Hezekiel 14

Putperestlikten kaçmak zorundayız (1.Ko. 10:14; 1.Yu. 5:21). Ancak bu, fark ettiğimizden daha sinsi bir şeydir. Putperestlik nesnelerin ve tasvirlerin etrafında dönse de, kökeni yüreğimizdedir (Hez. 14:3-4, 7). Dolayısıyla, put hâline getirdiğimiz fiziksel şeyden kurtulmak yetmez; her ne kadar böyle yapmak da şart olsa da (Mat. 5:28-29). John Calvin’in söylediği gibi, insan yüreği bir put fabrikasıdır. Putperestliği öldürmek için, yaratılmış herhangi bir şeyin hak ettiğinden çok daha fazla büyüyen korkuların ve arzuların icabına bakmak zorundayız (Kol. 3:5). Bir şeyi veya birini, Tanrı sevgisinin baskın geldiği bir şekilde sevdiğimizde, o sevgi bozulup kibirli ve putperestçe bir şehvete dönmüş demektir (1.Yu. 2:15-16). Müjde’nin kalbinde böyle bütün putlardan yüz çevirmek ve itaatimizi ve umudumuzu yaşayan Tanrı’ya vermek vardır (1.Se. 1:9-10). Tanrı’nın gazabından kaçmanın tek yolu budur. Mesih’e güvenmek bizim en derin putperestlikten dönmemizi gerektirir ve bu da, kendimizi beğenmişliğimizin sahte tanrısıdır. Bu neden bu kadar zordur? Neden bu kadar faydalıdır?