Malaki 3

6. ayet Malaki’nin argümanı için ve bir bütün olarak teoloji için anahtar bir ayettir. Tanrı’nın özünün değişmez bir yönü olarak O’nun değişmezliği, son derece cesaretlendirici ve teselli edici bir gerçektir. Şu önemlidir ki, Malaki bu önermesini Tanrı’nın gelmekte olan Mesih’e dair kesin vaadi bağlamında sunmaktadır. Değişmez Tanrı, her antlaşma vaadinin yerine geleceğinin garantisidir (Mez. 89:28-29, 34). Pavlus bunu iyi bir şekilde özetlemektedir: “Çünkü Tanrı’nın bütün vaatleri Mesih’te ‘evet’tir. Bu nedenle Tanrı’nın yüceliği için Mesih aracılığıyla Tanrı’ya ‘Amin’ deriz” (2.Ko. 1:20).

7-12. ayetler Tanrı’nın bize vermiş olduklarının bir kısmını O’na geri vermemizin ne kadar önemli olduğunu bize hatırlatmaktadır. Ondalıklarımızı ve bağışlarımızı O’na şükranla ve O’na bağımlılığımızın farkındalığıyla sunmalıyız. Tatminimizi Tanrı’da daha çok buldukça, sahip olduklarımızı daha özgür bir şekilde O’na veririz. Tanrı verenleri kutsayacağını vaat etmiştir ancak bunu sonunda karşılık olarak bir şey almak için bir pazarlık aracına veya yatırım stratejisine çevirmemeliyiz. Şu bir gerçektir ki, yürekten yoksun din bencilce biriktirir; oysa canlı din bencillikten uzak bir şekilde verir.

Yanlış motivasyonlar iyi dini öldürür. Malaki’nin topluluğunun bazıları yanlış nedenlerle doğru şeyler yaptılar (14. ayet). Tanrı’ya hizmetlerinin karşılığında bir şey almak niyetiyle sundular ve onu alamadıklarında üzüldüler. Tanrı’ya hizmetimiz her zaman O’nun yüceliği için olmalı ve asla kişisel kazanç ya da saygınlık için olmamalıdır. Mesih’in bizim için yaptıklarının ışığında kendi çıkarlarımız uyarınca yaşayamayız (2.Ko. 5:15). Motivasyonumuz, Vaftizci Yahya’nınki gibi, Mesih’in büyümesi, bizimse küçülmemiz olmalıdır (Yu. 3:30).