Mısır’dan Çıkış 24

Eski antlaşma dışsal törenlerle ve hayvanların kanıyla geldi ki bunların hiçbiri kurtuluş getiremez (İbr. 10:1, 4). Bunlar Mesih’in antlaşma kanına işaret ediyordu (1.Ko. 11:25; İbr. 12:24; 13:20) çünkü vaat edilen miras yalnızca Aracı olan Mesih’in kurtaran ölümü vasıtasıyla geldi (İbr. 9:15-21). İsrail’in inanan kalıntısı, gelecek olan Kurtarıcı vaadine imanla tutundu (Yar. 3:15; 49:10). Biz de kendi kanıyla yeni antlaşmayı tesis etmiş olan Mesih’e imanla tutunmak zorundayız.

Antlaşma merhametleriyle bile Tanrı, Tanrı olarak kalmaya devam etmektedir ve O’na itaat etmek zorundayız. Bu, sözlü bir adanmışlıktan daha fazlasını gerektirir; İsrail de itaat sözü verdi ancak bunu icra edecek yürekten yoksundu. Mesih’in kanının suçluluğumuza işlenmesi ve Tanrı’ya itaat edebilmemiz için, Tanrı’nın Ruhu’nun yüreklerimizi imanla kutsal kılmasına ihtiyacımız var (1.Pe. 1:2). Kutsallık doğuran bu diri umuda sahip misiniz? Yoksa İsrail’in çoğu gibi misiniz? Onlarda laf çoktu ancak gerçeklik yoktu.