Hezekiel 3

Rab’bin Hezekiel’e ona verdiği sözcükleri yeme (3. ayet) ve bunları yüreğine alma talimatı (10. ayet) vaizler ve bütün Hristiyanlar için keskin bir uygulama noktası ortaya koymaktadır. Bir şeyi yemek o şeyin besinlerini almaktır; şöyle ki, yenen şey bedenin parçası hâline gelir ve bedenin etkinliğine yakıt olur. Vaaz veren önderler önce kendi ruhlarını beslemedikleri sürece, yaptıkları tek şey teoriler atmak olacaktır. Tanrı’nın gerçeğini yüreklerinden vaaz etmek zorundalardır. Her Hristiyan, Tanrı Sözü’nü aynı şekilde benimsemelidir; ister bir vaazda, isterse de bir Kutsal Kitap okumasında olsun. Söz’ü “çiğneme”ye, üzerinde duayla derin derin düşünmeye zaman ayırın; öyle ki, içerisindeki gerçekler zihninizin ve yüreğinizin parçası hâline gelsin ve size ruhsal aktiviteniz için gereken gücü versin. Söz üzerinde ne zaman düzenli olarak derin derin düşünüyorsunuz?

Tanrı birine başka biri üzerinde yetki verdiğinde, o önderi diğerleri üzerinde “bekçi” olarak sorumlu tutmaktadır. Bu kişi iyiliği desteklemek, kötülüğün aleyhinde konuşmak ve günahın sonuçlarına dair uyarılarda bulunmaktan sorumludur. Bu özellikle de kilise önderleri için geçerlidir, “çünkü onlar canlarınız için hesap verecek kişiler olarak sizi kollarlar” (İbr. 13:17). Tanrı, bekçilerini insanların gerçeğe nasıl cevap verdiklerinden sorumlu tutmaz ancak bekçilerin, yetkileri altındaki kişilere gerçeği sadakatle konuşmalarını talep eder. Tanrı’nın bekçilerini bu görevlerinde iyi hizmet verebilmeleri için nasıl teşvik edebiliriz? Bu görev popülerlikten bu kadar uzakken, birini iyi bir bekçi olmaya ne motive edebilir?