Mika

Yazar

Mika’nın adı, “Kim Yahve gibi?” anlamına gelmektedir. Yahuda’nın verimli ovalarından gelen Mika, kişisel çıkar uğruna Tanrı’nın standartlarını bir kenara atan seçkin müessesenin sosyal istismarlarına karşı çıkan güçlü bir ahlaki paklık ve adalet duygusuna sahipti. Muhafazakâr uzmanlar bu kitabın bütünlüğünü korumakta, Yeşaya’yla aynı dönemi paylaşmış olan Mika’yı kitabın tek yazarı olarak tanımlamaktalardır. Mika’nın mesajının bir kısmı başkenti Samiriye olan İsrail’in Kuzey Krallığı’yla ilgiliydiyse de, vaazı temelde Yeruşalim’e ve bütün Güney Krallığı’na yönelikti.

Tarih

Mika peygamberliğini 1:1 ayette Yotam, Ahaz ve Hizkiya’nın hükümranlıklarına tarihlendirir. Yotam’ın hükümranlığının M.Ö. 750’de başladığını ve Mika’nın vaazının Hizkiya’nın reformları üzerinde belirli bir etki yapmış olduğunu (Yer. 26:18-19) düşünürsek, Mika kuvvetle muhtemel M.Ö. 750 ila 700 yılları arasında peygamberlik etmiştir.

Tema

Yargı cezası ve geri dönüş vaadi.

Amaç

Ulusun günahını açıklamak, gelmekte olan yargı konusunda uyarı yapmak ve Tanrı’nın gelmekte olan Mesih’teki kurtarış amacı ışığında tövbeye teşvik etmek.

Toplu Bakış

Mika’nın Kurtarış Vahyine Katkısı

Amos Kuzey Krallığı için neydiyse, Mika da Güney Krallığı için oydu. Bu iki peygamber tema ve odak açısından büyük ölçüde benzerlik göstermektedir çünkü iki ulusun günahları büyük ölçüde aynıydı. Vurgunculuk, adaletsizlik ve ahlaksızlık o döneme hâkimdi. Para, gerçekten (hakikatten) daha çok etki sahibiydi. Yaşam standardını sürdürme veya artırma yönündeki bencil tutku ortaya öyle bir ahlak kodu koyuyordu ki, buna göre arzu edilen hedefe ulaşmak için her yol meşruydu. Ahlaki, sosyal ve dinî çürüme ulusu yiyip bitiriyordu ve onu sonunda yok edecekti.

Mika, halkı günahlarının gerçekliğiyle ve Tanrı’nın onlardan hoşnutsuzluğuyla yüzleştirmek üzere Tanrı tarafından çağrılmış ve yüklenmişti (görevlendirilmişti). Mevcut olan sosyal ve dinî günahları ifşa etti ve hakiki tövbe olmadığı takdirde gelmekte olan yargıya karşı uyarıda bulundu. Tanrı’nın ilahi takdiri içerisinde, Amos pek az gözle görülür başarıya tanık oldu ve öngördüğü yargı sonraki kuşakta gerçekleşti. Ancak Mika aynı ilahi takdir içerisinde bazı ürünler gördü (Yer. 26:18-19) ve öngördüğü yargı ertelendi. Müjde’nin mesajı daima bazıları içim ölüm kokusu, bazıları içinse yaşam kokusudur. Ulusun günahında direnmesi ve geri dönüş vaadini tehlikeye atıyor gibi görünmesiyle birlikte nihayetinde yargı geldi. Ancak Tanrı’nın Mesih’teki nihai kurtarış amacı boşa çıkarılamayacaktı. Mika gelmekte olan Kurtarıcı’nın doğum yerini önceden bildirmekte (5:2) ve O’nun dünyaya getireceği büyük değişimi tarif etmektedir (4:1-5). Kurtuluş mümkündür çünkü Tanrı günahı bağışlayan, onları denizin derinliklerine süpüren bir Tanrı’dır (7:18-19).

Genel Hatlar

Not: 1:2; 3:1 ve 6:1’deki “duyun” buyruğu, kitabı üç ana kısma bölmektedir. Her biri ceza ve vaatten oluşan iki temayı işlemektedir.

• I. Ceza ve Vaat (1:1—2:13)
• A. Samiriye ve Yahuda’nın Üzerine Gelmekte Olan Yargı (1:1–16)
• B. Yargıyı Haklı Çıkaran İthamlar (2:1–11)
• C. Geri Dönüş Vaadi (2:12–13)
• II. Ceza ve Vaat (3:1—5:15)
• A. Önderlere İtham ve Gelmekte Olan Yargı (3:1–12)
• B. Yüce Bir Krallık Vaadi (4:1–13)
• C. Mesih Vaadi (5:1–15)
• III. Ceza ve Vaat (6:1—7:20)
• A. Halka İthamlar (6:1–16)
• B. Nihai Zafer ve Kurtuluş Vaadi (7:1–20)