Mika 7

Binlerce yıl öncesinde yazan Mika, bugünün haberlerinde görülebilecek sahneleri tarif etmiştir. İyi ve doğru adamların varlığı nadirdir. Mika doğruluğun ürünleri için özlem duydu ancak bunun yerine eğri önderlerle, zalim komşularla ve sorunlu evlerle dolu bir yer buldu (1-6. ayetler). Biz de doğru olmayanların ahlaksız çoğunluğu oluşturduğu bir günde yaşıyoruz; Tanrı’nın halkıyla alay ediyorlar ve Tanrı’nın Mesihi’ne olan bütün nefretlerini açığa vurmaya daha da istekli oluyorlar. Peygamber Mika’nın günleri karanlıktıysa da o umutsuzluğa kapılmadı ve kötü bir günde yaşamaya dair bizim için Tanrı’nın esinlediği bir model yazıya geçirdi. Mika bize nasıl hissedeceğimizi, ne dua edeceğimizi ve neden kötü bir günde sevineceğimizi göstererek her şeyi yerine oturtmuştur. Tanrı’nın önünde, O’nun kim olduğundan dolayı güven hissetmeliyiz (7. ayet) ve kötülerin önünde de öyle çünkü Tanrı bizi temize çıkaracaktır (8-10. ayetler). Dua etmeliyiz ki, Tanrı kendi sürüsüne imanda çobanlık etsin ve olağanüstü şeyler yaparak kötüleri afallatsın (14-17. ayetler). O’nu övmeliyiz çünkü O’nun yaptıklarını yapabilecek O’nun gibisi yoktur (18-20. ayetler).

Eski Antlaşma lügatinde iman için çeşitli sözcükler kullanmaktadır. Umutla bakmak ve Rab’bi beklemek önemli kavramlardır (7. ayet) İman için kullanılan her sözcük bir şekilde imanın nesnesine (hedefine) olan güveni tarif etmektedir. Rab’bi beklemek bir umut ve güven ifadesidir. Bu, olup biten her şeye kanaat eden durgun bir kavram değildir. Tanrı’nın vaat ettiği şeyin her an geleceğine dair etkin, tetikte bir beklenti içerir. Heyecanlı bir bekleyiş içinde koltuğunuzun ucunda oturmak gibidir. Harika olan şeyse şudur ki, Rab’bi bekleyenler asla hayal kırıklığına uğramaz.