak için nasıl hazır olabiliriz?

İki kadının cesareti Mesih’in soyunu yok olmaktan kurtardı. Biri bir kralın kızıydı ancak diğeri sıradan (ve ismi belirtilmeyen) bir hizmetçiydi. Davut’un evini muhafaza etmek için kendi yaşamlarını riske attılar ve Tanrı’nın elinde O’nun antlaşmasını yerine getirmek üzere kullanılan araçlar oldular. Tanrı’nın egemenliği çoğu zaman insani araçlar aracılığıyla çalışır ve O’na yaraşır olanlar O’nun hizmetkârlarıdır. Hem Yehoşavat’ın hem de dadının cesareti sizi Tanrı’ya cesaretle kulluk etme konusunda nasıl motive ediyor?