2. Tarihler 35

Yoşiya, Yahuda’nın Fısıh’ı büyük bir şekilde kutlamasına öncülük etti. Bu kutlama Tanrı’nın İsrail’i kuzunun kanıyla nasıl kurtardığının görkemli bir anılmasıydı. Yoşiya onları Fısıh’ı Musa’nın yasası uyarınca (6, 11. ayetler) ve Davut’un, Süleyman’ın ve peygamberlerin yazıları uyarınca tutmaya yönlendirdi (4, 15. ayetler). Benzer ancak çok daha büyük bir şekilde, Rab İsa da halkına onları kurtaran bedenini ve kanını anımsamaları ve Tanrı’ya yeni antlaşmanın buyrukları uyarınca ibadet etmeleri için öncülük eder. Tanrı’ya ibadet etmek ve Rab’bin Sofrası’nı Kutsal Yazılar’ın ilkeleri uyarınca kutlamak Kralımız’a itaat etmektir. Kilisesinin Kralı olan Mesih, kilisesinin ibadetini neden bu kadar çok önemsemektedir?

Yoşiya oldukça zamansız bir sona geldi. Yahuda’daki Tanrı’ya yaraşır kişiler bu iyi krallarının oldukça erken bir yaşta öldürüldüğünü görmekten ötürü büyük acı duydular (24-25. ayetler). Ölümünden sonra krallık hızlıca çöküşe geçti (36. bölüm). Bu nasıl olabildi? İlahi yönden, Tanrı onun ölümünü tayin etmişti. Ancak insani yönden, onun olmayan bir savaşa giriştiği için öldü. Kutsal Yazılar’ın buradaki uyarısı şudur: Bizim olmayan mücadelelere karışmak trajik sonuçlar doğurabilir (Özd. 26:17). Yoşiya bu hatayı nasıl yaptı? Biz bu hatadan nasıl kaçınabiliriz?